Αλαλούμ με την περαίωση....Στο ΥΠ.ΟΙΚ. "μαθαίνουν" δημοσιονομική πολιτική στου κασίδη(φορολογούμενου) το κεφάλι

Μετά τα αλλεπάλληλα λάθη που διαπιστώθηκαν στην αποστολή των ειδοποιητηρίων για την περαίωση , αργά χθες

το απόγευμα από το υπουργείο οικονομικών εκδόθηκε διευκρινιστική ανακοίνωση, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα
. Η υπαγωγή στη ρύθμιση είναι προαιρετική.
· Εκκαθαριστικά για την υπαγωγή στη ρύθμιση θα λάβουν

oλοι οι επιτηδευματίες και οι επιχειρήσεις.
· Τα εκκαθαριστικά θα εκδοθούν από την Γ.Γ.Π.Σ και θα αφορούν όλες τις ανέλεγκτες χρήσεις από το 2000 έως και το 2009, εξαιρουμένων όσων έχουν προβεί σε αυτοπεραίωση και δεν έχουν ενταχθεί στο δείγμα ελέγχου.
· Για κάθε χρήση, ανεξαρτήτως ακαθάριστων εσόδων υπάρχει ελάχιστο ποσό καταβολής προκειμένου ο φορολογούμενος να υπαχθεί στη ρύθμιση εάν επιθυμεί και να γίνει κατάργηση της φορολογικής εκκρεμότητας για τις χρήσεις που θα επιλέξει να υπαχθεί.
· Κάθε φορολογούμενος-αποδέκτης εκκαθαριστικού θα πρέπει να ελέγξει προσεκτικά την ορθότητα των στοιχείων του εκκαθαριστικού του, μόλις το παραλάβει.
· Εφόσον συμφωνεί, μπορεί να περαιώσει επιλεκτικά όσες χρήσεις αποφασίσει, με την προϋπόθεση ότι θα είναι συνεχόμενες από την παλαιότερη μέχρι την πιo πρόσφατη.
· Με την καταβολή ποσοστού 20% από το συνολικό ποσό που αφορά στις χρήσεις που επιλέγει να ρυθμίσει ως προκαταβολή, τεκμαίρεται η από μέρους του ανεπιφύλακτη και αμετάκλητη αποδοχή των στοιχείων του εκκαθαριστικού σημειώματος.
· Η αποδοχή των όρων της ρύθμισης δια της καταβολής σύμφωνα με το μηχανογραφικό δελτίο, της πρώτης δόσης ή του συνολικού ποσού θα πρέπει να πραγματοποιηθεί μέχρι τις 18 Νοεμβρίου 2010 και γίνεται σε οποιαδήποτε τράπεζα.
· Εφόσον το ποσό που απομένει μετά την προκαταβολή εξοφληθεί μέσα στον χρόνο καταβολής της α' δόσης, παρέχεται έκπτωση 10% επ' αυτού.
· Η α' δόση καταβάλλεται μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2010, δηλαδή τελευταία ημέρα του επόμενου μήνα από την αποδοχή της ρύθμισης που περιλαμβάνεται στο εκκαθαριστικό.
· Εάν ο φορολογούμενος δεν συμφωνεί με τα ποσά του εκκαθαριστικού, απευθύνεται στην αρμόδια Δ.Ο.Υ., πριν να πραγματοποιήσει οποιαδήποτε καταβολή.
· Εφόσον επέλθουν μεταβολές στο εκκαθαριστικό από την Δ.Ο.Υ. και ο φορολογούμενος συμφωνήσει με τις μεταβολές, η πληρωμή της προκαταβολής πρέπει να γίνει μέχρι τις 29 Νοεμβρίου 2010 και γίνεται στην αρμόδια Δ.Ο.Υ.
· Εφόσον από την επανεξέταση του εκκαθαριστικού στη Δ.Ο.Υ. δεν προκύψουν τροποποιήσεις, η πληρωμή της προκαταβολής γίνεται μέχρι τις 18 Νοεμβρίου 2010 σε τράπεζα.
Επιπλέον, το Υπουργείο Οικονομικών διευκρινίζει ότι η αυτοματοποίηση της διαδικασίας περαίωσης μέσω της αποστολής εκκαθαριστικών από τη Γ.Γ.Π.Σ. και την εξόφλησή τους μέσω τραπεζών έχει ως στόχο τη διευκόλυνση των φορολογούμενων και την ελαχιστοποίηση του κόστους, του χρόνου και των πόρων που θα απαιτούνταν για να κλείσουν οριστικά οι εκκρεμότητες παρελθόντων οικονομικών ετών. Για την ολοκλήρωση της διαδικασίας έχουν καταγραφεί σε εκκαθαριστικά σημειώματα στοιχεία για περισσότερες από 4 εκ. ανέλεγκτες χρήσεις και για το λόγο αυτό υπάρχει πιθανότητα σφαλμάτων στα εκκαθαριστικά σημειώματα, τα οποία μπορούν να επιβεβαιωθούν και να διορθωθούν στις Δ.Ο.Υ. Ωστόσο, έχουν καταγραφεί ειδικές περιπτώσεις που οφείλονται στην απουσία πληροφορίας από το μηχανογραφικό σύστημα. Για παράδειγμα, εάν δεν έχει δηλωθεί ο θάνατος συγγενούς, το μηχανογραφικό σύστημα δεν εξαιρεί και θα εκδοθεί εκκαθαριστικό στο όνομα του θανόντος. Αν έχει γίνει δήλωση του θανάτου, αλλά δεν έχει γίνει αποποίηση, το μηχανογραφικό σύστημα δεν εξαιρεί και θα εκδοθεί εκκαθαριστικό το οποίο αποστέλλεται στους κληρονόμους. Εάν δεν έχει γίνει διακοπή εργασιών και κλείσιμο βιβλίων στην Δ.Ο.Υ., το μηχανογραφικό σύστημα θα εκδώσει εκκαθαριστικό σημείωμα εφόσον η επιχείρηση θεωρείται ότι εξακολουθεί να είναι φορολογικά ενεργή. Τέλος, εάν έχει γίνει διακοπή εργασιών αλλά οι χρήσεις δεν έχουν ελεγχθεί από την Εφορία, το μηχανογραφικό σύστημα θα εκδώσει εκκαθαριστικό σημείωμα για τις μεσολαβούσες χρήσεις μέχρι το έτος της διακοπής. Σε κάθε περίπτωση, η υπαγωγή στη ρύθμιση αφορά στις ανέλεγκτες χρήσεις για τις οποίες θεωρείται φορολογικά ενεργή μια επιχείρηση.
Σε σχέση με την εκούσια ρύθμιση υποθέσεων που εκκρεμούν στα δικαστήρια υπενθυμίζεται ότι:
· Η υπαγωγή στη ρύθμιση είναι προαιρετική.
· Οι φορολογούμενοι που έχουν βεβαιωμένες διαφορές που εκκρεμούν ενώπιον δικαστηρίων, θα πάρουν ενημερωτικό σημείωμα/πρόσκληση από την αρμόδια για την διαφορά Δ.Ο.Υ.
· Ο προσδιορισμός των προς καταβολή ποσών στα πλαίσια της περαίωσης των δικαστηριακών υποθέσεων γίνεται με την μετάβαση του ενδιαφερόμενου στην αρμόδια Δ.Ο.Υ.
· Εφόσον ο φορολογούμενος αποδεχθεί τους όρους υπαγωγής, η πληρωμή της προκαταβολής γίνεται στην Δ.Ο.Υ το αργότερο μέχρι τις 29 Νοεμβρίου 2010 και ισούται με το 20% του προσδιορισθέντος ποσού.
· Η α΄ δόση καταβάλλεται μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2010, τελευταία ημέρα του επόμενου μήνα από την αποδοχή.
Τέλος, σε σχέση με τη ρύθμιση ληξιπρόθεσμων οφειλών υπενθυμίζεται ότι:
· Τo πρόγραμμα εφάπαξ καταβολής με πλήρη απαλλαγή από προσαυξήσεις, έληξε στις 29 Οκτωβρίου 2010. Ειδικά για τους φορολογούμενους που είχαν υποβάλλει αίτηση υπαγωγής σε αυτό μέχρι την ανωτέρω ημερομηνία, παρέχεται εκ του Νόμου δυνατότητα ολοσχερούς εξόφλησης το αργότερο μέχρι τις 5 Νοεμβρίου 2010.
· Ωστόσο, τα προγράμματα ρύθμισης ληξιπρόθεσμων οφειλών με δόσεις είναι δυναμικά.
· Οποιοσδήποτε οφειλέτης δεν εντάχθηκε σε πρόγραμμα ρύθμισης μέχρι τις 29 Οκτωβρίου 2010, έχει δικαίωμα υπαγωγής στο πρόγραμμα ρύθμισης της επιλογής του κατά τον χρόνο που θα επιλέξει. Σε αυτή την περίπτωση η μόνη διαφορά στους όρους ένταξης στη ρύθμιση είναι ότι θα χρειαστεί να καταβάλει όλες τις δόσεις που θα έχουν μεσολαβήσει από την εκ του Νόμου προβλεπόμενη προθεσμία υποβολής της αίτησης (Οκτώβριος 2010) μέχρι την υπαγωγή, καθώς και των επ' αυτών προσαυξήσεων για την μεσολαβούσα περίοδο.
· Επίσης οποιοσδήποτε έχει υπαχθεί σε πρόγραμμα ρύθμισης με δόσεις μπορεί να επιλέξει την υπαγωγή του σε άλλο πρόγραμμα με περισσότερες δόσεις για το υπόλοιπο προς καταβολή ποσό κατά τον χρόνο υποβολής του αιτήματος, με την προϋπόθεση να έχει καταβάλλει εμπρόθεσμα όλες τις μέχρι τότε δόσεις του και να καλύπτεται από την ελάχιστη ανά πρόγραμμα καταβολή.
· Κατ' αντιστοιχία οποιοσδήποτε έχει υπαχθεί σε πρόγραμμα ρύθμισης με πολλές δόσεις, έχει το δικαίωμα να επιλέξει νέα ρύθμιση με λιγότερες δόσεις, οπότε στην περίπτωση αυτή δικαιούται απαλλαγής προσαυξήσεων εκπρόθεσμης καταβολής για το υπόλοιπο ποσό που υπάγεται στη νέα ρύθμιση με το οριζόμενο για το νέο πρόγραμμα αυξημένο ποσοστό.
· Στις ρυθμιζόμενες ληξιπρόθεσμες οφειλές υπάγονται όλες όσες έχουν βεβαιωθεί ταμειακά μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου 2010.
· Ο οφειλέτης μπορεί επίσης να περιλάβει στη ρύθμιση βεβαιωμένες μη ληξιπρόθεσμες μέχρι 30 Σεπτεμβρίου 2010 οφειλές, καθώς και οφειλές σε αναστολή, διευκόλυνση ή νομοθετική ρύθμιση, αλλά χωρίς επιμήκυνση του χρόνου ρύθμισης.
· Για τις βεβαιωμένες οφειλές έως 30 Σεπτεμβρίου 2010 δεν μπορεί να γίνει άλλη ρύθμιση πέρα από αυτή που προβλέπεται στον Νόμο.
· Οφειλέτης χάνει τα δικαιώματα της ρύθμισης στην περίπτωση μη καταβολής των δόσεων, καθώς και στη περίπτωση που ο φορολογούμενος δεν υποβάλλει εμπρόθεσμα τις φορολογικές του δηλώσεις ή δεν είναι ενήμερος στις τρέχουσες υποχρεώσεις του για διάστημα μεγαλύτερο των δύο μηνών.
· Για τους οφειλέτες που θα υπαχθούν στην ρύθμιση, προβλέπεται η χορήγηση πιστοποιητικού φορολογικής ενημερότητας μηνιαίας διάρκειας, υπό την προϋπόθεση προηγούμενης καταβολής ελάχιστου αριθμού δόσεων εξαρτώμενου από τον αριθμό δόσεων του προγράμματος ρύθμισης της επιλογής τους.

Στεφ. Β. Αναγνώστου , << Εφημ.Ελεύθερος >>
Posted by:Γιώργος Δημόπουλος

Συνέντευξη του Σάββα Καλεντερίδη στο περιοδικό HELLENIC NEXUS

Ας αρχίσουμε με μια υπόθεση που στάθηκε η αφορμή να γίνει το όνομά σας γνωστό στο ευρύ κοινό: την παράδοση Οτσαλάν. Τα γεγονότα του 1999, λίγο-πολύ, είναι γνωστά. Ποια ήταν, κατά τη γνώμη σας, τα σοβαρότερα λάθη της ελληνικής κυβέρνησης στον χειρισμό αυτής της υπόθεσης; Σάββας Καλεντερίδης: Θα προτιμούσα να επεκτείνουμε το ζήτημα των ευθυνών και να μην αναφερθούμε μόνο στην κυβέρνηση. Ας πούμε γενικά στην Ελλάδα...
Το πρώτο λάθος αφορούσε στην ανάλυση των γεγονότων και των εξελίξεων που συνέβαιναν την περίοδο εκείνη γύρω από το Κουρδικό. Δηλαδή, φαινόταν τότε ότι οι Τούρκοι ήταν αποφασισμένοι, για πρώτη φορά, να τραβήξουν το σχοινί με τη Συρία, κάτι που θα οδηγούσε στην έξοδο του Οτσαλάν από τη Δαμασκό ή από την περιοχή επιρροής της Συρίας (δηλαδή, τον Λίβανο). Αν παρακολουθούσαμε σωστά όσα συνέβαιναν στο μέτωπο Συρίας-Τουρκίας, τότε ίσως να ήμασταν πιο κατάλληλα προετοιμασμένοι να αντιμετωπίσουμε όποια εξέλιξη αφορούσε το Κουρδικό - εννοώ και την έλευση Οτσαλάν στην Ελλάδα.

H.N.: Πιστεύετε, δηλαδή, ότι, αν η Ελλάδα απλώς παρακολουθούσε σωστά τις εξελίξεις, δεν θα είχαμε προχωρήσει στην παράδοση Οτσαλάν;
Σ.Κ.: Κοιτάξτε, αυτός είναι ο ένας παράγοντας. Ένα δεύτερο λάθος ήταν το γεγονός ότι στην Ελλάδα δεν τηρούνταν ενιαία στάση για το Κουρδικό και το ζήτημα της έλευσης Οτσαλάν - και εννοώ το κυβερνόν κόμμα και την κυβέρνηση... Αυτό, σε συνδυασμό με την έλλειψη παράδοσης που υπάρχει γενικά στη διαχείριση κρίσεων στην Ελλάδα, αποτέλεσαν τις βασικές παραμέτρους που οδήγησαν τη χώρα σε ένα τραγικό αδιέξοδο, το οποίο κατέληξε στην παράδοση του Οτσαλάν στους Τούρκους.

H.N.: Στο βιβλίο σας «Παράδοση Οτσαλάν: Η ώρα της αλήθειας», αναφέρετε ότι η παράδοση αυτή είχε, μακροπρόθεσμα, αρνητικές συνέπειες για τις ελληνοτουρκικές υποθέσεις: εκεί που η Τουρκία είχε αρχίσει να αποδυναμώνεται, λόγω του Κουρδικού, η Ελλάδα σταμάτησε μια κατάσταση που ίσως εξελισσόταν υπέρ της...
Σ.Κ.: Η παράδοση Οτσαλάν είχε πολλαπλές επιπτώσεις και στην πορεία του Κουρδικού, αλλά και στις εξελίξεις που αφορούσαν την ίδια την Τουρκία. Όσον αφορά το Κουρδικό, η υπόθεση αυτή κατέστησε τις ΗΠΑ αδιαμφισβήτητο και μοναδικό παίκτη στο Κουρδικό, ενώ μέχρι τότε, διά του Οτσαλάν, παράγοντες επιρροής στο Κουρδικό ήταν η Συρία (και δια της Συρίας ο αραβικός παράγοντας), η Ρωσία, η Ε.Ε., η Ελλάδα και, κατά κάποιον τρόπο, το Ισραήλ. Μετά την παράδοση Οτσαλάν στους Τούρκους, σταδιακά βγήκαν από το προσκήνιο όλοι οι άλλοι, και έμειναν να καθορίζουν τις εξελίξεις οι ΗΠΑ και το Ισραήλ.
Το πράγμα δεν είναι, βέβαια, άσπρο-μαύρο. Αυτό επιδέχεται πολλές ερμηνείες: για παράδειγμα, η ενδυνάμωση του ρόλου των ΗΠΑ φαίνεται ότι οδηγεί τα πράγματα στον περιορισμό του ρόλου των Κεμαλιστών και του Στρατού - στο ίδιο το Κουρδικό και, κατ' επέκταση, και στα πολιτικά πράγματα της Τουρκίας. Το γεγονός αυτό οδηγεί την Τουρκία σε μονοπάτια που δεν είμαστε ακόμα σε θέση να εκτιμήσουμε...

H.N.: Ποιες ήταν, όμως, οι συνέπειες και για την Ελλάδα;
Σ.Κ.: Η εμπλοκή και η ανάμειξη της Ελλάδας σε αυτό το ζήτημα -και εννοώ της φιλοξενίας και, στη συνέχεια, της παράδοσης Οτσαλάν- είχε μια αδιαμφισβήτητα αρνητική επίπτωση στην εικόνα της. Η εικόνα της αμαυρώθηκε και το κύρος της ως χώρας και ως κράτους υπέστη βαρύτατο πλήγμα. Κι αυτό διότι η Ελλάδα εμφανίστηκε να υποχωρεί ατάκτως στα «θέλω» της Τουρκίας. Και, μάλιστα, να υποχωρεί παραβιάζοντας το εσωτερικό και το διεθνές δίκαιο - να ακυρώνει, στην ουσία, την ύπαρξή της ως κράτος και να χάνει, αν θέλετε, αυτό το ηθικό πλεονέκτημα που της εξασφαλίζει η ιστορία των Ελλήνων. Δεχτήκαμε ένα πλήγμα στο κύρος και την αξιοπιστία μας, και αυτά τα δύο είναι ένα ισχυρό όπλο για τους διπλωματικούς αγώνες που δίνει μια χώρα...


