Υποκριτικά δάκρυα για αφελείς...

Της Αλεξάνδρας-Μαρίας Τράγκα

Διαβάζουμε τελευταία πολλά και διάφορα. Τα πιο πολλά αναδημοσιεύονται (ενδεχομένως), χωρίς ο διαχειριστής (υπεύθυνος ύλης) να τα πολυψάχνει επιμελώς και σε βάθος ή έστω να μπορέσει να δει πίσω από το "μπερντέ", εάν κάπου ή που καταλήγουν... όλα αυτά .
Κάποιοι "μπροστάρηδες", υποτίθεται προοδευτικοί (ή κατ΄επίφαση "αριστεριστές") στον κοινό αγώνα "κατά του ρατσισμού", δεν διστάζουν να παραβιάζουν, παράνομα ή έστω παράτυπα, προσωπικά δεδομένα πολιτών, χωρίς απαραίτητα ή κατ΄ανάγκη, να αποσκοπούν άμεσα ή έμμεσα σε ίδιον όφελος.Άραγε γιατί να προβαίνουν σε αυτό το κυνήγι μαγισσών; Σε μια τέτοια διαδικτυακή περιήγηση διάβασα μία ανάρτηση (16-12-2010 11:35 πμ) :
Δικαστική αθώωση των μελών της "Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας"
Βλέπω το σύνδεσμο και τρελαίνομαι...(σχετικό kis ). και τις σχετικές αναρτήσεις (1 και 2 ).
Η γνωστή υπόθεση αναπαράγεται... κάποιοι από πρόθεση, από αφέλεια ή από υπερβολική ευαισθησία για την υστεροφημία ενός λαού που έχει πέσει θύμα ρατσιστικών επιθέσεων; Για μας αυτό το θέμα σχολιάστηκε...
(σχετικό εδώ> Τυφλά χτυπήματα και χαφιεδισμοί κατά: πολιτών, bloggers και blogs… )
Σε όλους αυτούς τους ευαίσθητους... τους παροτρύνω να αναδημοσιεύσουν και την "ενδιαφέρουσα" καταγγελία για την "ΑΝΤΙ-ΕΒΡΑΪΚΗ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ ΤΟΥ JUMBO " : "Ως διαμαρτυρία σε αντι-εβραϊκή τηλεοπτική διαφήμιση της εταιρείας καταστημάτων JUMBO, το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδος απέστειλε προς τον Πρόεδρο και Διευθύνοντα Σύμβουλο της Εταιρείας κ. Ευάγγελο – Απόστολο Βακάκη, την παρακάτω επιστολή: «Σε διαφημιστικό σποτ της Εταιρείας σας στην τηλεόραση χρησιμοποιείτε κατά τρόπο ανάρμοστο τη φιγούρα του Εβραίου από το θέατρο Σκιών, προσδίδοντας μάλιστα σ΄ αυτόν την ιδιότητα του τοκογλύφου. Επειδή το εν λόγω σποτ περιέχει μηνύματα άκρως ρατσιστικά και δυσφημιστικά ζητούμε όπως αποσυρθεί ΑΜΕΣΩΣ ώστε να σταματήσει η επιχειρούμενη προκλητικότητα η οποία δεν έχει καμία σχέση με την καθεαυτή εμπορική σας δραστηριότητα»." Τι αφορά; Από το σχετικό video: ... και ας αφήσουν κάποιες άλλες ασχολίαστες!!! λ.χ τι σχόλια να κάνεις για αυτή: ΠΩΣ ΘΑ ΣΚΟΤΩΣΕΤΕ ΜΗ-ΕΒΡΑΙΟΥΣ - Βιβλίο που κυκλοφόρησε στο Ισραήλ προκαλεί αναταραχές! antipliroforisiblog Το βίντεο είναι απο συνέδριο υπεράσπισης του ραβίνου συγγραφέα ενός βιβλίου που αναπτύσσει επιχειρήματα μέσα απο την Βίβλο προσπαθώντας να αποδείξει οτι είναι νόμιμο να σκοτώνουν οι Εβραίοι μη-Εβραίους και Εβραίους που προσπαθούν με οποιονδήποτε τρόπο να κάνουν κακό στην Βίβλο ή παραβαίνουν τους νόμους των Εβραίων.Αν αυτά συνέβαιναν στην Ελλάδα ή σε οποιαδήποτε άλλη πολιτισμένη χώρα, το να μαζεύονται δηλαδή κορυφαίοι ιερείς της χώρας για να υπερασπιστούν ένα βιβλίο που εξηγεί γιατί είναι νόμιμο και ηθικό να σκοτώνεις μικρά παιδιά γιατί όταν μεγαλώσουν θα κάνουν κακό, οι δήθεν "αντιφασίστες" και "αντιρατσιστές" θα είχαν κάψει το πελεκούδι και θα ούρλιαζαν στα κανάλια.Κανείς όμως από αυτούς δεν τόλμησε να καταδικάσει το Ισραήλ για ρατσισμό.Για αυτό είναι όλοι τους "δήθεν".... ή για αυτή: Μηνύματα μίσους και μισαλλοδοξίας από Ρατσιστές ραβίνους του Ισραήλ.Αντιρατσισμός... είναι ΜΟΝΟΝ το δίκαιο ενός εκλεκτού λαού και μάλιστα με την σφραγίδα του kis !!! OXI παίζουμε!!! είχε δίκαιο ο συγγραφέας του "Μην τα βάζετε με τους Κοέν "... Νάσος
http://stoxasmos-politikh.blogspot.com/2010/12/blog-post_4404.html

