Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2012

Η Ελληνίδα μεσόφωνος, Αλεξάνδρα Γκράβας - Μια πρέσβειρα της Ελλάδος στο εξωτερικό

 Η Ελληνίδα μεσόφωνος (mezzo soprano) διεθνούς φήμης καταφέρνει με εξαιρετική δύναμη και ομορφιά και τραγουδώντας μέσα από τη ψυχή της  να αγγίζει την καρδιά του κοινού της . Αυτό που κάνει την φωνή της τόσο ξεχωριστή είναι το ασύλληπτο βάθος και η λυρικότητα της. Η Αλεξάνδρα Γκράβας  γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Γερμανία από γονείς Έλληνες μετανάστες.

Η Αλεξάνδρα κατέχει το μοναδικό αυτό χάρισμα του να μετατρέπει τα ρεσιτάλ της σε μια βαθιά, σχεδόν αισθησιακή εμπειρία για τους ακροατές της, ταυτίζοντας τέλεια λέξεις και μελωδία. Με την πλούσια, εκφραστική φωνή της ερμηνεύει με πάθος, εσωτερικότητα αλλά συνάμα απλότητα κάθε σύνθεση. Ο Louis de Bernieres ( Το Μαντολίνο του Λοχαγού Κορέλλι) γράφει στο Πρόλογο του Προγράμματος  “Coasts of Spirits”, Alte Oper Frankfurt : “ Η Αλεξάνδρα γνωρίζει πως πρόκειται για επικοινωνία, και θέτει ως στόχο της το να επικοινωνεί μαζί με όλους εμάς, περιφρονώντας τα εμπόδια λόγω γλώσσας και κουλτούρας που ο κόσμος σκληρά σκόρπισε στο δρόμο μας ... Έχω την αίσθηση πως η μουσική δεν έρχεται από αυτήν αλλά διαμέσου της, από κάποια άλλη διάσταση. Είναι μια από αυτούς που «επιλέχθηκαν» για να δώσουν στο κόσμο ένα νέο μήνυμα.
Δείτε το βίντεο:
Η Αλεξάνδρα Γκράβα είχε την ευκαιρία να μεγαλώσει σε δύο εντελώς διαφορετικές κουλτούρες : στο σχολείο με Γερμανική Κλασσική Μουσική και στο σπίτι με Ελληνικά Τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη, του Χατζιδάκη και άλλων. Όσο αφορά την ταυτότητα της παραδέχεται πως η ίδια νοιώθει ως μια Ευρωπαία με ελληνική καρδιά.

Κάποτε μιλούσαμε για νεόπλουτους,σήμερα μιλάμε για νεοάστεγους

Ακούμε καθημερινά για τους αστέγους στην τηλεόραση και με έναν μαγικό τρόπο καταφέρνουν να μας το περνάνε λες και είναι απλοί αριθμοί και πως είναι κάτι το οποίο δεν θα μας αγγίξει πότε εμάς. 
Η πραγματικότητα όμως είναι πολύ διαφορετική.Σήμερα οι άστεγοι αυξάνονται δραματικά(υπολογίζεται πως είναι γύρω στις 20.000 ενώ πολύ περισσότεροι αυτοί που σύντομα κινδυνεύουν να μείνουν στον δρόμο) και όσο βαθαίνει καθημερινά η κρίση τόσο περισσότεροι άνθρωποι στρέφονται στους δρόμους και πολλές φορές και ολόκληρες οικογένειες.

Η “κάθαρση” που έγινε “Βρώμικο ’89″

Δέκα μήνες μετά την έναρξη της δίκης για το σκάνδαλο Κοσκωτά, στις 16 Ιανουαρίου του 1992, το Ειδικό Δικαστήριο ξεκινούσε την τελική διάσκεψη των μελών του, για την έκδοση ετυμηγορίας αναφορικά με τον βαθμό ευθύνης και ενοχής του Ανδρέα Παπανδρέου, του Δημήτρη Τσοβόλα και των λοιπών κατηγορουμένων, στο μεγαλύτερο πολιτικο-οικονομικό σκάνδαλο της εποχής μας.
Η απόφαση θα ανακοινωνόταν μετά από 15 ώρες, το πρωί της 17ης Ιανουαρίου, και θα αποτελούσε τον πρόλογο της πολιτικής αντεπίθεσης του παπανδρεϊσμού και του ΠΑΣΟΚ. Με ψήφους 7 έναντι 6, ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ αθωώθηκε των κατηγοριών. Με πρακτικό αποτέλεσμα, η «κάθαρση», που αποτυπώθηκε ως λαϊκή απαίτηση στις εκλογές του 1989 και του 1990, και οδήγησε στο να ξεπεραστούν οι ιδεολογικές διαφορές Δεξιάς και Αριστεράς, να θρυμματιστεί, και να περάσει στην ιστορία ως «το βρώμικο ‘89».