H μεγάλη στροφή στην εξωτερική πολιτική

H.N.: Αν εξειδικεύαμε τις συνέπειες ειδικά στα ελληνοτουρκικά;
Σ.Κ.: Η παράδοση Οτσαλάν άνοιξε την πόρτα για την αλλαγή του δόγματος της εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδας. Φυσικά, αυτό σχετίζεται και με άλλους παράγοντες. Έτσι, το 1999, στο Ελσίνκι, είδαμε την Ελλάδα να κάνει μια στροφή 180 μοιρών και να εγκαταλείπει την πολιτική του βέτο, στα πλαίσια της Ε.Ε. Αρχίζει, λοιπόν, να ακολουθεί ένα καινούργιο δόγμα, σύμφωνα με το οποίο «η υπό συγκεκριμένους όρους στήριξη της ευρωπαϊκής προοπτικής της Τουρκίας είναι κάτι που εξυπηρετεί τα ελληνικά συμφέροντα». Ο εξευρωπαϊσμός, δηλαδή, των ελληνοτουρκικών προβλημάτων ήταν ένας ελιγμός του 1999, που κατέστη δυνατό να τον θέσουμε σε εφαρμογή, ακριβώς επειδή έφυγε το Κουρδικό από τη μέση.
Κατ' αρχάς, θέλω να πω ξεκάθαρα ότι δεν συμφωνούσα και συνεχίζω να μη συμφωνώ με την παράδοση του Οτσαλάν. Από εκεί και μετά, στην εξωτερική πολιτική δεν θα πρέπει να προσεγγίζουμε τα πράγματα με τη λογική του άσπρου-μαύρου. Το γεγονός ότι η εγκατάλειψη του δόγματος του βέτο έγινε σύσσωμα αποδεκτή από το σύνολο του πολιτικού κόσμου της χώρας, δείχνει ότι στη βάση της είναι σωστή. Όμως δεν θα πρέπει να την αφήνουμε στον αυτόματο πιλότο...
Δηλαδή, αν είχε τεθεί ως πρώτος και απαράβατος όρος η άρση του casus belli άνευ όρων, η αναγνώριση της Κύπρου άνευ όρων και η αλλαγή της επιθετικής και απαράδεκτης πολιτικής της Τουρκίας στο Αιγαίο και τη Θράκη, σαφώς η πολιτική της στήριξης της ευρωπαϊκής προοπτικής της Τουρκίας θα ήταν μια πολύ μεγάλη επιτυχία.
Όμως, δυστυχώς, δεν έγινε τίποτε από αυτά, μέχρι στιγμής τουλάχιστον!

H.N.: Εκ πρώτης όψεως, αυτό ακούγεται περισσότερο ως ευχολόγιο... Ωστόσο, πιστεύετε ότι θα μπορούσαμε να εξασφαλίσουμε κάτι τέτοιο με τους κατάλληλους χειρισμούς;
Σ.Κ.: Βεβαίως και θα μπορούσαμε! Αλλιώς δεν κάνεις ούτε ένα βήμα! Πιστεύω ότι εκεί η Ελλάδα και η Κύπρος έχασαν το μέτρο.
Βρισκόμαστε σε μια τραγελαφική κατάσταση... Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, έφτασε να προχωράει η ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας, ενώ η ίδια συνεχίζει να έχει σε ισχύ το casus belli και δεν αναγνωρίζει -άκουσον-άκουσον!- κράτος που είναι μέλος της Ε.Ε., στην οποία θέλει να γίνει και η ίδια μέλος! Και όχι μόνο αυτό: διατηρεί υπό κατοχή 40% ευρωπαϊκού εδάφους και πάνω σε αυτό έχει 40.000 στρατό. Ενώ, λοιπόν, στη βάση του το νέο δόγμα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής ήταν σωστό, ο τρόπος που το υλοποιήσαμε είχε σοβαρά κενά και λάθη...
Η ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας είναι μια πολιτική, την οποία οι ΗΠΑ (αλλά και η Αγγλία και το Ισραήλ) πίεζαν κυρίως αδύναμες χώρες της Ε.Ε., μέχρι πρότινος, να την υιοθετήσουν και να την υποστηρίξουν. Ανάμεσα στις χώρες αυτές ήταν και η Ελλάδα. Η Ελλάδα θα έπρεπε να συγκεράσει τα «θέλω» τής Ουάσιγκτον με τους εθνικούς στόχους της Ελλάδας και της Κύπρου. Μίλησα προηγουμένως για «αυτόματο πιλότο», γιατί η στάση μας μάλλον ικανοποίησε τα «θέλω» της Ουάσιγκτον και άφησε σε δεύτερη μοίρα τα δικά μας συμφέροντα...

Περί Μυστικών Υπηρεσιών...
H.N.: Εργαστήκατε στην Τουρκία για λογαριασμό της ΕΥΠ, σημειώνοντας μάλιστα και ρεκόρ παραμονής στη χώρα, σε σχέση με άλλους συναδέλφους σας. Βάσει της εμπειρίας σας, πώς θα κρίνατε τους τρόπους δράσης των τουρκικών Μυστικών Υπηρεσιών, σε σχέση με τη Ελλάδα;
Σ.Κ.: Πρέπει να σας πω ότι, στην Τουρκία, οι Υπηρεσίες Ασφάλειας και Πληροφοριών έχουν αυξημένο ρόλο από το ίδιο το κράτος - και αναφέρω τη λέξη «κράτος», για να τονίσω τη διαχρονικότητά του και τον μη επηρεασμό του από τις αλλαγές των κυβερνήσεων... Με λίγα λόγια, οι Υπηρεσίες Ασφάλειας και Πληροφοριών στην Τουρκία είναι συστημική δύναμη και «αξία».
Γι' αυτό και υπάρχουν πολλές Υπηρεσίες. Υπάρχει, για παράδειγμα, η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών - η ΜΙΤ, η Υπηρεσία Πληροφοριών των Ενόπλων Δυνάμεων, η Υπηρεσία Πληροφοριών του Υπουργείου Εξωτερικών (ούτε να συζητάμε για κάτι τέτοιο στην Ελλάδα...) κ.λπ. Υπάρχουν, φυσικά, και άλλοι μηχανισμοί, παραστρατιωτικοί και παρακρατικοί, όπως η Διεύθυνση Ανορθοδόξου Πολέμου, η οποία είναι πανίσχυρη. Όλοι αυτοί -είτε μέσα από τη συλλογή πληροφοριών, είτε μέσα από την άσκηση προπαγάνδας, είτε μέσα από παρακρατική και παραστρατιωτική δράση- αποτελούν τους βραχίονες άσκησης πολιτικής του τουρκικού κράτους.

H.N.: Συγκριτικά με την Ελλάδα, δηλαδή, είναι πιο οργανωμένες και, ενδεχομένως, πιο αποτελεσματικές;
Σ.Κ.: Κατ' αρχάς, δεν πρέπει να συγκρίνουμε ανόμοια πράγματα. Ο ρόλος των Υπηρεσιών Ασφάλειας και Πληροφοριών είναι εξαιρετικά περιορισμένος στην Ελλάδα. Αυτό το γεγονός επηρεάζει τη στελέχωσή τους, τη χρηματοδότησή τους και την αποτελεσματικότητά τους. Εάν ένα σύστημα σου έχει αναθέσει έναν ισχυρό και υψηλό ρόλο, είσαι εκ των πραγμάτων υποχρεωμένος να αρθείς στο ύψος των περιστάσεων.
Αυτό, λοιπόν, στην Τουρκία γίνεται. Δεν σημαίνει, βέβαια, ότι γίνεται με επιτυχία. Γιατί; Διότι, στην Τουρκία, όλοι αυτοί οι οργανισμοί είναι βουτηγμένοι μέχρι τον λαιμό στην παρανομία και το έγκλημα - είναι αναμεμειγμένοι στο εμπόριο ναρκωτικών, και στην Τουρκία και στην Ευρώπη, σε εκβιασμούς, σε συμμορίες...
Επιπλέον, είναι αναμεμειγμένοι και σε εγκληματική δράση - και εννοώ σε δολοφονίες. Εφόσον το κράτος αναθέτει παράνομα αποστολή δολοφονίας σε έναν υπηρεσιακό παράγοντα, όταν τον πιάσει, σε κάποια στιγμή, με μια σακούλα ηρωίνη, δεν μπορεί να τον οδηγήσει ούτε στον εισαγγελέα, ούτε στη φυλακή. Σε αυτή την παγίδα, λοιπόν, έπεσαν οι τουρκικές Υπηρεσίες Ασφάλειας και Πληροφοριών. Γι' αυτό, ανεξάρτητα από κάποιες επιμέρους επιτυχίες, αν έχουν, αυτές οι Υπηρεσίες δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να χαρακτηριστούν καλές, ούτε επιτυχημένες, ούτε μπορούν να πετύχουν εθνικό έργο. Ό,τι λερώνεται με ναρκωτικά, μαύρο χρήμα και αίμα, δεν μπορεί να είναι πατριωτικό - είτε αυτό αφορά την Τουρκία, είτε την Ελλάδα.
Αν πάμε να εξειδικεύσουμε, μπορούμε να πούμε ότι οι επιδόσεις τους π.χ. στην αντικατασκοπεία είναι αρκετά καλές. Γενικά μιλώντας, όμως, από τη διεθνή «πιάτσα» των Μυστικών Πληροφοριών, οι Υπηρεσίες της Τουρκίας δεν τυγχάνουν ιδιαίτερης εκτίμησης.

H.N.: Αν σας ζητούσα να κάνετε μια κριτική και στις ελληνικές Υπηρεσίες Πληροφοριών;
Σ.Κ.: Σε γενικές γραμμές, οι Υπηρεσίες Ασφάλειας και Πληροφοριών στην Ελλάδα, σε ό,τι αφορά το ηθικό μέρος, είναι από τις πιο θωρακισμένες Υπηρεσίες απέναντι στη διαφθορά - και εννοώ την εσωτερική διαφθορά. Και όχι επειδή είναι ζήτημα στελέχωσης. Είναι συστημικό: υπάρχουν θεσμοί που προστατεύουν τα στελέχη αυτών των Υπηρεσιών και τα θωρακίζουν απέναντι στη διαφθορά, παρά την καταχρηστική ύπαρξη και δράση παρακυκλωμάτων εξουσίας, όπως είναι οι ομάδες των συνδικαλιστών και των κομματικών παραγόντων.
Τώρα, όσον αφορά τις επιτυχίες των ελληνικών Υπηρεσιών Ασφάλειας και Πληροφοριών, εδώ υπάρχει ένα ζήτημα. Κατ' αρχάς, υπάρχει μια γενικευμένη απαξία από μερίδα της κοινωνίας απέναντί τους, και συγκεκριμένα απέναντι στις Υπηρεσίες Πληροφοριών. Έστω και αν υπάρχουν ορισμένα περιστατικά από το παρελθόν που δικαιολογούν αυτή την άποψη, έχουν περάσει αρκετές δεκαετίες από τότε που η ΕΥΠ ήταν απασχολημένη αποκλειστικά με το εθνικό της έργο.
Αυτή η απαξία, σε συνδυασμό με τον περιορισμένο ρόλο που έχει αναγνωρίσει το κράτος και η κυβέρνηση στην Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών, σχετίζεται άμεσα με την αποτελεσματικότητά της. Θα πρέπει να αντιληφθεί ο ελληνικός λαός ότι η απαξίωση των Υπηρεσιών του κράτους, και μάλιστα τέτοιων ευαίσθητων Υπηρεσιών, είναι ένας αυτο-ευνουχισμός της ίδιας της χώρας και της πατρίδας μας.
Το ζήτημα, πάντως, είναι το εξής: αυτές οι Υπηρεσίες δεν μπορούν να επικαλεστούν το έργο που κάνουν, για να αλλάξει η στάση της κοινωνίας απέναντί τους. Γιατί, από τη στιγμή που θα αποκαλυφθεί η επιτυχία μιας Μυστικής Υπηρεσίας, γίνεται αποτυχία. Αυτό που μπορώ να σας πω είναι ότι, επειδή αυτού του είδους οι δράσεις ταιριάζουν στο ταμπεραμέντο του Έλληνα, υπάρχουν επιτυχίες. Δεν μπορώ να γίνω συγκεκριμένος, αλλά υπάρχουν επιτυχίες - και μάλιστα μεγάλες...

H.N.: Από πού, πιστεύετε, πηγάζει αυτή η συνεχιζόμενη απαξίωση των Μυστικών Υπηρεσιών;
Σ.Κ.: Κοιτάξτε, κυρίως για την Αριστερά, η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών αποτελεί παιδί της CIA και, άρα, ασχέτως αν είναι Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών, για εκείνους είναι ένα «παραμάγαζο» της CIA. Είναι εγκληματικό λάθος να λέγεται κάτι τέτοιο. Μπορεί, πριν τη Χούντα, να ήταν έτσι - αυτές οι ιστορίες, όμως, έχουν τελειώσει. Η καχυποψία και η δαιμονοποίηση δεν προσφέρει τίποτα στις εθνικές μας υποθέσεις και νομίζω ότι οι ελληνική κοινωνία και κατ' επέκταση η Ελλάδα θα πρέπει επιτέλους να απαλλαγεί από τις προκαταλήψεις και από αυτόν τον ιδιότυπο ιδεολογικό ρατσισμό...


Oι εσωτερικές αλλαγές στην Τουρκία

H.N.: Tα τελευταία χρόνια, οι στρατιωτικοί χάνουν έδαφος στην Τουρκία. Η πιο πρόσφατη πρακτική απόδειξη ήταν η επικράτηση του Ερντογάν στο δημοψήφισμα περί τροποποιήσεων του συντάγματος, αναφορικά με το Δικαστικό Σώμα. Πώς βλέπετε εσείς να εξελίσσονται τα πράγματα στο εσωτερικό της χώρας;
Σ.Κ.: Η υπόγεια σύγκρουση του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης του Ερντογάν με τον Στρατό άρχισε να εμφανίζεται από το 2002-2003 και πήρε τον χαρακτήρα ανοικτής σύγκρουσης τα τελευταία δύο χρόνια με την ΕΡΓΚΕΝΕΚΟΝ, με την ανάμειξη του Ερντογάν στα θέματα των προαγωγών στην ιεραρχία των ανώτατων στελεχών των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων και εσχάτως, όπως αναφέρατε, με το δημοψήφισμα και τον 'εξορθολογισμό' της λειτουργίας του Δικαστικού Σώματος - γιατί το Δικαστικό Σώμα ήταν ο πιο σκληρός πυρήνας των Κεμαλιστών. Πρόσφατα, μάλιστα, παραιτήθηκαν πολλά μέλη του Ανώτατου Συμβουλίου Δικαστών και Εισαγγελέων - τεράστιας σημασίας εξέλιξη...
Μέχρι τώρα, τους κανόνες του πολιτικού παιχνιδιού τούς καθόριζαν αδιαφανείς μηχανισμοί. Αυτοί οι μηχανισμοί σε μεγάλο βαθμό έχουν βγει έξω από το παιχνίδι. Οπότε, έχουμε έναν αποδυναμωμένο Στρατό, αποδυναμωμένο Δικαστικό Σώμα και ισχυρά ερείσματα των Κεμαλιστών και εθνικιστών στο εκπαιδευτικό σύστημα - έχετε υπ' όψιν σας ότι το εκπαιδευτικό σύστημα (πρυτάνεις, καθηγητές πανεπιστημίων, δάσκαλοι της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης) είναι στελεχωμένο κυρίως από εθνικιστές, όργανα του βαθέως τουρκικού κράτους. Ωστόσο, τα στελέχη του δεν ασκούν εξουσία.
Αυτό σημαίνει ότι πλέον οι πολιτικοί φορείς (τα κόμματα και οι κυβερνήσεις) είναι αυτοί που θα έχουν πλέον βασικό ρόλο στον καθορισμό των κανόνων της πολιτικής εξουσίας.

H.N.: Βάσει της εμπειρίας σας, μετά από τόσα χρόνια στην Τουρκία, πώς θα λέγατε ότι αντιμετωπίζει ο μέσος Τούρκος πολίτης το θέμα «Ελλάδα-Τουρκία»;
Σ.Κ.: Αρχικά, πρέπει να ξέρουμε ότι στην τουρκική κοινωνία υπάρχει ένα εκτεταμένο πρόβλημα συνείδησης. Ο Κεμαλισμός υιοθέτησε μια ιδιότυπη ιστορία της Τουρκίας, η οποία αρχίζει με τη γέννηση του Κεμάλ - και αυτό είναι η λεγόμενη «ιδεολογία του κράτους». Έφτιαξαν μια κρατική ιδεολογία και την πέρασαν στον λαό. Αυτό κατέστησε ιδεολογικά και συνειδησιακά πολύ φτωχό τον τουρκικό λαό - έναν λαό χωρίς ιστορία, χωρίς παράδοση, χωρίς δικό του πολιτισμό. Έτσι, η έννοια του πατριωτισμού είναι πολύ επιφανειακή.
Επιπλέον, επειδή στα μάτια του Τούρκου ο Έλληνας είναι εκείνος που ξεκίνησε την επανάσταση στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, η οποία άρχισε να ξηλώνεται εξαιτίας του, και επειδή το 1921-22 έφτασε μέχρι την Άγκυρα απειλώντας να καταλύσει μια για πάντα το τουρκικό κράτος, υπάρχει η άποψη σε μεγάλη μερίδα των Τούρκων ότι ο πονηρός, ο γκιαούρης ο Έλληνας είναι ικανός για όλα! Οπότε, κατά κάποιον τρόπο, μας αντιμετωπίζουν και με ένα δέος.
Φυσικά, υπάρχει και η προκατάληψη ότι ο Έλληνας είναι κακός και ψεύτης, όλοι οι Έλληνες είναι ομοφυλόφιλοι και οι Ελληνίδες αμφιβόλου ηθικής. Όλα αυτά, φυσικά, είναι αποτέλεσμα της επίσημης κρατικής προπαγάνδας, για να απαξιώσουν τον γείτονα.
Ωστόσο, ακριβώς επειδή η συλλογική συνείδηση στην Τουρκία είναι ευμετάβλητη, τα τελευταία η στάση των Τούρκων απέναντι στους Έλληνες έχει αλλάξει., κάτι που δεν θα πρέπει να μας παρασύρει ή να μας αποκοιμίσει. Οι λαϊκές μάζες στην Τουρκία είναι, κατά παράδοση, πολύ εύκολα χειραγωγίσιμες από το τουρκικό κράτος και αυτό το κλίμα μπορεί εύκολα να αλλάξει σε μια βραδιά. Γι' αυτό, δεν πρέπει να λησμονούμε τις μαύρες μέρες της Ιστορίας - όχι για να γεμίζουμε τις ψυχές μας με μίσος, αλλά για να θωρακιζόμαστε απέναντι σε ενδεχόμενες αντίστοιχες καταστάσεις, που πιθανόν να προκύψουν στο μέλλον...