Χριστούγεννα καρδιάς

Της συνεργάτιδός μας:
Αγγελικής Ρουμελιώτου
Κοινωνικής Λειτουργού

Τα Χριστούγεννα είναι μια γιορτή αλλιώτικη, μια γιορτή ανταμώματος, μια γιορτή παρέας. Μάς θέλουν όλους εκεί …να μιλάμε , να ανταμώνουμε , να τα λέμε με τους φίλους μας , με τους δικούς μας ανθρώπους . Μάς θέλουν να δείχνουμε την αγάπη μας …ΝΑ ΤΗ ΔΕΙΧΝΟΥΜΕ , γιατί τις περισσότερες φορές τη θεωρούμε αυτονόητη και διστάζουμε , αποφεύγουμε ή ξεχνάμε να τη δείξουμε.Όμως, τα Χριστούγεννα για μερικούς ανθρώπους είναι αλλιώς… Είναι πιο δύσκολα, πιο μοναχικά είτε γιατί κάποιοι δε τους θυμήθηκαν είτε γιατί διάλεξαν οι ίδιοι άθελα τους να ΄ναι μόνοι και το συνήθισαν … αλλοίμονο το συνήθισαν. Αυτοί οι άνθρωποι , οι άνθρωποι που ζουν στη σκιά των γιορτών, αν και μπορεί να είναι άνθρωποι της διπλανής μας πόρτας , περιμένουν. Δεν ξέρω τι, δεν ξέρουν και οι ίδιοι τι περιμένουν…Φέρνουν το νέο χρόνο λίγες ώρες νωρίτερα, τρώνε σε τραπέζι για έναν , μιλούν στον καθρέφτη για να ευχηθούν , δεν παίρνουν δώρα , δε δίνουν δώρα. Ξέρω… σάς μελαγχολώ… σας το έχω ξαναπεί όμως ότι με το να μη μιλάμε για κάτι, δε σημαίνει ότι δεν υπάρχει… αντίθετα όταν μιλάμε όλα αλλάζουν… Σ΄ αυτούς τους ανθρώπους, τους φίλους της μοναξιάς, θα αφιερώσω αυτό το κείμενο… επιτρέψτε μου … να κάνω ένα δώρο ψυχής… Μια ΜΟΝΑΞΙΑ … με τόσα πρόσωπα
Τι κι αν γύρω σου χορεύουν σα να 'ταν Άνοιξη ; Τι κι αν σε παρηγόρησαν μέσα σε πλήθος παραμυθίες ότι δε θα ΄σουν μόνος σε τούτο το στενό δρομάκι; Άλλωστε μόνο ένας χώραγε να περάσει … Το ΄ξερες και έκλεινες τα μάτια μεθυσμένος , αλύπητα αδιάφορος , αδιάφορα αλύπητος . Τι κι αν τα μάτια σου γέμισαν σα λίμνες , οι λίμνες δε περιμένουν κανένα πλοίο να ΄ρθει… Τι κι αν τα χείλη σου θεατρινίστηκαν το άλλο, τα ανείπωτο … τα ανείπωτα δε λέγονται…Τι κι αν ο πόνος σου ανέβηκε στο λαιμό σα λυγμός, σαν αναστεναγμός … οι αναστεναγμοί δεν ακούγονται … Τι κι αν η μιλιά απλώνεται , αφήνεται και χαμογελά ανίδεη για το τι της ετοιμάζει η ψυχή; Τι κι αν τα χέρια ψηλαφούν για να βρουν αυτό το δήθεν που γυρεύουν ; Τι κι αν τα πόδια περπατούν για να κρυφτούν , όσο προλαβαίνουν ακόμη; Η ματιά όμως θα σε προδώσει , θα σε εκθέσει, θα σε στήσει απέναντι και θα σε καθηλώσει.Τι κι αν η ανάσα κόπηκε σε ένα διάβα χωρίς προορισμό… χωρίς προορισμό δεν υπάρχει τίποτε…