Παιχνίδια στρατηγικής

H.N.: Πρόσφατα κυκλοφόρησε ένας χάρτης του τουρκικού Υπουργείου Παιδείας, ο οποίος παρουσίαζε τα σύνορα της Τουρκίας στην Καβάλα...
Σ.Κ.: Έχω αναφέρει ήδη ότι το Υπουργείο Παιδείας είναι το άντρο των εθνικιστών και των Κεμαλιστών. Εν πάση περιπτώσει, αυτός ο χάρτης δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Είναι η επίσημη κρατική ιδεολογία της Τουρκίας. Εδώ και πολλά χρόνια, αυτή η ιδεολογία περνάει μέσα από την Παιδεία στον τουρκικό λαό. Έτσι, για τη συνείδηση του μέσου Τούρκου πολίτη, η τουρκική επικράτεια φτάνει μέχρι τη Θεσσαλονίκη, περιλαμβάνει όλο το Αιγαίο, την Κύπρο και την Κρήτη. Απλά, αυτή η ιδεολογία εκφράστηκε τώρα μέσα από έναν χάρτη...

H.N.: Σε τι εξυπηρετεί, όμως, η δημοσιοποίηση αυτού του χάρτη, τη δεδομένη στιγμή;
Σ.Κ.: Δεν είμαι σε θέση να απαντήσω τώρα, αυτό θέλει ψάξιμο. Σαφώς, όμως, δεν γίνεται τυχαία...

H.N.: Στις περιοχές που παρουσιάζει ως τουρκικές ο συγκεκριμένος χάρτης (όλη τη Θράκη), δρα ανεξέλεγκτα το Τουρκικό Προξενείο. Πώς εξηγείτε την τόση αδράνεια της ελληνικής πλευράς απέναντι σε μια τόσο επικίνδυνη συμπεριφορά;
Σ.Κ.: Υπάρχουν πολλοί παράγοντες γι' αυτή τη συμπεριφορά. Ένας παράγοντας είναι ο φόβος των αντιποίνων. Εκτιμώ ότι το ελληνικό ΥΠΕΞ δεν αντιδρά στις απαράδεκτες, τρομοκρατικές και φασιστικές πρακτικές του Τούρκου Προξένου στην Κομοτηνή, επειδή φοβάται τα αντίποινα στον Έλληνα Πρόξενο στην Κωνσταντινούπολη και στο Οικουμενικό Πατριαρχείο.
Ένας δεύτερος λόγος που ο Τούρκος Πρόξενος δρα, στην ουσία, ως κράτος εν κράτει και ως 'κυβερνήτης' της Θράκης, είναι το γεγονός ότι την ευθύνη για την παρακολούθηση της δράσης του την έχουν αρκετές ελληνικές υπηρεσίες και υπηρεσιακοί παράγοντες. Ωστόσο, δεν υπάρχει κάποιο συντονιστικό όργανο για να τις συντονίσει και να εξουδετερώσει την έκνομη δράση του - και κανένας υπηρεσιακός παράγοντας δεν θα έπαιρνε πρωτοβουλία για κάτι τέτοιο...
Δεν έχω διαβάσει τις αρμοδιότητές του, αλλά ελπίζω ότι ο νέος θεσμός του εκλεγμένου περιφερειάρχη να είναι σε θέση να παίξει έναν συντονιστικό ρόλο σε αυτό το ζήτημα. Σε περίπτωση που γίνει αυτό, αυτό που ζητούμε είναι έναν περιφερειάρχη με «κάκκαλα», που λέμε στα Ποντιακά, πιστεύω ότι είναι σχετικά απλό και εύκολο να μπει μια για πάντα στη θέση του ο Τούρκος Πρόξενος!
Η δράση του Προξένου καταλύει και ακυρώνει την ύπαρξη του ελληνικού κράτους στη Θράκη. Εκεί το κράτος και η ισχύς είναι πλέον το Τουρκικό Προξενείο και όχι το ελληνικό κράτος... Θα έλεγα λοιπόν ότι πρόξενος όλων των κακών στη Θράκη είναι ο... Τούρκος Πρόξενος!

H.N.: Εσείς αποκλείετε ένας από τους λόγους που «αφήνεται ανενόχλητος» ο Τούρκος Πρόξενος να είναι και η όλη πολιτική περί εξομάλυνσης των σχέσεων με την Τουρκία;
Σ.Κ.: Κανείς δεν θέλει να υπάρχει ένταση ανάμεσα στις δύο χώρες. Το θέμα είναι ότι οι καλές σχέσεις δεν μπορούν να έχουν ως θεμέλιο άθλιες πρακτικές της Τουρκίας στην Αλβανία, στα Σκόπια, στη Ρόδο, στην κατεχόμενη Κύπρο και, τώρα, στη Θράκη. Σαφώς πρέπει να έχουμε καλές σχέσεις και συνθήκες καλής γειτονίας, πάνω όμως σε υγιείς βάσεις!
Ξέρετε ποιο θα ήταν το σωστό; Να έχει προηγηθεί ένα σκληρό διάβημα (από πλευράς ελληνικής κυβέρνησης) για τη δράση του Τούρκου Προξένου στη Θράκη, λίγες μέρες πριν έρθει ο Τούρκος Πρωθυπουργός στην Ελλάδα. Εάν είχε προηγηθεί κάτι τέτοιο, θα «καθόταν» η επίσκεψη του Ερντογάν πάνω σε αυτό, και τα επόμενα βήματα θα γίνονταν πάνω στις σχέσεις που θα οικοδομούνταν, με αφορμή το διάβημα. Όταν, όμως, δείχνουμε ακατανόητη ανοχή, τότε θεμέλιο στις ελληνοτουρκικές σχέσεις είναι, στην ουσία, η προσβολή και οι μονομερείς προκλήσεις της Τουρκίας. Η Ελλάδα δεν προκαλεί πουθενά και κανέναν.

Η «εισβολή των μητέρων-πατρίδων» στην Κύπρο...
H.N.: Παραμένοντας στο πλαίσιο των ελληνοτουρκικών, θέλω το σχόλιό σας για τις πρόσφατες δηλώσεις του προέδρου Χριστόφια περί «εισβολής των δύο μητέρων-πατρίδων» στην Κύπρο, το 1974...
Σ.Κ.: Για μένα, όταν καλείται ο οποιοσδήποτε Έλληνας αξιωματούχος -είτε Ελλαδίτης είτε Κύπριος- να κάνει δήλωση για την Κύπρο, πρέπει να κάνει την εξής δήλωση:
στην Κύπρο, το πραξικόπημα και την εισβολή δεν το διέπραξε ούτε η ελληνική κυβέρνηση, ούτε η Ελλάδα. Το διέπραξαν πράκτορες της CIA, που κατέλυσαν το πολίτευμα στην Ελλάδα και λειτουργούσαν κατ' εντολή της Ουάσινγκτον και του Κίσινγκερ. Εάν, λοιπόν, είναι να μιλήσει κάποιος για εισβολή, να μιλήσει για εισβολή ενεργούμενων της Ουάσινγκτον, της CIA και του Κίσινγκερ, από την πλευρά της Αθήνας, και στη συνέχεια για εισβολή και κατοχή, από την πλευρά της Τουρκίας, κατοχή που συνεχίζεται μέχρι σήμερα!
Αυτοί που έκαναν το πραξικόπημα στην Κύπρο δεν ήταν η Ελλάδα, δεν ήταν κυβέρνηση που είχε ψηφίσει ο ελληνικός λαός. Οποιαδήποτε άλλη δήλωση, που ρίχνει ευθύνες στην Ελλάδα και στον ελληνικό λαό, είναι τουλάχιστον ακατανόητη και, εξ αντικειμένου, αποκρύπτει τον προδοτικό ρόλο των ΗΠΑ στο πραξικόπημα και στην εισβολή των Τούρκων στο νησί.

H.N.: Πάντως, προκαλεί τουλάχιστον εντύπωση το γεγονός ότι δεν υπήρξε καμία έντονη αντίδραση από ελλαδικής πλευράς...
Σ.Κ.: Κοιτάξτε, ο κ. Χριστόφιας είναι πρόεδρος ενός ανεξάρτητου κράτους, και εκεί η ελλαδική πλευρά θα πρέπει να δείξει σεβασμό, ακόμα και σε περίπτωση τέτοιων δηλώσεων. Βέβαια, η δήλωση καταδικάστηκε από τον κ. Σαμαρά, ο κ. Παπανδρέου έκανε μια επαμφοτερίζουσα προσέγγιση στο θέμα... Το δε ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ... δεν θα ήθελα να χαρακτηρίσω τη στάση τους...


Το μεγάλο θέμα της Παιδείας

H.N.: Έχετε δημοσιοποιήσει μια επιστολή σας προς την Υπουργό Παιδείας, κα Διαμαντοπούλου, σχετικά με την επιλογή του «Σπιτιού του Κεμάλ» ως θέματος στις εξετάσεις της Γ' Λυκείου και, μάλιστα, την ημέρα της επετείου της Γενοκτονίας των Ποντίων...
Σ.Κ.: Ζούμε το θέατρο του παραλόγου. Ένα από αυτά που συμβαίνουν στην Ελλάδα, είναι ο βιασμός των λέξεων και των εννοιών... Μια τέτοια λέξη που έχει βιαστεί είναι και το «προοδευτικός». Κανείς δεν έχει την παραμικρή αντίρρηση ή ένσταση σε αυτά που γράφει ο μακαρίτης ο Ιωάννου, στο σχετικό βιβλίο. Είναι ένα καλό μυθιστόρημα και... μέχρι εκεί. Από εκεί και μετά, το να μπει ένα τέτοιο θέμα την ημέρα της 19ης Μαΐου, με τον τρόπο που μπήκε, σε παιδιά που δεν έχουν διαμορφώσει ακόμα συνείδηση, ισοδυναμεί με ένα θέμα που θα έμπαινε στο Ισραήλ και θα είχε τίτλο «Στο σπίτι του Χίτλερ»! Αυτός που θα το είχε κάνει -είτε ήταν υπουργός, είτε γενικός γραμματέας, είτε υπηρεσιακός παράγοντας- θα είχε εξαφανιστεί από προσώπου γης! Βγάλτε τα συμπεράσματά σας λοιπόν για το ποιοι είναι οι πραγματικοί προοδευτικοί και ποιοι οι σκοταδιστές στην Ελλάδα...

H.N.: Βέβαια, παρατηρούνται και άλλα «ανεξήγητα» στον χώρο της Παιδείας: είναι και η τροποποίηση της ύλης της Ιστορίας, με κάτι παραλείψεις, κάτι αναδιατυπώσεις... Θεωρείτε ότι αυτά γίνονται από άγνοια ή μήπως συμβαίνει κάτι άλλο;
Σ.Κ.: Κοιτάξτε να δείτε. Δεν υπάρχει καμιά συνωμοσιολογία. Πρώτον, το πιο χειροπιαστό είναι η απάλειψη του χαρακτηρισμού «Εθνικής» από το Υπουργείο Παιδείας. Αν υπάρχει κάποιος λόγος να έχουμε Υπουργείο «Παιδείας» και όχι «Εθνικής Παιδείας» -κάτι που είχαμε από τότε που ιδρύθηκε το ελληνικό κράτος-, πρέπει να τον μάθουμε κι εμείς! Είμαστε πολίτες αυτής της χώρας. Χωρίς να ρωτήσουν κανέναν και χωρίς να εξηγήσουν σε κανέναν το πώς και το γιατί, απάλειψαν το «Εθνικής». Όταν γίνονται τέτοιες ενέργειες, από εκεί και μετά ο λαός δικαιούται να σκεφτεί και να φανταστεί οτιδήποτε... Ίσως και να συμφωνούσε μια μερίδα του ελληνικού λαού με αυτή την κίνηση. Κανείς δεν ξέρει, όμως, γιατί έγινε. Το έκαναν κρυφά, χωρίς να ρωτήσουν κανέναν. Άραγε ποιανού εντολές εκτελούν εκείνοι που αφαίρεσαν τη λέξη «Εθνικής»;
Έβαλαν στη θέση του Γενικού Γραμματέα ένα άτομο, το οποίο κατέχει τίτλο σπουδών που θεωρείται ότι νομιμοποιήθηκε παράτυπα. Ένα άτομο που φαίνεται ότι είχε προσβάσεις σε κέντρα εξουσίας που δεν ξέρουμε ποια είναι και ότι διαχειρίστηκε πολλά εκατομμύρια ευρώ, με τρόπο που επίσης δεν ξέρουμε. Ήρθαν, λοιπόν, τα αγράμματα αυτά άτομα να μας διδάξουν αν είμαστε Έλληνες ή όχι! Τα οποία άτομα χρηματοδοτήθηκαν τόσα χρόνια με τρόπους που πρέπει να ερευνηθούν, και από την Ελλάδα και από το εξωτερικό, και εννοώ το Ίδρυμα Σόρος! Και αυτά δεν είναι συνωμοσιολογίες. Απλά χαρακτηρίζονται έτσι από σκοτεινά κέντρα, για να μη μάθει ο ελληνικός λαός ποτέ την πλήρη αλήθεια.
Πιστεύω, λοιπόν, ότι οι καινούργιες πρακτικές που εφαρμόζονται σε θέματα Ιστορίας, ιστορικής και εθνικής συνείδησης των Ελλήνων, συνείδηση που δημιουργείται και μέσα από τις εκπαιδευτικές διαδικασίες, είναι πρακτικές που δεν εξηγήθηκαν προεκλογικά στον ελληνικό λαό, έτσι ώστε να εγκριθεί ένα τέτοιο πρόγραμμα. Νομίζω ότι, στο ζήτημα της Παιδείας, κάποιοι παίζουν με σημαδεμένη τράπουλα... ΗΝ

H.N.: Πώς βλέπετε να επηρεάζουν οι εσωτερικές αλλαγές στην Τουρκία τα ελληνοτουρκικά;
Σ.Κ.: Θα πρέπει πρώτα να εξετάσουμε ένα τεράστιο ερωτηματικό: στην Τουρκία, η πολιτική δεν ασκείται βάσει ιδεολογίας. Η πολιτική ασκείται κυρίως βάσει του θρησκευτικού δόγματος και της εθνικής ή εθνοτικής καταγωγής. Στην Τουρκία, όπου οι Σουνίτες Μουσουλμάνοι αποτελούν το 75-80% του πληθυσμού, παρότι το AKP (Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης) αυτοχαρακτηρίζεται ως κεντροδεξιό, στην ουσία ασκεί την εξουσία βάσει του πολιτικού Ισλάμ. Αυτό σημαίνει ότι στην Τουρκία σταδιακά εδραιώνεται η λεγόμενη «Σεριάτ», η Σαρία, δηλαδή ο ισλαμικός νόμος. Αν συμβεί αυτό, τότε θα μιλάμε πλέον για μια ισλαμική Τουρκία, στην οποία το Ισλάμ θα μια διαφορετική χροιά από το Σιιτικό Ισλάμ ή το σουνιτικό Ισλάμ των Αράβων. Πρόκειται στο τουρκο-ισλάμ, τη λεγόμενη τουρκιϊσλαμική σύνθεση, ένα μείγμα τουρκικού φυλετικού εθνικισμού και Ισλάμ, που θα δρα ανταγωνιστικά του ιρανικού και αραβικού Ισλάμ στην περιοχή των Βαλκανίων, του Καυκάσου και της Κεντρικής Ασίας, όπου θα λειτουργεί και ως εξισορροπητικός παράγοντας στη ρωσική επιρροή, επ' ωφελεία των αμερικανικών συμφερόντων.
Αν γίνει αυτό, αν επικρατήσει τελικά το πολιτικό Ισλάμ στην Τουρκία, θα πρέπει να περιμένουμε οι Αλεβίτες, που αποτελούν το 20-25% του πληθυσμού, για να προστατέψουν τα συμφέροντά τους, να οργανωθούν και να δράσουν πολιτικά, με βάση το δικό τους θρησκευτικό δόγμα. Και, φυσικά, υπάρχουν και οι Κούρδοι, οι οποίοι επίσης ασκούν πολιτική με βάση την εθνική τους καταγωγή.
Μπορούμε να πούμε, λοιπόν, ότι μια τέτοια εξέλιξη, η οποία θα οδηγήσει σε μια Τουρκία με σοβαρές εσωτερικές αντιθέσεις όπου η πολιτική θα ασκείται με βάση το θρησκευτικό δόγμα και την εθνική καταγωγή των πολιτών της, και με τον λαό να αρχίσει να συνειδητοποιείται γύρω από αυτά τα ζητήματα, είναι ένα ζήτημα που αξίζει να μελετηθεί και -κατά την άποψή μου- αποτελεί εξέλιξη που δεν είναι αντίθετη με τα συμφέροντα της Ελλάδος και του Ελληνισμού...

Γ’ Αντάμωμα των Ηπειρωτών Ευρώπης

ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΑΠΟΔΗΜΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ (ΣΑΕ)
WORLD COUNCIL OF HELLENES ABROAD (SAE)


Της Δρ. Όλγα Σαραντοπούλου
Γραμματέως


Στη γερμανική πόλη της Στουτγάρδης βρέθηκε η Γραμματέας του ΣΑΕ Δρ. Όλγα Σαραντοπούλου, συμμετέχοντας στο Γ’ Αντάμωμα των Ηπειρωτών Ευρώπης και στο Οικονομικό Φόρουμ που διοργάνωσε η Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Ευρώπης.
Η κα Σαραντοπούλου απεύθυνε χαιρετισμό προς τα μέλη των Ηπειρωτικών Συλλόγων, δίνοντας το μήνυμα της ενότητας και της συνεργασίας.

«Σήμερα που η Ελλάδα διέρχεται μια εξαιρετικά δύσκολη περίοδο που ξεκίνησε με την οικονομική κρίση, αλλά επεκτείνεται και στην κοινωνική και πολιτισμική δομή της χώρας είναι επιβεβλημένη όσο ποτέ άλλοτε η ανάγκη, πρωτίστως εμείς οι Απόδημοι να έχουμε συνοχή και συνεργασία μεταξύ μας, αλλά και να ενδυναμώσουμε τους δεσμούς μας με το Μητροπολιτικό Κέντρο, ώστε να μπορούμε να προσφέρουμε την στήριξη και προς την Ελλάδα. Αλλά και η Ελληνική Πολιτεία από την πλευρά της οφείλει να σταθεί αρωγός των προσπαθειών μας, εγγυώμενη σε ένα βαθμό και την ευόδωση των στόχων μας» είπε.

Η Γραμματέας του ΣΑΕ δεν παρέλειψε να αναφερθεί στην προσφορά των Ηπειρωτών της Διασποράς, χαρακτηρίζοντας τους ως μία από τις πλέον δυναμικές ομάδες του Απόδημου Ελληνισμού με μακραίωνη και αναγνωρισμένη προσφορά στην διατήρηση της ελληνικής συνείδησης, της γλώσσας μας, των εθίμων και παραδόσεων του τόπου καταγωγής των. Ενώ, επεσήμανε ότι η Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Ευρώπης, επιδεικνύει μια εξαιρετικά δημιουργική πορεία, αλλά και συνεχή ανάπτυξη.

Η κα Σαραντοπούλου μίλησε για την αξιοποίηση της Ηπείρου ως μια περιφέρεια της Ελλάδας με συγκριτικά πλεονεκτήματα και έντονη παρουσία στην επιχειρηματική δραστηριότητα της Ελλάδας. Και τόνισε ότι αποτελεί στόχο στρατηγικής σημασίας η διασύνδεση και συνεργασία μεταξύ των οργανώσεων των αποδήμων με την Ελληνική Πολιτεία, αλλά και με την τοπική αυτοδιοίκηση, ώστε να ενισχυθεί η ελληνική περιφέρεια μέσω της δημιουργίας επιχειρηματικών, εκπαιδευτικών και πολιτιστικών συνεργασιών.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στον Ελληνισμό της Βορείου Ηπείρου, ζήτημα για το οποίο η Πανηπειρωτική Ομοσπονδία έχει πρωτοστατήσει στην προστασία της ελληνικής μειονότητας. Η κα Σαραντοπούλου επεσήμανε : «Έχουμε χρέος να κάνουμε ότι είναι δυνατόν για να προωθήσουμε τη διμερή συνεργασία στον τομέα της Ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης κυρίως, αλλά και την θρησκευτική ελευθερία, των πολιτικών και άλλων δικαιωμάτων, όπως κατοχυρώνονται από διεθνείς και ευρωπαϊκές συνθήκες. Να επιμείνουμε ώστε το Ελληνικό στοιχείο να παραμείνει στις πατρογονικές του εστίες με αξιοπρεπείς όρους διαβίωσης».

Αναφερόμενη στο ΣΑΕ, τόνισε ότι το όργανο αυτό, παραμένει μια σημαντική κατάκτηση του Ελληνισμού της Διασποράς, αλλά μέχρι σήμερα έχει να επιδείξει έργο το οποίο όμως δεν είναι ανάλογο των δυνατοτήτων του. Επεσήμανε ότι : «το ΣΑΕ για να επιτύχει πρέπει να καταρτίσει στρατηγική για τον Απόδημο βασισμένη στην εμπειρία των ίδιων των μελών του απόδημου Ελληνισμού. Έκανε δε, έκκληση στον απανταχού Ελληνισμό να συμβάλλει στην αναγέννηση και αναδιοργάνωση του οργάνου. Σκοπός μας είναι να καταστήσουμε το ΣΑΕ αξιόπιστο εκφραστή της Ομογένειας, ισότιμο συνομιλητή και συνεργάτη της Ελληνικής Πολιτείας σε όλο το φάσμα των κρίσιμων θεμάτων του Ελληνισμού. Χρειάζεται να απογαλακτιστούμε από τις εκάστοτε κυβερνήσεις, να αποκτήσουμε οικονομική αυτοδυναμία που θα μας επιτρέψει μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων και επιλογών, να αλλάξουμε και εμείς οι ίδιοι νοοτροπία, να αφήσουμε κατά μέρος τις ανθρώπινες αδυναμίες, να καταφέρουμε την συλλογική συνείδηση. Προς την κατεύθυνση αυτή, θα πρέπει και σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος στην Ελλάδα, όλα τα πολιτικά κόμματα να καταλήξουν σε μια μακρόπνοη στρατηγική για τον Ελληνισμό του Εξωτερικού. Δεν πρέπει να υπάρχουν παλινδρομήσεις, ο Απόδημος δεν μπορεί να αποτελεί πεδίο πολιτικής διαμάχης και εξυπηρέτησης κομματικών συμφερόντων». 31.10.2010

ΜΑΘΗΤΙΚΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΑ ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΠΑΤΡΕΩΝ

Aς δούμε τους νέους με μια άλλη ματιά … τη δική τους

Της Κοινωνικής λειτουργού
Αγγελικής Ρουμελιώτου

«Αν αντέξεις … άνοιξε τα φτερά του νου και της καρδιάς και πέτα πίσω- στην ιστορία σου, με μόνη συντροφιά τη θύμησή σου. Θα δεις … θα μάθεις … θα νοιώσεις …και τότε θα πορευτείς μπροστά πιο δυνατός και με καθάρια ματιά. Αν αντέξεις όμως…»
Θα ξεκινήσουμε μαζί ένα ταξίδι –ταξιδιάρικες εποχές βλέπετε- , ένα ταξίδι στο παρελθόν, τότε που τα νιάτα γίνονται άνθρωποι και οι άνθρωποι νιάτα. Μόνο που τούτο το ταξίδι δεν επιτρέπει παρέα – μπορείς να το κάνεις μόνος σου- γιατί ΜΟΝΟ δικό σου είναι και το δισάκι της ιστορίας σου.
Τα ταξίδια πίσω στο χρόνο πάντα έχουν πρόκληση, όχι μόνο για τους μαγικούς σταθμούς -σε ότι λατρέψαμε , μισήσαμε ή μας πόνεσε και μας σημάδεψε - αλλά και για όσα μας έδειξαν, σα μεγάλοι δάσκαλοι , μέσα από τη σιωπή τους. Μας δίδαξαν αυτή την άλλη, τη διερευνητική ματιά σε κρυφές -κι ανείπωτες- πτυχές των ανθρώπων. Μας προσκάλεσαν σε ένα μονοπάτι που μας έκανε πιο σοφούς για να διαβάζουμε τα συναισθήματα. Μας μύησαν σε μονοπάτια ψυχής δυσνόητα, που όμως, μέσα από αυτά, ο πρώτος που γνωρίσαμε καλύτερα ήταν ο εαυτός μας. Πόσο πιο εύκολα αλήθεια κατανοούμε τα λάθη των άλλων, αν ταξιδέψουμε για λίγο στα δικά μας λάθη; Πόσο πιο εύκολα κατανοούμε επιπολαιότητες νεανικές, αν κάνουμε μια στάση σκέψης και ψυχής στη δική μας νιότη;
Και μη βιαστεί κανείς να αναρωτηθεί αν υπήρξαμε κι εμείς -οι λίγο μεγαλύτεροι- νέοι. ΥΠΗΡΞΑΜΕ και μάλιστα σε χρόνια δύσκολα που η κοινωνική κριτική δέσποζε αμείλικτα πάνω μας για να αξιολογήσει με την κοφτερή ματιά της κάθε μας κίνηση , κάθε μας πρωτοβουλία. Αλλά… και σε χρόνια όμορφα γεμάτα ρομαντισμό, κρυφά αμίλητα συναισθήματα , ματιές χιλιάδων λέξεων και όνειρα που έφταναν … και που δεν έφταναν. Βλέπετε τότε η τεχνολογία δεν τα έκανε όλα απλά , εύκολα και πεζά.
Ταξίδι, λοιπόν, στις σχέσεις μας με τους νέους. Ταξίδι, σε μια φουρτουνιασμένη θάλασσα γεμάτη υφάλους, σκοπέλους, μπουρίνια αλλά και πανέμορφα μελτέμια. Ταξίδι συγκρούσεων, καθώς εμείς οι γονείς ξέρουμε καλά το «πρέπει» ενώ οι νέοι μας ξέρουν καλά «ότι νοιώθουν», ότι θέλουν , ότι ζουν.
Ταξίδι ονείρων, καθώς εμείς ονειρευόμαστε να τους δούμε «μεγάλους και τρανούς» «πλούσιους ή επιστήμονες» και εκείνοι ζουν σε μια στιγμή της ύπαρξης τους που βασιλεύει το τώρα.
Και πέφτει ο κλήρος σε μας τους γονείς, τους δασκάλους, τους μεγαλύτερους να εξισορροπήσουμε τις καταστάσεις .
Να διδάξουμε τα παιδιά μας , να τους δείξουμε ότι η ζωή είναι απαιτητική, να τους δείξουμε τους κινδύνους, χωρίς όμως να τα τρομάξουμε. Να κατανοήσουμε τα πάθη τους που σαν άγρια κύματα ξυπνάνε στην εφηβεία και σαρώνουν τις σχέσεις με την οικογένεια. Να αντέξουμε να μας υποτιμούν θεωρώντας μας άσχετους και παλιομοδίτες. Να αντέξουμε ότι «ξέρουν όσα εμείς δεν ξέρουμε»…
Μα ΠΟΣΟ μπορώ να το αντέξω, μου λέει μια μητέρα σε απόγνωση.
Πόσο… αναρωτιέμαι κι εγώ.
«Τόσο όσο…» απαντώ –στον εαυτό μου πρώτα.
Τόσο όσο θα ζήσουν αρκετά για να μη έχουν εγκλωβισμούς και απωθημένα που θα κουβαλούν μια ζωή ή που –ακόμη χειρότερα-θα συσσωρευτούν σε ένα φράγμα συναισθημάτων και απωθημένων , που κάποια στιγμή θα ραγίσει και με την ορμή ή την οργή ενός καταρράκτη … θα διαλύσει τη ζωή τους.
Τόσο όσο θα γεμίσουν τις μπαταρίες τους για να ζήσουν μια όμορφη ζωή, γεμάτη από όμορφες εφηβικές αναμνήσεις.
Τόσο όσο θα μπορούμε να παρακολουθούμε τη ζωή τους διακριτικά και όχι εφιαλτικά.
Τόσο όσο θα μπορούμε να αντέχουμε ότι τα μικρά μας παιδιά θα ανατριχιάσουν από μεγάλους έρωτες που λίγο μετά θα εγκαταλείψουν, θα δακρύσουν από «αθάνατες» αγάπες οι οποίες λίγο μετά θα σβήσουν, θα δώσουν αιώνιες υποσχέσεις και την ίδια ώρα θα τις προδώσουν, θα λυγίσουν από εγκατάλειψη, θα κλάψουν, θα γελάσουν, θα ωριμάσουν, θα ζήσουν… θα μεγαλώσουν. Και το μεγάλωμα έχει χαρές και δάκρυα, όνειρα και φόβους, ξενύχτια και αγωνίες, βλέμματα και ματιές, με τον ίδιο τρόπο κι ένταση που κι εμείς τα ζήσαμε.
Και όλα αυτά, ενώ θα είμαστε διακριτικά δίπλα τους για να μην κινδυνεύουν να παρασυρθούν από καταστροφικούς κινδύνους. Υπάρχουν πολλοί κίνδυνοι που παραμονεύουν , ορατοί και αόρατοι.
Υπάρχουν τα μηχανάκια στα οποία τους μαθαίνουμε να λένε «όχι» από μικρά. Ένα «όχι» τόσο δυνατό ,όσο και πειστικό. Γιατί δεν είναι δυνατόν να κάνουμε το παιδάκι μας βόλτα με τη μηχανή –πολλές φορές μπροστά μας ή χωρίς κράνος – και να απαιτούμε να μην οδηγήσει αργότερα αυτό . Σκεφτείτε όμως, όταν η συσσωρευμένη ενέργεια της εφηβείας γίνεται σούζα ή κόντρα…
Στόχος μας θα πρέπει να είναι το να μπορέσουν να λένε «όχι» από μόνα τους στις σύγχρονες σειρήνες που έχουν τη μορφή του ποτού , των ουσιών , του καπνίσματος.
Στόχος μας είναι να μην χρειάζονται σωματοφύλακες. Και τούτο γιατί κάποτε θα μείνουν μόνα τους και πρέπει να έχουν ατσαλωθεί ώστε να λένε από μόνα τους «όχι» στους κινδύνους.
Ξέρω ότι δεν είναι εύκολο. Ξέρω ότι είναι πολύ δύσκολο. Όμως ο μόνος τρόπος για να αντέξεις ως γονιός να το περάσεις και να το κατανοήσεις είναι να προκαλέσεις και να προσκαλέσεις τον εαυτό σου στο ταξίδι που ανέφερα πριν.
Στο ταξίδι σε όσα ο ίδιος πέρασες στη νιότη σου αλλά και σε όσα δεν πέρασες…

Σκόρπιες σκέψεις από ένα συμπόσιο για τα παιδιά που κινδυνεύουν…

Της Κοινωνικής λειτουργού:
Αγγελικής Ρουμελιώτου

«Σπιτένια σπίτια» :τούτο το μικρό ζευγάρι

λέξεων θα κράταγα σαν εικόνα αν μπορούσα

να κρατήσω κάτι για τα Παιδικά Χωριά SOS,

από το συμπόσιο που διοργανώθηκε, στις 15 &

16 Οκτώβρη στην Αθήνα, με θέμα «Όταν

κινδυνεύουν τα παιδιά». Ίσως, αυτά τα

σπιτένια σπίτια να μας θυμίζουν την ανάγκη

εγρήγορσης όλων μας,για να σταματήσει να

«παραμελείται» η παραμέληση και να πάψει να συσκοτίζεται η ψυχολογική βία,όπως πολύ εύστοχα σημείωσε η Ελένη Αγάθωνος , που φρόντισε να μας χτυπήσει τον κώδωνα για

την αναγκαιότητα κοινωνικού ταρακουνήματος μας, σε σχέση με την ουσιαστική φροντίδα του παιδιού που έχει πληγωθεί.Ίσως –σκέφτομαι κι εγώ- αυτά τα σπιτένια σπίτια να χρειάζεται να ταρακουνήσουν κι εμάς, που φωλιάσαμε στον καναπέ μας ,αναπτύσσοντας -όπως σημείωνε η Φ. Τσαλίκογλου- τη συνήθεια της «καθ΄ έξιν τηλεόρασης» και αγνοώντας τον εκκολαπτόμενο κίνδυνο για ένα νέο σύνδρομο , αυτό του μοχθηρού κόσμου. Ένας κόσμος, που γίνεται όλο και πιο ανεκτικός σε θεάματα βίας και επιθετικότητας , ένας κόσμος που αντέχει να βλέπει το πόνο. Κι αναρωτιέμαι : είναι ο κόσμος που ονειρευόμαστε για μας και τα παιδιά μας; Φαντάζομαι ότι δεν είναι. Θέλω να μην είναι.Μάλιστα πιστεύω ότι , όλοι μας κατά βάθος θέλουμε να κλείσουμε δελεαστικά το μάτι σε μια κοινωνική ανατροπή, που ενίοτε είναι απαραίτητη και θετική. Καλό παράδειγμα μιας τέτοιας ανατροπής , τα Παιδικά χωριά SOS , που ανέτρεψαν και την ίδια την παραδοσιακή έννοια της ιδρυματικής προστασίας, μέσα από την εισαγωγή της ιδέας της μαμάς SOS αλλά και τη φιλοσοφία της ενίσχυσης και της συνέχισης της συντροφικότητας του παιδιού, ακόμη και κατά την ενηλικίωση.Αυτά τα Χωριά μας απέδειξαν, στο πέρασμα του χρόνου ότι, μπορούσαν να κάνουν πραγματικότητα τη θεωρία που ανέφερε ο Τ. Bauer: Ένα παιδί που καλούμαστε να φροντίσουμε, δεν πρέπει να γίνεται ποτέ ένας φάκελος ή ένας αριθμός .Μάλιστα, όλα αλλάζουν στη ζωή ενός παιδιού, όταν έρχεται ένας φίλος και γίνεται μια κίνηση φροντίδας. Για σκεφτείτε … μήπως αυτό μας θυμίζει μια φυσιογνωμία όπως του Κωνσταντίνου Σέκερη, τ. Προέδρου των SOS, στη μνήμη του οποίου αφιερώθηκε το συμπόσιο ; Μια φυσιογνωμία που ουσιαστικά έδωσε πράξεις που ξεπέρασαν τη ζωή του , όπως χαρακτηριστικά είπε ο κ. Γ. Μποζώνης.Κι αν μπορούσα να κρατήσω από τούτο το συμπόσιο ένα προβληματισμό , τούτος θα ήταν από μια παλιά φωτογραφία που εισήλθε, νοερά ,στη ματιά μας και στο νου μας . Σαν παλιά φωτογραφία,

η πραγματικότητα ξετυλίχθηκε μπροστά μας, θυμίζοντας την κοινωνική και ατομική μας ευθύνη, απέναντι στην αλλαγή νοοτροπίας και στάσεων . Μάς θύμισε ουσιαστικά ότι τα παιδιά κινδυνεύουν όταν κινδυνεύουν και οι θεσμοί προστασίας, οι οποίοι με τη σειρά τους κινδυνεύουν όταν χάνουν το ρόλο τους και μετατρέπονται σε απλούς διαχειριστές της κοινωνικής αστάθειας.Γιατί; Δεν υπάρχει «γιατί», και αν υπήρχε θα ήταν κάπου εκεί, ανάμεσα στις λέξεις μιας απλής ρήσης που ακούστηκε σ΄ αυτό το συμπόσιο και ήχησε σχεδόν σα γροθιά στο στομάχι αυτού του κράτους του κωφού και του πολλά υποσχόμενου για τον άνθρωπο που έχει εναποθέσει τις ελπίδες του σε μια φιλάνθρωπη ματιά του. Προσέξτε … του φιλάνθρωπου και όχι του ελεήμονος.Η ρήση ; «Ο χρόνος ο παρών και ο χρόνος ο παρελθόντας είναι ίσως παρόντες και στο μέλλοντα χρόνο. Το παρελθόν εμπεριέχει και το μέλλον.»
Τα συμπεράσματα; Δικά μας…Η ευθύνη; Όλων μας…

ΚΑΡΤΕΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ:ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ - «ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ»

Aγαπητοί μας φίλοι,

Απευθυνόμαστε σε εσάς, για άλλη μια φορά, ζητώντας τη συνδρομή σας στην καθημερινή και αδιάλειπτη προσπάθειά μας να στηρίξουμε τα παιδιά που έχουν την ανάγκη όλων μας.

Ο Εθελοντικός Οργανισμός για τα Παιδιά «Το Χαμόγελο του Παιδιού», χάρη στο χειροπιαστό έργο και τις δράσεις που υλοποιεί τα τελευταία 15 χρόνια, έχει καταφέρει να κερδίσει την εμπιστοσύνη και την αμέριστη αγάπη του κόσμου. Ωστόσο, οι ολοένα αυξανόμενες ανάγκες των παιδιών σε όλη την Ελλάδα, καθιστούν επιβεβλημένη τη συνεχή υπενθύμισή τους, ώστε να αφυπνίζεται ο πολίτης και να του δίνεται ένας εύκολος τρόπος συμμετοχής στην ενίσχυση των δράσεων του Οργανισμού μας.

Για το σκοπό αυτό, όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, τα παιδιά που στηρίζει «Το Χαμόγελο του Παιδιού», παιδιά μέλη του Οργανισμού μας από την Αθήνα και την περιφέρεια αλλά και εθελοντές γραφίστες και ζωγράφοι, με καλλιτεχνική διάθεση και έμπνευση, δημιούργησαν και μας χάρισαν σχέδια τα οποία θα αποτελούν τις Χριστουγεννιάτικες Κάρτες του Οργανισμού μας.

Κάθε κάρτα κι ένα χαμόγελο που τις Άγιες Μέρες των Χριστουγέννων θα πλημμυρίσει χαρά τις καρδιές των μικρών μας φίλων! Αγοράζοντας Χριστουγεννιάτικες Κάρτες του Οργανισμού μας, σας δίνεται η ευκαιρία να συμμετάσχετε κι εσείς στον καθημερινό αγώνα αντιμετώπισης των προβλημάτων των παιδιών.

Παιδιά που βρίσκονται σε κίνδυνο και ζητούν τη στοργή και τη ζεστασιά που έχουν στερηθεί. Γονείς που αγωνιούν για το πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει το παιδί τους. Παιδιά που νοσηλεύονται στο Νοσοκομείο και χρειάζονται αίμα και άλλα που επιζητούν τη συνεχή υποστήριξη ανθρώπων του Οργανισμού μας που βρίσκονται πάντα στο πλευρό τους.

Θα θέλαμε λοιπόν, στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας για την οικονομική ενίσχυση του έργου μας, να ζητήσουμε την έμπρακτη συμμετοχή σας. Για το λόγο αυτό, αποστέλλουμε ένα διαφημιστικό έντυπο με τα Χριστουγεννιάτικα σχέδια που κοσμούν τις ευχετήριες κάρτες του Οργανισμού μας για τις φετινές γιορτές. Βασιζόμαστε κυριολεκτικά στην πεποίθηση ότι θα σταθείτε πλάι μας, γιατί πραγματικά σας χρειαζόμαστε ώστε να συνεχίσουμε το δύσκολο έργο μας.

Tι κάνουμε με τα πακέτα των χριστουγεννιάτικων καρτών που αγοράζετε: (τιμή αναφοράς 7,20 €/πακέτο)

Με 2 πακέτα καλύπτουμε την ημερήσια διατροφή ενός παιδιού
Με 20 πακέτα αγοράζουμε τα βιβλία εκμάθησης ξένης γλώσσας σε ένα παιδί
Με 100 πακέτα καλύπτουμε τα έξοδα φυσικοθεραπείας για ένα μήνα, για ένα παιδί
Με 200 πακέτα καλύπτουμε τα έξοδα θέρμανσης ενός Σπιτιού Φιλοξενίας όπου διαμένουν είκοσι παιδιά, για 1 μήνα
Οι κάρτες μας έχουν διαστάσεις 17Χ12εκ. (κλειστές), είναι εκτυπωμένες σε χαρτί velvet τριακοσίων γραμμαρίων (300 gr.) και διατίθενται με τις παρακάτω τιμές:

ΑΡΙΘΜΟΣ KΑΡΤΩΝ ΤΙΜΗ ΚΑΡΤΑΣ
(+φάκελος)
*
1-200 κάρτες 0,60 €
201-1.000 κάρτες 0,55 €
1.001- 4.000 κάρτες 0,50 €
4.001 και άνω 0,45 €

( * Aπαλλαγή από ΦΠΑ )
Κάθε πακέτο περιέχει 12 κάρτες (διαφορετικών σχεδίων) με αντίστοιχο αριθμό φακέλων. Υπάρχει δυνατότητα επιλογής ενός ή περισσοτέρων σχεδίων. (Οι κάρτες στο εσωτερικό τους είναι κενές, και διατίθενται ανοικτές σε περίπτωση που θέλετε να εκτυπώσετε τις δικές σας ευχές.)

Στα πλαίσια της ενίσχυσης των προσπαθειών του Συλλόγου μας να εξακολουθεί να χαρίζει χαμόγελα στα παιδιά, η από μέρους σας υποστήριξη θα μας τιμούσε ιδιαίτερα και θα συνέβαλλε πολύ σημαντικά στην επιτυχία της.

Σας ευχαριστούμε πολύ για την ευαισθησία που δείχνετε για το έργο του Συλλόγου μας και είμαστε πρόθυμοι για οποιαδήποτε άλλη πληροφορία χρειαστείτε.

(Πληροφορίες: Ξενοστάθη Αγγελική, Μαρκοπούλου Γεωργία,
Αραχώβης 3 Πύργος, τηλ: 26210-81040, φαξ: 26210-24080).

Αναμένουμε την απάντησή σας, για να μπορέσουμε και με την δική σας συνεργασία να συνεχίσουμε το δύσκολο έργο μας.
Με εκτίμηση
«Το Χαμόγελο του Παιδιού»

Δήλωση Δημήτρη Δράκου για την Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Φτώχειας

Με αφορμή την καθιέρωση της σημερινής ημέρας, ως Παγκόσμιας Ημέρας για την Εξάλειψη της Φτώχειας, ο υποψήφιος Περιφερειάρχης Πελοποννήσου και επικεφαλής του συνδυασμού ΔΥΝΑΤΗ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ, Δημήτρης Δράκος προέβη στην ακόλουθη ανακοίνωση:

Η 17η Οκτωβρίου έχει ανακηρυχθεί σε Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Φτώχειας, και το 2010 έχει ανακηρυχθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση σε έτος για την καταπολέμηση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού. Αυτό για εμάς σημαίνει ένα διαρκή αγώνα για τους συνανθρώπους μας και για την Περιφέρειά μας.
Δυστυχώς, η μέρα αυτή βρίσκει, φέτος, τη χώρα μας σε πορεία αυξανόμενης φτώχειας. Χαμηλόμισθοι και χαμηλοσυνταξιούχοι βλέπουν τα εισοδήματά τους να περικόπτονται. Μικρομεσαίες επιχειρήσεις βάζουν λουκέτο, η μία μετά την άλλη. Το αγροτικό εισόδημα εξανεμίζεται. Η ακρίβεια γνωρίζει τη μεγαλύτερη έξαρση των τελευταίων χρόνων. Η ανεργία- η πιο σοβαρή αιτία για τη φτώχεια- εκτινάσσεται στα ύψη, κάτι που τον τελευταίο χρόνο έχει καταγραφεί με τον πλέον έντονο τρόπο και στην Πελοπόννησο.
Αποδεικνύεται, τελικά, ότι η πολιτική του Μνημονίου, στην οποία έσυρε η κυβέρνηση τη χώρα, είναι πολιτική αυξανόμενης φτώχειας, γενικευμένης κοινωνικής κατάθλιψης και κτυπήματος του κοινωνικού κράτους.
Απέναντι σε όλα αυτά, εμείς αντιπροτείνουμε συγκροτημένο και ρεαλιστικό σχέδιο, για την ταχύτερη δυνατή έξοδο από την κρίση. Προτείνουμε για την Περιφέρεια Πελοποννήσου ένα σχέδιο Ανάπτυξης και Ελπίδας, που ανταποκρίνεται στο μήνυμα της σημερινής ημέρας, στις πραγματικές δυνατότητες του τόπου μας και στις ανάγκες της Κοινωνίας μας.
Ιδιαίτερα εμείς οι άνθρωποι της Αυτοδιοίκησης έχουμε την υποχρέωση και το καθήκον να συμβάλουμε ουσιαστικά και να πρωτοπορήσουμε στον αγώνα αυτόν κατά της φτώχειας, αναδεικνύοντας τον κοινωνικό ρόλο και προσανατολισμό της Αυτοδιοίκησης, αναλαμβάνοντας άμεσα δράση κοινωνικής αρωγής και στήριξης, αλλά και στοχευμένες μακροπρόθεσμες αναπτυξιακές δράσεις για την αναγέννηση του τόπου μας, και την ενίσχυση του λαού μας.

«Όταν κινδυνεύουν τα παιδιά» - Παιδικά Χωριά SOS Ελλάδος

Οργανωμένη εθελοντική δράση:

Η περίπτωση της Καλαμάτας
Η παρουσίαση της τοπικής ομάδας στήριξης
Παιδικών Χωριών SOS στο πλαίσιο του Επιστημονικού συμποσίου:
«Όταν κινδυνεύουν τα παιδιά»
Παιδικά Χωριά SOS Ελλάδος
15 &16 Οκτώβρη 2010
Αθήνα

Η εισήγηση της κοινωνιολόγου,Κας Αγγελικής Ρουμελιώτου

Η δική μας αποστολή είναι να σας ταξιδέψουμε στο κάτω μέρος της Πελοποννήσου, για να αναζητήσουμε μαζί τη σημερινή διάσταση της αριστοτελικής τοποθέτησης, περί ουσιαστικής πολιτισμικής προαγωγής, μέσα από την απόκτηση συνειδητότητας της ευθύνης μας ως πολίτες.
Μάλλον συμφωνούμε όλοι ότι, ένας δυναμικός τρόπος κοινωνικής συμμετοχής και παρέμβασης των πολιτών , με στόχο την εξέλιξη της κοινωνίας σύμφωνα με αρχές ισότητας, δικαιοσύνης και αλληλεγγύης είναι ο εθελοντισμός. Εθελοντισμός είναι η πρόθυμη δέσμευση ενός ατόμου να εργαστεί χωρίς αμοιβή για ένα καθορισμένο ή αόριστο χρονικό διάστημα για τους σκοπούς μιας ομάδας, οργάνωσης ή το γενικό καλό της κοινωνίας προσφέροντας χρόνο, ενέργεια, γνώσεις ή δεξιότητες , χωρίς αμοιβή.
Πάμε να δούμε ένα μοντέλο εθελοντικής δραστηριοποίησης, με ένα και μόνο στόχο: Τον προβληματισμό, το θετικό προβληματισμό που ανατρέπει ή επιβεβαιώνει τις απόψεις. Τροφή σκέψης, μέσα από την οποία χτίζεται καθημερινά το οικοδόμημα του ανθρώπινου ιδεώδους, που όλοι σήμερα μοιραζόμαστε εδώ.
Πάμε λοιπόν πολύ πίσω χρονικά, στην εποχή που οι περισσότεροι από μας , γνωρίσαμε την Καλαμάτα.
1986. Σεισμοί. Τραγικότητα και απελπισία. Μέσα από τα ερείπια όμως αναγεννιέται η ελπίδα. Απόδειξη ; Εκεί, στα ερείπια και τα μικρά πηγαδάκια συζητήσεων για την αποκατάσταση των κοινωνικών συνεπειών, η Καλαμάτα γνωρίζει τα Παιδικά χωριά SOS Ελλάδος, μέσα από το πρόσωπο της Μοίρας Μαυροπούλου , που ως εκπρόσωπος τότε του Υπουργείου Υγείας βρίσκεται στη Μεσσηνία.
Μια ομάδα - άτυπη, φτιάχνεται στην Καλαμάτα για τη στήριξη του έργου SOS.
Μέσα σε μια πολύπλοκη κοινωνία που αξιολογείται, ως προς τον πολιτισμό της, μέσα από το επίπεδο κοινωνικής φροντίδας ευάλωτων πληθυσμιακών ομάδων , το να επιλέγεις να στηρίξεις το έργο SOS , μόνο τυχαίο δεν είναι.
Καθόλου τυχαίο, αν σκεφτείς ότι μια ομάδα στήριξης SOS , έχει συνειδητοποιημένη άποψη ότι τα Παιδικά Χωριά SOS αντιμετωπίζουν με απόλυτη επιστημονική και επαγγελματική σοβαρότητα το παιδί που βιώνει καταστάσεις κινδύνου, την οικογένεια του και το περιβάλλον του. Σύστημα παιδοκεντρικό, με σαφώς διατυπωμένη όμως -κατά εμάς- τη θεώρηση του παιδιού, ως μέρος ενός ευρύτερου οικογενειακού και κοινωνικού συνόλου, μέσα στο οποίο αναπτύσσεται.
Μια ομάδα στήριξης δεν έχει παρά να διακρίνει τον απόλυτο σεβασμό που διδάσκουν τα SOS για τα δικαιώματα του παιδιού. Έννοιες παιδικής και ανθρώπινης αξιοπρέπειας που για το ευρύτερο κράτος πρόνοιας φαντάζουν ως θεωρία, στα SOS είναι αυταπόδεικτες , δεν παζαρεύονται.
Δεν παζαρεύεται ο σεβασμός στη μοναδικότητα του παιδιού.
Δεν γίνονται εκπτώσεις στην ποιοτική παροχή υπηρεσιών. Και ο στόχος είναι ένας : Η φροντίδα ενός παιδιού με συναίσθηση των πραγματικών αναγκών που θα οδηγήσουν στην ενίσχυση της αυτοεικόνας και της αυτοπεποίθησης του παιδιού. Αυτή θα αποτελέσει άλλωστε και το θεμέλιο λίθο για την προσαρμογή του μέσα στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο , την ισότιμη ένταξη του σ΄ αυτό αλλά και τη δυνατότητα θετικής συναλλαγής με το περιβάλλον. Εδώ εισάγεται , όπως θα προσέξετε , και η έννοια της πρόληψης ευρύτερων κοινωνικών δυσπραγιών, που προλαμβάνονται μέσα από την πολυεπίπεδη φροντίδα κοινωνικά αποκλεισμένων οικογενειών.
Μια ομάδα λοιπόν όπως της Καλαμάτας , δεν είναι μια διαφυγή κάποιων φιλάνθρωπων ατόμων που αναζητούν τρόπους να γεμίσουν τον άδειο τους χρόνο, αρεσκόμενοι σε πράξεις αγαθοεργίας. Είναι μια συνειδητή και στοχευμένη απόφαση.
Φτάνοντας στο 2010 , η αρχικά άτυπη ομάδα έχει αποκτήσει μια πιο σταθερή και διευρυμένη μορφή.
Εθελοντικός πυρήνας επταμελούς επιτροπής, για την οποία ορίστηκαν οι προϋποθέσεις προστασίας της λειτουργίας της:
1η προϋπόθεση: να αποτελείται από ανθρώπους διαφορετικής επαγγελματικής κατεύθυνσης με στόχο την ποικιλότητα, την πολυμορφία, τη δημιουργική διαφορετική θεώρηση. Έχουμε λοιπόν συμμετοχή κοινωνικού λειτουργού, επιμελήτριας ανηλίκων, παιδαγωγού και νομικού.
2η προϋπόθεση: να δοθούν ρόλοι και τομείς υπευθυνότητας με στόχο τη συγκεκριμενοποίηση του πλαισίου ευθύνης.
Και τέλος, 3η προϋπόθεση: να έχουν σταθερή και άμεση συνεργασία και υποστήριξη από τα επαγγελματικά στελέχη των SOS που θέτουν τους κατευθυντήριους άξονες, μεταφέρουν την τεχνογνωσία και φροντίζουν ώστε όλες οι δράσεις να χαρακτηρίζονται από τις βασικές αρχές και αξίες των Παιδικών Χωριών SOS.
Οι στόχοι μας :
• Η ανάπτυξη δράσεων για την οικονομική υποστήριξη του έργου των Παιδικών Χωριών SOS Ελλάδος.
• η ενημέρωση και ευαισθητοποίηση της τοπικής κοινωνίας για το έργο των Παιδικών Χωριών και για θέματα που αφορούν το παιδί και την οικογένεια
• η πολύπλευρη στήριξη του παιδιού και της οικογένειας
Βέβαια, η εθελοντική δραστηριοποίηση δεν μπορεί να υποκαταστήσει την επαγγελματική δραστηριότητα των στελεχών ενός φορέα. Ο εθελοντής στηρίζει το επαγγελματικό έργο αλλά δεν υποκαθιστά . Αυτή είναι μια από τις βασικές αρχές που υπηρετούν τα SOS, μέσα από βαθειά συναίσθηση της σοβαρότητας του ρόλου τους απέναντι στο παιδί αλλά και μια από τις αρχές που διαφοροποιεί αυτό το Σωματείο, ως προς τη φιλοσοφία του και τον τρόπο ανάπτυξης του έργου του.
Μια πολύ ευχάριστη εξέλιξη, για την ομάδα της Καλαμάτας, ήταν ότι μέσα από το πέρασμα του χρόνου, συσπειρώθηκαν γύρω από το βασικό εθελοντικό πυρήνα, άνθρωποι και φορείς που διέκριναν τη σοβαρότητα του σκοπού.
. Το αποτέλεσμα ήταν :
Τέσσερις διαφορετικές ταχύτητες εθελοντικής δράσης:
Χορηγοί: Αθέατοι ή μη, φίλοι που στηρίζουν το έργο . Δεν είναι υπερβολή αν πούμε ότι η προσφορά στην πόλη της Καλαμάτας είναι συγκινητική. Δήμος, Νομαρχία, επιχειρήσεις αλλά και απλοί πολίτες έχουν σταθεί δίπλα μας σε όλες μας τις εκδηλώσεις και δράσεις υποβοηθώντας άμεσα ή έμμεσα το μηχανισμό στήριξης των SOS. Μια μεγάλη χορηγία ήταν και ο λόγος που έγινε αφορμή σχεδιασμού και έμπνευσης του Κέντρου στήριξης παιδιού και οικογένειας, που πλέον υπάρχει και στην Καλαμάτα.
Συνεργάτες φορείς: Ένας οργανισμός εθελοντικός είναι δυναμικός και σε διαρκή αλληλεξάρτηση με το ευρύτερο περιβάλλον. Με γνώμονα την πεποίθησή μας ότι, κανείς δεν περισσεύει και ότι κανείς δεν πορεύεται μόνος και από μακριά, χαρτογραφήσαμε την περιοχή δημιουργώντας μια κατάλληλη βάση δεδομένων και πηγών βοηθείας. Βάση διαρκώς εξελισσόμενη, ανατροφοδοτούμενη, που θα ήταν το βασικό μας εργαλείο κοινωνικού σχεδιασμού και οργάνωσης. Πολύ θετικό εργαλείο στα χέρια μας η διαπίστωση της τάσης των κατοίκων της περιοχής να συνάπτουν συλλογικά όργανα και να τολμούν να μπαίνουν σε συνεργατικές δράσεις. Η ομάδα στήριξης πέτυχε εξαιρετικές συνεργασίες με τους αυτοδιοικητικούς φορείς , με τους κοινωνικούς φορείς, με την εκκλησία, με σωματεία και συλλόγους, με πολιτιστικούς φορείς και με τα Μέσα Μαζικής ενημέρωσης. Καθοριστική η συμβολή τους. Απίστευτη η στήριξη όλων.
Φίλοι SOS: Οι υποστηρικτές μεμονωμένων δράσεων . Εμείς στην Καλαμάτα δεν φοβόμαστε για το πώς θα διανεμηθούν οι προσκλήσεις μας στις εκδηλώσεις μας, πώς θα διοχετευτεί η πληροφορία των διοργανώσεων μας ή ποιοί θα αναλάβουν την προώθηση των καρτών μας ή των αφισών μας . Και δε φοβόμαστε, ΓΙΑΤΙ έχουμε τους φίλους SOS. Για μας όλο αυτό μεταφράζεται σε έμπρακτη μορφή κοινωνικής συμμετοχής , καθόλου άμεση, καθόλου εύκολη στην αρχή ,αλλά εξαιρετικά αναπτυσσόμενη μέσα από τις κατάλληλες προϋποθέσεις .
Εθελοντές SOS. Παιδαγωγοί που αναλαμβάνουν το σχεδιασμό και την ανάπτυξη ανοικτών κοινοτικών προγραμμάτων ευαισθητοποίησης. Εθελοντές που στηρίζουν τη γραμματεία μας, όταν παραστεί ανάγκη. Εθελοντές που αναλαμβάνουν τα bazaar .
Και φυσικά το μεγάλο μας κεφάλαιο. Δάσκαλοι που στηρίζουν εκπαιδευτικά και κοινωνικά, δεκαπέντε(15) παιδιά οικογενειών που ζουν σε συνθήκες κοινωνικοοικονομικού αποκλεισμού. Αυτό το έργο συνεχίζει σήμερα μέσα από το Κέντρο στήριξης σε πιο οργανωμένη μορφή , με περισσότερες δυνατότητες και με ένα ολόκληρο σύστημα επιστημονικής υποστήριξης που συνδυάζει την επαγγελματική και εθελοντική δράση.
Τεράστια δύναμη που γιγαντώνεται μέσα από αναπτυσσόμενη αμοιβαιότητα και μέσα από την αναγνώριση της εγκυρότητας του ίδιου του έργου.
Μια πτυχή που μας προβλημάτισε εξ αρχής, ήταν ο κίνδυνος της εξουθένωσης των εθελοντών μας και της κόπωσής τους . Η προσέλκυση , η εκπαίδευση, η ευαισθητοποίηση , η αξιοποίηση των εθελοντών μας μπορούσε να σχεδιαστεί και να μετρηθεί. Μπορούσε να αξιολογηθεί . Τι γίνεται όμως όταν υπάρχει η απειλή μιας εξάντλησης , άρα και εγκατάλειψης του έργου; Ποιός φροντίζει το φροντιστή , έλεγε πολύ χαρακτηριστικά στις διαλέξεις της η Κα Δοξιάδη. Η δυσκολία έγκειται στο ότι οι προσωπικές αντοχές , δυνατότητες, επιθυμίες, δυσκολίες του καθενός ορίζουν και το πλαίσιο δραστηριοποίησής του. Και ο σχεδιασμός των μηχανισμών πρόληψης αυτής της εξουθένωσης έπρεπε να εμπεριέχει την προσωπική σκιαγράφηση του καθενός και την ανάπτυξη αντίστοιχης σχέσης . Το αποτέλεσμα ήταν να θεσμοθετηθεί σειρά δραστηριοτήτων και προγραμμάτων ακριβώς για την επίτευξη αυτού του σκοπού.
Ένα άλλο κεφάλαιο, στο οποίο δόθηκε ιδιαίτερη βαρύτητα, ήταν η προσέλκυση του κοινωνικού ενδιαφέροντος προς το έργο SOS, μέσω της δραστηριότητας της ομάδας. Έπρεπε να γίνει ένα δυναμικό κοινωνικό άνοιγμα. Με ανοικτές πόρτες, βρίσκεις φίλους. Αυτή θα ήταν η φιλοσοφία μας.
Τρίπτυχα ενημερωτικά, συναντήσεις με έμμεσο στόχο την ενημέρωση για το έργο SOS, παιδικά πάρτι που έφερναν κοντά μας το παιδί και την οικογένεια, επισκέψεις σε πρόσωπα κλειδιά όπως οι αυτοδιοικητικοί παράγοντες και οι εκπρόσωποι κοινωνικών φορέων, θεατρικά έργα αφιερωμένα στο έργο μας, θεσμοθέτηση ημερίδων και σεμιναρίων, συμμετοχές σε δραστηριότητες άλλων εθελοντικών ή κοινωνικών φορέων , προγράμματα ευαισθητοποίησης που αναπτύσσονταν σε πλατείες , σε παιδικούς σταθμούς ή με παρουσίαση στα ΜΜΕ, αφιερώματα στο παιδί και την οικογένεια, συνεργασίες με σχολεία, ηλεκτρονική σελίδα facebook ,bazaar και παρουσίαση του έργου όπου ήταν δυνατόν .
Η σημαντικότερη ίσως εξέλιξη του έργου SOS στην Καλαμάτα επετεύχθη με το Κέντρο στήριξης παιδιού και οικογένειας που βρίσκεται στην οδό Β. Αμαλίας 13 .
Κυρίες και κύριοι
Η ομαδική υπόσταση είναι σπουδαία, σε σχέση με την επίτευξη των στόχων. “Δεν είναι τυχαίο το ότι είμαστε ομάδα και όχι μεμονωμένα άτομα στήριξης.
Ωστόσο, ξέρουμε ότι διάγουμε μια εποχή έντονων κοινωνικοοικονομικών αλλαγών. Κανείς δε θα βγει απ΄ αυτήν αλώβητος. Κοινωνικές εξελίξεις διαδραματίζονται, επηρεάζοντας την εξέλιξη των ανθρωπιστικών αναγκών, των κοινωνικών δομών, των υπηρεσιών , των δράσεων. Αλληλοτροφοδοτούμενο σύστημα. Αναπροσαρμόζουμε στόχους και τρόπους, διδασκόμενοι από άλλους και διδάσκοντας συνειδητά ή ασυνείδητα άλλους. Περισσότερο από ποτέ ορίζεται η αναγκαιότητα της αναπροσαρμογής του υφισταμένου πλαισίου κοινωνικής φροντίδας. Δεν μπορεί να συνεχίσει ως μορφή νησίδων παροχών μέσα σε ωκεανούς ανυπαρξίας υποδομών . Χρειαζόμαστε υποδομές όπως τα Παιδικά χωριά SOS , σταθερά υποστηριζόμενα από εθελοντές και τις τοπικές κοινωνίες , κυρίως όμως από τον κρατικό μηχανισμό. Για να μπορούμε να συνεχίζουμε . Έτσι αποκτά και το πραγματικό της νόημα η ρήση : «Κανείς μόνος του και κανείς από μακριά».

Τα συμπεράσματα του Επιστ. Συμποσίου των Παιδικών Χωριών SOS
Ελλάδος «Όταν κινδυνεύουν τα παιδιά» , που πραγματοποιήθηκε στις
15 &16 Οκτώβρη 2010 στην Αθήνα
Το συμπόσιο ήταν αφιερωμένο στον καθηγητή Κωνσταντίνο Σέκερη, του οποίου η ζωή -όπως είπαν οι ομιλητές- ήταν συνυφασμένη με υψηλό επίπεδο παιδείας, βαθύ αίσθημα ανθρωπισμού, ευγένεια, ηρεμία, ανεξικακία, μακροθυμία, ανιδιοτέλεια και αγάπη για τα παιδιά και τους νέους. Η εικοσαετής προσφορά του στα Παιδικά Χωριά ΣΟΣ άφησε τις πιο συγκινητικές αναμνήσεις και ένα μεγάλο αίσθημα απώλειας.
Την έναρξη του Συμποσίου τίμησε με την παρουσία της η ψυχολόγος Μαίη Παπούλια, σύζυγος του Προέδρου της Δημοκρατίας, ο οποίος είχε προσφέρει και την αιγίδα του.
Το Συμπόσιο είχε σκοπό να αναλύσει τις περιπτώσεις κινδύνου των παιδιών και των νέων και να παρουσιάσει μοντέλα αντιμετώπισης των κινδύνων αυτών. Διακεκριμένα στελέχη της ακαδημαϊκής κοινότητας (βλέπετε και το πρόγραμμα) αλλά και επαγγελματίες της ψυχικής υγείας παρουσίασαν ερευνητικά δεδομένα και ενδιαφέρουσες προτάσεις.
Τα παιδιά κινδυνεύουν από την ανέχεια, τη στέρηση, (υλική και συναισθηματική), το κακό σύστημα παιδείας, υγείας, πρόνοιας και δικαιοσύνης, αλλά και από την άποψη ότι «η πολιτική γίνεται για τα χρήματα και όχι τα χρήματα για την πολιτική». Εν τέλει «τα παιδιά κινδυνεύουν όταν οι θεσμοί προστασίας τους χάνουν την ανθρωπιά τους», είπε ο Γρηγόρης Αμπατζόγλου, Καθηγητής Παιδοψυχιατρικής στο Α.Π.Θ.
Σε εξαιρετικά υψηλό κίνδυνο βρίσκονται τα παιδιά σε ιδρύματα και μάλιστα εκείνα που είναι άτομα με αναπηρία. Στην Ελλάδα λειτουργεί ένα σύστημα κλειστής περίθαλψης, στο οποίο καταργείται κάθε έννοια αξιοπρέπειας, τόνισε ο Χάρης Ασημόπουλος επίκουρος καθηγητής στο ΤΕΙ Αθήνας. Από τα 6.000 άτομα που ζουν σε ιδρύματα, το 30% είναι παιδιά και νέοι, οι οποίοι στερούνται εκπαίδευσης και βιώνουν επώδυνες εμπειρίες ζωής (καθήλωση, δέσιμο, φαρμακευτική καταστολή, απουσία ψυχαγωγίας, μοναξιά). Το προσωπικό δεν είναι επαρκές και δεν έχει την απαραίτητη ειδική εκπαίδευση, ενώ οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν καν την ύπαρξη της Διεθνούς Σύμβασης Δικαιωμάτων του παιδιού.
Είναι λοιπόν ανάγκη να κλείσουν τα ιδρύματα αυτά και να λειτουργήσουν μονάδες στο πλαίσιο της Κοινότητας, όπως τηλεφωνικές γραμμές βοήθειας, προγράμματα διάγνωσης και θεραπείας, προστατευμένα διαμερίσματα και χώροι εργασίας, λέσχες, κέντρα ημέρας, ξενώνες κλπ. Οι μονάδες αυτές πρέπει να αποβλέπουν στην πρόληψη και να εργάζονται με αυστηρά επιστημονικά κριτήρια.
Απαραίτητη είναι και η συνεργασία σχολείων, μονάδων Υγείας και μονάδων Δικαιοσύνης, είπε ο αναπληρωτής Καθηγητής Παιδοψυχιατρικής, Επιστημονικός υπεύθυνος ΕΨΥΠΕ, Ιωάννης Τσιάντης και πρόσθεσε ότι χρειάζεται ένα ισχυρό κίνημα από τη κοινότητα που θα πείσει τους πολιτικούς να λάβουν μέτρα και αποφάσεις για την εξωιδρυματική προστασία των παιδιών.
Τη χαμηλή θεατότητα της βρεφικής και νηπιακής ηλικίας επεσήμανε η κυρία Ελένη Αγάθωνος, διδάκτωρ ψυχολογίας, εμπειρογνώμων παιδικής προστασίας. Μαζί με τον ψυχολόγο Αντρέα Μποζώνη, παρουσίασαν το έργο του ξενώνα ΣΟΣ ΕΛΙΖΑ που στον ενάμιση χρόνο λειτουργίας του έχει περιθάλψει 13 παιδιά κάτω των πέντε ετών.
Η έμφυτη τάση των εφήβων για επιθετική συμπεριφορά μπορεί να εξελιχθεί σε εγκατεστημένη παραβατικότητα όταν και άλλοι παράγοντες συνδράμουν, είπε ο παιδοψυχίατρος-ψυχαναλυτής Χρήστος Ζερβής. Ο Ξενώνας Εφήβων των Παιδικών Χωριών ΣΟΣ Ελλάδος στο Χαλάνδρι προσέφερε σημαντικό έργο επί δύο χρόνια, εξασφαλίζοντας ένα πιο ευνοηκό μέλλον για οχτώ εφήβους που είχαν εισαχθεί σε αυτόν, μετά από εκδηλώσεις εναντιωματικής συμπεριφοράς, αλλά έκλεισε για οικονομικούς λόγους.
7,4 % των αγοριών και 3,2% των κοριτσιών παρουσιάζουν διαταραχή διαγωγής με μικρές ή μεγάλες πράξεις βίας, η οποία κατά κύριο λόγο οφείλεται σε βιώματα επιθετικότητας που λειτουργούν αθροιστικά. Το διαζύγιο, οι μη ικανοποιητικές σχέσεις, χαμηλές σχολικές επιδόσεις και το κακό εργασιακό περιβάλλον μπορεί να αποτελέσουν προγνωστικούς παράγοντες για εκδήλωση επιθετικότητας. Το 25-40% των παιδιών με διαταραχή διαγωγής θα αναπτύξουν αντικοινωνικότητα ως ενήλικοι. Όπως έχει διαπιστωθεί -είπε ο επίκουρος καθηγητής παιδοψυχιατρικής Γεράσιμος Κολαΐτης τα θύματα της βίας γίνονται πιο βίαιοι ενήλικες και επιδεικνύουν σκληρότερες πράξεις από τα άτομα που δεν έχουν υπάρξει θύματα βίας.
Η κυρία Δήμητρα Μακρυνιώτη, κοινωνιολόγος και καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών, εστίασε στους κινδύνους που μπορεί να προκύψουν από την αυξανόμενη τάση ιατρικοποίησης της παιδικής ηλικίας και την ομογενοποίησή της με τον περιορισμό της ιδιωτικότητας των παιδιών και την αύξηση των νησίδων περιορισμού όπως είναι οι μονάδες φύλαξης, τα ολοήμερα σχολεία κλπ, όπου η παρουσία των ενηλίκων δεν είναι επαρκής.
Συχνά η παρουσία των ενηλίκων αντικαθίσταται από την τηλεόραση, η οποία είναι ένας παντοδύναμος και ανώνυμος παραγωγός και πολλές φορές μοναδική πηγή πληροφόρησης για θέματα που αφορούν την ζωή μας. Όμως η καθ' έξιν τηλεθέαση με τρεις ή περισσοτερες ώρες την ημέρα είναι δυνατόν να προκαλέσει στον τηλεθεατή το «σύνδρομο του μοχθηρού κόσμου», τόνισε η καθηγήτρια ψυχολογίας Φωτεινή Τσαλίκογλου. «Μεγάλα παιδιά αλλοιώνονται από το κανάλι της είδησης και μεταφέρουν την αλλοιωμένη αντίληψη στα μικρότερα παιδιά».
Η εξάρτηση των νέων από ψυχοδραστικές ουσίες στην Ελλάδα είναι αρκετά χαμηλή, ομως από τις καταγεγραμμένες περιπτώσεις διαπιστώνεται ότι οι χρήστες έχουν αρχίσει από την ηλικία των 13,9 ετών και σε ηλικία 15-16 ετών εχουν εγκαταλείψει το σχολείο.
Η επικινδυνότητα είναι μια δύσκολη έννοια. Ο Έλληνας ποινικός δικαστής την έχει συμπεριλάβει εμπειρικά στον ποινικό κώδικα και την έχει προσαρμόσει στις συνθήκες της ελληνικής κοινωνίας. Τη λαμβάνει υπόψη του και για την επιμέτρηση της ποινής αλλα και για τον προσδιορισμό της εγκληματικής συμεριφοράς. Η εγκληματολόγος Πάρη Ζαγούρα υποστήριξε ότι παρά την ύπαρξη ενισχυμένου νομικού οπλοστασίου, δεν χρειάζεται η δικαιοσύνη να εμπλέκεται, ή έστω να εμπλέκεται επιλεκτικά στο σύστημα πορστασίας ανήλικων θυμάτων και θυτών.
«Σε πολλές περιπτώσεις φαινομενικής νομιμότητας κρύβεται βαριά παρανομία», υπογράμμισε ο Συνήγορος του Παιδιού Γιώργος Μόσχος. Η παρουσία των παιδιών ως μάρτυρες στα Δικαστήρια, η μεγάλη αυστηρότητα στο Σχολείο και το bulling είναι μερικές από αυτές από τις περιπτώσεις.
Στις μέρες μας καθίσταται εξόχως αναγκαίο να συλλάβουμε την ιδέα της επένδυσης και της πρόληψης των κινδύνων της παιδικής ηλικίας, γιατί είναι φτηνότερη από την αντιμετώπιση, αλλά επίσης να αξιοποίησουμε τις δυνάμεις της κοινωνίας, πρόσθεσε ο κύριος Μόσχος.
Η επένδυση στην παιδική ηλικία είναι εξαιρετικά περιορισμένη στην πατρίδα μας. Οι ανάγκες των παιδιών δεν περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα οικονομικής σταθερότητας, είπε ο κύριος Γαβριήλ Αμίτσης, νομικός και Επίκουρος Καθηγητής Δικαίου Κοιν. Ασφάλειας ΤΕΙ Αθήνων. Η Ευρωπαϊκή Ένωση ωστόσο έχει συντάξει πρόγραμμα στρατηγικής που μπορούν να υιοθετήσουν τα κράτη μέλη της. Η Ελλάδα βρίσκεται στην τέταρτη θέση ως προς την παιδική φτώχεια, με ποσοστό 22%, μετά τη Ρουμανία 32%, τη Βουλγαρία 30% και την Ιταλία 26%, όταν ο μέσος όρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως προς τη παιδική φτώχεια είναι 19%.
Η συμβολή των εθελοντών αποδεικνύεται καίριας σημασίας στις μέρες μας. Οι ευαισθητοποιημένοι πολίτες μπορούν να συμβάλουν ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος στιγματισμού και επιπολλασμού των προβλημάτων στην κοινωνία.
Ένα άριστο πρότυπο συνεργασίας εθελοντών με επαγγελματίες είναι το Κέντρο Στήριξης Παιδιού και Οικογένειας της Καλαμάτας.
Στο πεδίο της θεραπείας διαπιστώνεται ότι η τέχνη δίνει την ευκαιρία για έκφραση, εκτόνωση, κινητοποίηση και συμμετοχή. «Παίζοντας το παιδί και ο ενήλικας διατηρεί τον εαυτό του», υπογράμμισε η παιδοψυχίατρος Αλίκη Γρηγοριάδου.
Το Παιδικό Χωριό ΣΟΣ αναδεικνύεται σε μοναδικό και ολοκληρωμένο μοντέλο προστασίας των παιδιών, βασιζόμενο στις αρχές «μητέρα, αδέρφια, σπίτι, χωριό». Είναι ένας θεσμός που στα 60 χρόνια λειτουργίας του κατάφερε να εξαπλωθεί σε 162 χώρες και μπορεί να περηφανεύεται ότι έχει προσφέρει τη μητρική αγκαλιά σε περισσότερα από 70.000 παιδιά, ενώ έχει υποστηρίξει περισσότερα από 220.000 παιδιά για να ζήσουν στη δική τους βιολογική οικογένεια.
Στόχος όμως του θεσμού είναι ως το 2016 να έχει προσφέρει υποστήριξη σε 1.000.000 παιδιά.
Στην Ελλάδα λειτουργούν, τρία Παιδικά Χωριά ΣΟΣ (Βάρης, Θεσσαλονίκης, Αλεξανδρούπολης), δύο Στέγες Νέων (Αθήνα, Θεσσαλονίκη), τρία Κέντρα Στήριξης Παιδιού και Οικογένειας (Αθήνα, Αλεανδρούπολη, Καλαμάτα), ο Ξενώνας ΣΟΣ ΕΛΙΖΑ (για παιδιά κάτω των 5 ετών) στο Μαρούσι, δύο Ξενώνες Κακοποιημένων Παιδιών (Θεσσαλονίκη, Αλεξανδρούπολη), ένα Κέντρο Ημέρας για ΑΜΕΑ στην Αλεξανδρούπολη.
Την αυθεντικότερη εικόνα για το έργο που γίνεται στο παιδικό χωριό ΣΟΣ την έδωσε ο νεαρός Κώστας, πρώην μέλος μιας ΣΟΣ οικογένειας, ο οποίος έιπε ότι βρήκε εκεί γαλήνη, παιδιά να παίζει, μητρική αγάπη. Έφυγε ώριμος, προετοιμασμένος με εφόδια συναισθηματικά, πνευματικά, υλικά, και είναι τώρα αισιόδοξος, σιγουρος για τον εαυτό του, αυτάρκης και περιζήτητος επαγγελματίας, ικανός να ισορροπήσει και αντιμετωπίσει τη ζωή. Θυμάται με σεβασμό τη ζωή του στο χωριό και δηλώνει ότι δεν κόβει τις επαφές του με αυτό και κυρίως με τη μητέρα ΣΟΣ με την οποία επικοινωνεί τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα και την επισκέπτεται στις διακοπές.
Η τοπική ομάδα στήριξης Παιδικών Χωριών SOS

''ΝΕΑ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ'' - ΠΕΤΡΟΣ ΤΑΤΟΥΛΗΣ:Μήνυμα του υπ. περιφ/κού Συμβούλου,Θόδωρου Σταυριανόπουλου

«Θεωρώ ότι στην ζωή σας κάποιες στιγμές αισθανθήκατε την ανάγκη στήριξης από κάποιους ανθρώπους που πιστέψατε ότι μπορούσαν να σας την προσφέρουν.
Κάποιοι από αυτούς το έπραξαν. Κάποιοι άλλοι όχι. Η ζωή προς στιγμήν μπορεί να έκανε στάση. Το ταξίδι όμως της ζωής συνεχίστηκε.
Αναπολώντας το παρελθόν μας, γυρνώντας το χρόνο πίσω δημιουργείται μια παλίρροια συναισθημάτων που μας δίνει κουράγιο και συνεχίζουμε.Όλοι μας ζούμε το παρόν μέσα από το παρελθόν. Αυτή η σχέση προσδιορίζει το αύριο».
Φίλες και φίλοι
Η φύση πολύ απλόχερα προίκισε τον τόπο μας με καταπληκτική φυσική ομορφιά. Συνδυάζει βουνό, θάλασσα, πολιτισμό. Όλα αυτά δημιουργούν τις προϋποθέσεις της ανθρώπινης και της πολλά τουριστικά υποσχόμενης περιοχής.
Ζω σε αυτόν το τόπο και ως ενεργός πολίτης καθημερινά αντιμετωπίζω τις αγωνίες και τους προβληματισμούς αυτής της κοινωνίας. Πολλές φορές με κουράζουν και με κάνουν να αγανακτώ πράγματα τα οποία αν και απλά δεν συμβαίνουν. Πολλές φορές η αγανάκτησή μου για αυτά που συμβαίνουν με οδηγεί στη δημοσιοποίηση ενστάσεων και προβληματισμών.
Φίλες και φίλοι
Στη ζωή μου πορεύομαι με ένα βηματισμό αξιοπρεπή, με ένα βηματισμό που εφάπτεται με την κοινωνία αξιοκρατικά. Πάντα η άποψή μου είναι ξεκάθαρη και ευδιάκριτη αψηφώντας το οποιοδήποτε πολιτικό κόστος. Ποτέ δεν φοβήθηκα και δεν θα φοβηθώ να εκθέσω δημόσια την άποψή μου σε θέματα που αφορούν το κοινωνικό γίγνεσθαι.
Με ήθος και αγωνιστικότητα χωρίς συμβιβασμούς και παρασκηνιακές μεθοδεύσεις θα αγωνιστώ για τη βελτίωση της καθημερινότητας.
Οι προσεχείς αυτοδιοικητικές εκλογές αισιοδοξώ ότι δεν θα γίνουν με τη λογική των συμβιβασμών και ότι δεν θα αποτελέσουν μόνο απλή καταγραφή ψήφων.
Ευτυχώς που η ζωή μας είναι γεμάτη χρώματα. Ελπίζω ότι αυτήν τη φορά θα λάμψουν τα χρώματα και δεν θα μπούμε στη λογική του άσπρο-μαύρο.
Η εκλογική αναμέτρηση πρέπει να προσλάβει ποιοτικά χαρακτηριστικά και να αποστάξει την προοπτική κάνοντάς την, πιο διαυγή και ουσιαστική.
Αισιοδοξώ ότι μαζί μας θα συστρατευθούν όλοι αυτοί που απαιτούνται για να μας δώσουν τη δυναμική νίκης στις εκλογές του Νοεμβρίου.
Για το καλό της Μεσσηνίας και της περιφέρειας Πελοποννήσου γενικότερα χρήσιμο είναι ο ψηφοφόρος να ασχοληθεί και ενημερωθεί περισσότερο για τους υποψηφίους και με σωστά αντανακλαστικά να επιλέξει από τους καλούς τους καταλληλότερους.
Με εκτίμηση ζητώ την ψήφο σας.
Θόδωρος Σταυριανόπουλος
Υποψήφιος περιφερειακός σύμβουλος

Σύντομο βιογραφικό
Γεννήθηκα το 1958 στη Βαλύρα-Μεσσηνίας και σήμερα ζω στην Καλαμάτα. Το 1982 αποφοίτησα από το Μαθηματικό τμήμα του Πανεπιστημίου Πατρών. Είμαι παντρεμένος με τη Φιλόλογο Γεωργία Μαγκλάρα από το Διαβολίτσι με την οποία έχω αποκτήσει δυο κόρες την Σάφη 21 ετών 4-ετή φοιτήτρια- δασκάλα και την Χαρά 17 χρονών 1-ετή φοιτήτρια -πολιτικό μηχανικό.
Ιδρυτής-Ιδιοκτήτης του φροντιστηρίου Μέσης Εκπαίδευσης «ΤΟΜΗ» Αθήνα 1984 -1993.Αναπληρωτής υπεύθυνος στο Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Καλαβρύτων 1996-1998. Σήμερα Διευθυντής του Λυκείου Μελιγαλά.
Δημοτικός Σύμβουλος στο Δήμο Ιθώμης εκλεγμένος 2 φορές. Πρόεδρος αλλά και μέλος του Δ.Σ. της Α’ ΕΛΜΕ Μεσσηνίας επί σειρά ετών. Γραμματέας Τ.Ο. ΠΑΣΟΚ Καλαμάτας.
Υπεύθυνος Οργανωτικού , Τομέα Παιδείας και Δικτύου περιβάλλοντος της Ν.Ε. ΠΑΣΟΚ Μεσσηνίας.
Πρόεδρος, της Δημοτικής επιτροπής Πολιτιστικής & Τουριστικής Ανάπτυξης του Δήμου Ιθώμης, του συλλόγου Δρομέων Υγείας Μεσσηνίας, του πολιτιστικού συλλόγου Βαλύρας «ΘΑΜΥΡΙΣ», του συλλόγου Βαλυραίων Αθήνας «Αγία Τριάδα».
Έχω διατελέσει μέλος των Δ.Σ. του παραρτήματος ΚΕΠΕΨΟ Καλαμάτας, της επιτροπής παιδείας Δήμου Καλαμάτας, Δήμου Ιθώμης, Ν.Α. Μεσσηνίας, οικολογικών και εθελοντικών οργανώσεων. Έχω διατελέσει επί σειρά ετών υπεύθυνος σύνταξης της εφημερίδας « ΒΑΛΥΡΑ».
Έλαβα μέρος ως σύνεδρος στο 13ο και 14ο συνέδριο της ΟΛΜΕ και στο 8ο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ.
Έχω εκδώσει μια ποιητική συλλογή με τίτλο «Κλειστές πόρτες…ανοιχτά παράθυρα» και έχω δημοσιεύσει εκατοντάδες άρθρα.
Έχω συνεργασθεί με το Ενεργειακό Κέντρο Πελοποννήσου και το Ινστιτούτο Πολιτιστικής και Εκπαιδευτικής Τεχνολογίας.

Η ωραιότερη μούμια του κόσμου

Posted by:Giannis Koyrabas
Την έλεγαν Ροζαλία Λομπάρντο και υπήρξε, ένα πανέμορφο κοριτσάκι, που πέθανε στα δύο μόλις χρόνια του, από αναπνευστική λοίμωξη, το 1920, στο Παλέρμο, της Σικελίας.
Στην πόλη αυτή, του Ιταλικού Νότου, συνηθιζόταν τότε η ταρίχευση των σωμάτων των νεκρών και η τοποθέτησή τους στις κατακόμβες της μονής των καπουτσίνων μοναχών, οι οποίες μέχρι και σήμερα αποτελούν ένα μακάβριο μουσείο θανάτου.
Το μικροκλίμα στην κρύπτη φρόντιζε ώστε τα πτώματα να διατηρούνται σε εξαιρετική κατάσταση.Ο πατέρας της Ροζαλία,
ο στρατηγός Μάριο Λομπάρντο, δεν άντεχε να αποχωριστεί την κορούλα του και έπεισε τους μοναχούς της Μονής των
Καπουτσίνων στο Παλέρμο να του παραχωρήσουν μια θέση στην υπόγεια κρύπτη τους, την Catacombe dei Cappuccini. Με αυτον τον τρόπο να την επισκεφθεί και να τη δει όποτε ήθελε.Για να καταφέρει να διατηρήσει το πρόσωπό της όσο πιο όμορφο γινόταν, κάλεσε τον φημισμένο ταριχευτή Αλφρέντο Σαλάφια για βοήθεια.
Το μυστικό του καθηγητού Σαλάφια, η φθορά και η θλίψη…
Ιταλός χημικός, που είχε ανακαλύψει μία μυστική φόρμουλα, για την διατήρηση των σωμάτων μετά τον θάνατο, ο Σαλάφια ξεκίνησε ταριχεύοντας μικρά ζώα και στη συνέχεια ανθρώπους! Τελειοποιώντας την τεχνική του, κατάφερε να κάνει την μικρή Ροζαλία, ένα παιδί, που όποιος το δει, θρηνεί για αυτό σαν να «έφυγε», μόλις χθες κι ας είναι νεκρό εδώ και ενενήντα ολόκληρα χρόνια. Ίσως τελικά η φθορά, ορίζει, ακόμη και για την θλίψη, μία ημερομηνία λήξης…
Πώς ταριχεύεται η ομορφιά!
Ο ίδιος ο Σαλάφια πέθανε 13 χρόνια μετά το κοριτσάκι, και δεν άφησε πουθενά και σε κανέναν το μυστικό του χημικού μείγματος, που καταργούσε τη φθορά διαιωνίζοντας τη θλίψη. Το μυστικό του φαινόταν να είχε χαθεί για πάντα, μέχρι την ώρα που μια ομάδα Ιταλών επιστημόνων ανακάλυψε και ένα χειρόγραφο από την κληρονομιά του με τίτλο «New special method for the preservation of the entire human cadaver in the state of permanent freshness».
Σε αυτό, ο ταριχευτής εξηγούσε λεπτομερώς τη συνταγή του υγρού που περιέχυσε στις αρτηρίες της Ροσαλία: μια ποσότητα γλυκερίνης, μια ποσότητα φορμαλδεϋδης ενώ μια τρίτη ποσότητα αφορούσε ένα διάλυμα αλκοόλης με σαλυκιλικό οξύ. Οπως εξήγησαν οι επιστήμονες, τίποτε ασυνήθιστο δεν υπήρχε στην φόρμουλα του Σαλάφια, αφού έμοιαζε με εκείνη των άλλων ταριχευτών! Και το ερώτημα, παρέμεινε αναπάντητο: πώς ταριχεύεται η ομορφιά;
Ακόμη και σήμερα, μοιάζει σαν να κοιμάται!
Όσοι επισκέπτονται το Παλέρμο, συρρέουν στη μονή των καπουτσίνων, για να τρομάξουν και να φιλοσοφήσουν με το εφήμερο τις ζωής στις ανατριχιαστικές κατακόμβες. Όμως όλοι φεύγουν βουρκωμένοι και συγκλονισμένοι, από την συνάντησή τους με την μικρούλα. Την bambina ωραία κοιμωμένη του Παλέρμου, το τελειότερα ταριχευμένο κορμάκι όλων των εποχών, αλλά και εκείνο το βλέμμα, το κλειστό πεισμωμένο βλέμμα, που μοιάζει κόντρα στον θάνατο, να ονειρεύεται ακόμα στον αιώνιο ύπνο του…
Το κοριτσάκι μέσα στο γυάλινο μικροσκοπικό φέρετρο, θυμίζει τις κούκλες, που μαγνητίζουν τα παιδικά βλέμματα. Το δικό της βλέμμα, σφραγισμένο για πάντα, μοιάζει θυμωμένο, μπροστά στο αμείλικτο του θανάτου και συγκινεί…Συγκινεί απίστευτα… Η «κούκλα» ήταν κάποτε ζωντανή και έμελε να γίνει η ωραιότερη μούμια του κόσμου.
Η άτυχη Ροζαλία και η «αλυσίδα» της καλοτυχίας…
Κόντρα στον θάνατο, οι λάτρεις της μικρούλας ανά τον κόσμο, την έχουν κάνει γούρι τους και για να μην ξεχαστεί, έπλεξαν γύρω της, μια από τις λεγόμενες «αλυσίδες μηνυμάτων». Αν μάθεις για την Ροζαλία, λένε, πρέπει οπωσδήποτε να μιλήσεις και σε άλλους γι’ αυτήν, εξασφαλίζοντας έτσι την καλοτυχία! Σειρά σας, τώρα…

“Η Καλαμάτα ως μοντέλο οργανωμένης εθελοντικής δράσης»

Επιστημονικό συμπόσιο των Παιδικών Χωριών SOS Ελλάδος

Της Κοινωνιολόγου:Αγγελικής Ρουμελιώτου

Η οργανωμένη εθελοντική δράση της Μεσσηνίας για την υποστήριξη του έργου των Παιδικών Χωριών SOS Ελλάδος, θα παρουσιαστεί στο επιστημονικό συμπόσιο: «Όταν κινδυνεύουν τα παιδιά» που διοργανώνεται από τα Παιδικά Χωριά SOS Ελλάδος, στη μνήμη ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Ε. ΣΕΚΕΡΗ ,ομ. Καθηγητή Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών και Πρόεδρο των Παιδικών Χωριών SOS Ελλάδος. Το συμπόσιο αυτό τελεί υπό την αιγίδα του Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Καρόλου Παπούλια και θα θα λάβει χώρα

το διήμερο 15 και 16 Οκτώβρη, στο Αμφιθέατρο του Μεγάρου Θ. Καρατζά της Εθνικής Τράπεζας, που βρίσκεται στην οδό Αιόλου 82-84, στο κέντρο της Αθήνας. Η είσοδος είναι ελεύθερη αρκεί να έχει προηγηθεί αίτηση συμμετοχής που μπορεί να προμηθευτεί κάθε ενδιαφερόμενος, αφού επικοινωνήσει με τα γραφεία SOS στην Καλαμάτα στο τηλ. 2721098660 ή επισκεφτεί την ιστοσελίδα των Παιδικών Χωριών http://www.sos-villages.gr/ . Οι αιτήσεις συμμετοχής θα πρέπει να αποσταλούν μέχρι τις 8/10/10.
Ειδικότερα, για την περίπτωση της Καλαμάτας ,Η Αγγελική Ρουμελιώτου- μέλος της τοπικής ομάδας στήριξης SOS, θα παρουσιάσει την πιλοτική δράση που ξεκίνησε από μια πρωτοβουλία υποστήριξης του έργου SOS και κατέληξε σε οργανωμένη εθελοντική δράση αλλά και σχεδιασμό-υποβολή ολοκληρωμένης πρότασης για τη λειτουργία Κέντρου Στήριξης Παιδιού και οικογένειας SOS στην Καλαμάτα. Σημαντική έμφαση θα δοθεί στο μεγάλο κεφάλαιο που είναι το πρόγραμμα κοινωνικής και εκπαιδευτικής υποστήριξης παιδιών από οικογένειες που βρίσκονται σε κρίση, όπως αυτό υλοποιείται στο πλαίσιο της δραστηριότητας της τοπικής ομάδας στήριξης και της συμβολής των εθελοντών ενώ η παρουσίαση θα δώσει έμφαση και στην εμπιστοσύνη της τοπικής κοινωνίας προς το έργο SOS, που εκφράστηκε μέσα από τη θερμή υποστήριξη όλων των προγραμμάτων ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης.

Το πρόγραμμα του συμποσίου :
Παρασκευή 15/10/2010
09.00 - 09.30 Εγγραφές

09:30 - 11:00 Εναρκτήρια συνεδρία

Πρόεδρος: Εύη Πρωτόπαπα, Φαρμακοποιός,
Καθηγήτρια Σχολής Επαγγελμάτων Υγείας
και Πρόνοιας Τμήμα Κοσμητολογίας ΤΕΙ Αθηνών

Χαιρετισμοί
- Μαίη Παπούλια, Ψυχολόγος
- Ανδρέας Λοβέρδος Υπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης*
- Γιώργος Μόσχος, Βοηθός Συνήγορος του Πολίτη για τα Δικαιώματα του Παιδιού
-Thomas Bauer, Εκπρόσωπος του SOS KINDERDORF INTERNATIONAL
- Δημήτρης Βάττης, Πρόεδρος Δ.Σ. των Παιδικών Χωριών SOS Ελλάδος

“Η φυσιογνωμία του Κωνσταντίνου Σέκερη”
Ομιλίες
- Γεώργιος Μποζώνης, Πρόεδρος Ομοτίμων Καθηγητών του Πανεπιστημίου Αθηνών
- Δημήτρης Βλαστός, Πρόεδρος του Ιδρύματος Μποδοσάκη
- Κώστας Γεωργουσόπουλος, Φιλόλογος, Κριτικός Θεάτρου
«Ο Αναγεννησιακός Άνθρωπος»
* Αναμένεται επιβεβαίωση

11:00 - 11:45 1η Συνεδρία
“Παιδικά Χωριά SOS: Η φιλοσοφία και η δράση τους στο διεθνή χώρο και στην Ελλάδα”
Εισηγητές:
Thomas Bauer, Εκπρόσωπος του SOS KINDERDORF INTERNATIONAL
Γιώργος Πρωτόπαπας, Γενικός Διευθυντής Παιδικών Χωριών SOS Ελλάδος

11:45 - 12:00 Διάλειμμα-Kαφές

12:00 - 13:30 2η Συνεδρία. Πρόεδρος: Ιωάννης Τσιάντης
“Η οικογένεια σε κρίση - Μοντέλα αντιμετώπισης”
Εισηγητής: Ιωάννης Τσιάντης, Αν. Καθηγητής Παιδοψυχιατρικής Επιστημονικός Υπεύθυνος ΕΨΥΠΕ

“Επαναπροσδιορίζοντας την οικογένεια και την παιδική ηλικία: Μια συζήτηση για τα όρια, την προστασία και την αυτονομία”
Εισηγήτρια: Δήμητρα Μακρυνιώτη, Κοινωνιολόγος, Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Αθηνών

“Παιδιά με δυσκολίες και μαθησιακές αναπηρίες στα Ιδρύματα στην Ελλάδα: ανάγκη αποϊδρυματισμού”
Εισηγητής: Χάρης Ασημόπουλος, Επικ. Καθηγητής ΤΕΙ Αθηνών

“Διαφύλαξη των δικαιωμάτων των παιδιών. Νομική και Κοινωνική διάσταση”
Εισηγητής: Γιώργος Μόσχος, Βοηθός Συνήγορος του Πολίτη για τα Δικαιώματα του παιδιού
Συζήτηση (20’)

13:30 - 14:30 3η Συνεδρία. Πρόεδρος: Γρηγόρης Αμπατζόγλου
“Υποδοχή και δημιουργία των προϋποθέσεων για μια θεραπευτική αντιμετώπιση”
Εισηγητής: Γρηγόρης Αμπατζόγλου, Καθηγητής Παιδοψυχιατρικής, Α.Π.Θ., Υπεύθυνος Υπηρεσίας Παιδιού και Εφήβου, Γ΄ Παν. Ψυχιατρική Κλινική, Νοσ. ΑΧΕΠΑ, Θεσσαλονίκης

“Κακοποίηση/παραμέληση στη νηπιακή ηλικία”
Εισηγήτρια: Ελένη Αγάθωνος, Διδάκτωρ Ψυχολογίας, Εμπειρογνώμων Παιδικής Προστασίας

«Οι πολιτικές της ΕΕ για την κοινωνική ένταξη παιδιών σε κίνδυνο»
Εισηγητής: Γαβριήλ Αμίτσης, Νομικός, Επικ. Καθηγητής Δικαίου Κοιν. Ασφάλειας ΤΕΙ Αθηνών

“O Θεραπευτικός Ξενώνας SOS - Ελίζα: 18 μήνες λειτουργίας”
Εισηγητής: Αντρέας Μποζώνης, Ψυχολόγος, Υπεύθυνος Ξενώνα SOS ΕΛΙΖΑ
Συζήτηση (15’)

14:30 - 15:00 Διάλειμμα - Ελαφρύ γεύμα

15:00 - 16:00 4η Συνεδρία. Πρόεδρος: Στέργιος Σιφνιός
“Δίκτυα Συνεργασίας Κοινωνικών Φορέων”
Εισηγητής: Στέργιος Σιφνιός, Κοινωνικός Λειτουργός, Δ/ντής Κοινωνικής Εργασίας και Έρευνας των Παιδικών Χωριών SOS Ελλάδος

“Φιλανθρωπία: Θεσμός ανθρώπινης Κοινωνικής Αλληλεγγύης - Δείκτης Πολιτισμού”
Εισηγητής: Γεώργιος Γεωργίου - Κωστακόπουλος,
Δικηγόρος, Μέλος των Παιδικών Χωριών SOS Ελλάδος

“Οργανωμένη Εθελοντική Δράση. Η περίπτωση της Καλαμάτας”
Εισηγήτρια: Αγγελική Ρουμελιώτου, Κοινωνική Λειτουργός, Μέλος τοπικής ομάδας στήριξης SOS (Καλαμάτα)
Συζήτηση (15’)

16:00 - 17:00 5η Συνεδρία. Πρόεδρος: Καλλιόπη Σέκερη
“Εφηβεία: μυθοποίηση και απομυθοποίηση μιας έννοιας; Η παραβατικότητα ως μυθοποίηση της παρά-βασης που συνιστά η εφηβική διαφοροποίηση”
Εισηγητής: Χρήστος Ζερβής, Ψυχίατρος, Παιδοψυχίατρος, Ψυχαναλυτής, Διευθυντής στο Τμήμα Ψυχιατρικής Εφήβων και Νέων του Γ.Ν.Α. “Γ. Γεννηματάς”

“Η έννοια της “παραβατικότητας” στην περίπτωση παιδιών και εφήβων που ζουν σε ιδρυματικό πλαίσιο”
Εισηγητής: Νίκος Ζηλίκης, Ψυχίατρος, Παιδοψυχίατρος, Αν. Καθηγητής Ιατρικής
Σχολής Α.Π.Θ, Επιστημονικός Υπεύθυνος Μονάδας Εφήβων ΑΧΕΠΑ

“Το (προ)παραβατικό παιδί : “Καλές πρακτικές” πρόληψης και διαχείρισης του ζητήματος. Το πείραμα του Ξενώνα Εφήβων με εναντιωματική συμπεριφορά
των Παιδικών Χωριών SOS Ελλάδος”
Εισηγητής: Νίκος Νταμπαλής, Παιδαγωγός, Υπεύθυνος Κέντρου Στήριξης Παιδιού
και Οικογένειας των Παιδικών Χωριών SOS Ελλάδος
Συζήτηση (20’)

17:00 - 17:15 Διάλειμμα - Καφές

17:15 - 18:30 6η Συνεδρία. Στρογγυλό Τραπέζι
“Νεανικές κουλτούρες, Σύγχρονες Τεχνολογίες και Εθισμός”
Πρόεδρος: Κώστας Αρβανίτης, Δημοσιογράφος

“Η επίδραση των Μ.Μ.Ε. στα παιδιά και τους έφηβους”
Εισηγήτρια: Φωτεινή Τσαλίκογλου, Καθηγήτρια Ψυχολογίας

“Η εφηβική κουλτούρα του ¨be cool and get high¨
Εισηγητής: Χαράλαμπος Πουλόπουλος, Ph.D., Διευθυντής ΚΕΘΕΑ

“Δουλεύοντας με έφηβους εξαρτημένους χρήστες στο ΚΕΘΕΑ ΣΤΡΟΦΗ”
Εισηγήτρια: Κυρατσώ Σκορδογιάννη, Κοινωνική Λειτουργός, Υπεύθυνη ΚΕΘΕΑ ΣΤΡΟΦΗ
Συζήτηση (60’)
ΛΗΞΗ ΕΡΓΑΣΙΩΝ 1ης ΗΜΕΡΑΣ


Σάββατο 16/10/2010

10:00 - 11:00 1η Συνεδρία. Πρόεδρος: Αλίκη Γρηγοριάδου
“Έκφραση και διεργασία του τραύματος μέσω της τέχνης”
Εισηγήτρια: Αλίκη Γρηγοριάδου, Παιδοψυχίατρος Δ/ντρια Μονάδας Εφήβων Αθήνας, Ελληνικού Κέντρου Ψυχικής Υγιεινής και Ερευνών

“Εργαστήρια Εικαστικών, Μουσικής και Θεάτρου Παιδικών Χωριών SOS Ελλάδος”
Εισηγήτρια: Μαρία Παπαρδάκη, Μουσικοθεραπεύτρια

“Η τέχνη ίσως ο μόνος δρόμος έκφρασης σε βαριές παθολογίες”
Εισηγήτρια: Μαριάντζελα Δεμέναγα, Εικαστική Θεραπεύτρια Μ.Α.
Συζήτηση (15’)

11:00- 11:45 2η Συνεδρία. Πρόεδρος: Γεράσιμος Κολαϊτης
“Βία - Αντικοινωνικότητα: επιπτώσεις στις σημερινές κοινωνίες”
Εισηγητής: Γεράσιμος Κολαϊτης, Επίκουρος Καθηγητής Παιδοψυχιατρικής, Δ/ντής
Παιδοψυχιατρικής Κλινικής Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών,
Γ.Π. Νοσοκομείο «Αγ. Σοφία»
“Συμπεριφορές βίας των παιδιών σε δομές προστασίας: Διαχείριση”
Εισηγητής: Ηρακλής Παπαργυρίου, Ψυχολόγος, Παιδαγωγός Παιδικών Χωριών SOS
Συζήτηση (15’ )

11:45 – 12:00 Διάλειμμα - Καφές

12:00- 13:00 3η Συνεδρία. Πρόεδρος: Καλλιόπη Σπινέλλη
“Θεσμοί για επικίνδυνους έφηβους ή για επικίνδυνο περιβάλλον;”
Εισηγήτρια: Καλλιόπη Σπινέλλη, Ομότιμη καθηγήτρια Πανεπιστημίου Αθηνών,
Αναπληρώτρια Διευθύντρια Εργαστηρίου Ποινικών και Εγκληματολογικών Ερευνών
του ιδίου Παν/μίου

“Κίνδυνος και εφηβεία: πολυ-επίπεδες εμπλοκές”
Eισηγητής: Παναγιώτης Μπρακουμάτσος, Πρόεδρος της Ένωσης Εισαγγελέων Ελλάδος, Προέδρος της Στέγης της ΕΠΑ Πειραιά

“Επικινδυνότητα - μια αμφισβητούμενη έννοια;”
Εισηγήτρια: Πάρις Ζαγούρα, Νομικός - Εγκληματολόγος,
Επιμελήτρια Ανηλίκων, Δικαστηρίων Ανηλίκων Αθηνών
Συζήτηση (15’)

13:00 - 13:30
“Η πορεία της ενηλικίωσης: Μετά το χωριό τι; Μία συζήτηση δέκα χρόνια μετά...”
Εισηγητής: Δημήτρης Ντζούρας, Κοινωνιολόγος, Τομέας Κοινωνικής Εργασίας και
Έρευνας Παιδικών Χωριών SOS Ελλάδος
- Κώστας Μίχας, Προγραμματιστής, Ιδ. Υπάλληλος
Συζήτηση (15’)

13:30 - 14:00 Διάλειμμα - Ελαφρύ γεύμα

14:00 - 15:30 4η Συνεδρία. Πρόεδρος: Αθανάσιος Αλεξανδρίδης
“Ουτοπικές καινοτομίες”
Εισηγητής: Αθανάσιος Αλεξανδρίδης, Ψυχίατρος, Παιδοψυχίατρος, Ψυχαναλυτής

“Ευέλικτα μοντέλα εξατομικευμένης διαχείρισης στη φροντίδα του παιδιού”
Εισηγήτρια: Νίκη Αυγερινού, Κλινική Κοινωνική Λειτουργός,
Υπεύθυνη Θεραπευτικών Προγραμμάτων Παιδικών Χωριών SOS Ελλάδος

“Το σπίτι στο Παιδικό Χωριό SOS: Μια νέα οικογένεια”
Εισηγήτρια: Πηνελόπη Βασταρούχα,
Κοινωνική Λειτουργός των Παιδικών Χωριών SOS Ελλάδος
Καινοτομίες στην αντιμετώπιση της ανηλικότητας. Καταθέστε μας τη γνώμη σας
Συζήτηση (15’) .

15:30 - 16:15 Συμπεράσματα - Κλείσιμο
- Ευγενία Κατούφα, Δημοσιογράφος
- Εύη Πρωτόπαπα, Καθηγήτρια ΤΕΙ Αθηνών
ΛΗΞΗ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΣΥΜΠΟΣΙΟΥ
Οι συμμετέχοντες θα λάβουν βεβαίωση συμμετοχής
Κατά τη διάρκεια του Συμποσίου θα λειτουργήσει έκθεση των έργων από τα εργαστήρια εικαστικών των Παιδικών Χωριών SOS. Επίσης θα προβάλλονται βίντεο από το έργο των δομών και τις κοινωνικές δραστηριότητες των παιδιών.