Ξέρω σου ΄πανε και σένα ότι το ταξίδι είχε σημασία και όχι ο προορισμός… ψέματα σου πάνε για να το ξεκινήσεις.Και σα το ξεκίνησες και το περπάταγες με πόδια, με μάτια, με ψυχή ή χωρίς ψυχή τόσο σε καλούσε να ορίσεις προορισμό, να κοιτάξεις το «που»…Κοντοστάθηκες …αναρωτήθηκες … Μα σα το κοιτάξω και τρομάξω; Σα το κοιτάξω και φοβηθώ; Και λυγίσω;
Σα το κοιτάξω και δε το θελήσω;Σα το κοιτάξω και το νοιώσω ξένο προς τα εμέ?
ΤΟΤΕ είναι που την ανταμώνεις για πρώτη φορά στη ζωή σου. Νομίζεις για πρώτη… μα ήταν πάντα μαζί σου- εκεί δίπλα σου… παραμονεύοντας την ευκαιρία να σε ρουφήξει να σε πλανέψει, γελώντας σε με δέκα πρόσωπα … Τότε είναι που σου λέει το όνομα της που στην αρχή το ψιθυρίζει κι ύστερα τίποτε δε τη κρατά- τίποτε- να στο φωνάξει… ΜΟΝΑΞΙΑ
Τότε είναι που σου δείχνει το αληθινό πρόσωπο της, ένα πρόσωπο γεμάτο χαρές και λύπησες. Ένα πρόσωπο σκιάς που χρειάζεται να το ΄χεις ζήσει, για να το μαντέψεις.Τότε είναι που σου δείχνει τα μάτια της , μάτια θολά για να σε μπερδεύουν και μάτια καθάρια συνάμα για να προδώσουν το τι συμβαίνει , για να προδώσουν το σφράγισμα της πόρτας μπροστά στο νοιάξιμο του άλλου.Μα η Μοναξιά … γυναίκα όπως ορίστηκε απ΄ την αρχή της , ξέρεις να μεταμορφώνεται με τόσα φκιασίδια, ξέρει καλά να αλλάζει χίλια πρόσωπα και να σε πλανεύει, σα να ΄ταν συντροφιά. Ξέρει να γίνεται δουλειά, πολλή δουλειά, εργασιομανία όπως την είπαν περιπαιχτικά για να γλυκάνουν την χροιά. Και τότε βλέπεις εργασιακά και επαγγελματικά θάματα ,που είναι όλη η ένταση ενός διοχετευμένου συναισθήματος, αθέατου για τους πολλούς , ίσως αθέατου για όλους.Ξέρει να γίνεται ψευδαίσθηση … σα να μη συμβαίνει τίποτε … να θάβεται , να μη μιλιέται, να ξεχνά …μέχρι να έλθει η ώρα να ξυπνήσει … -αλλοίμονο- πιο άγρια από ποτέ γιατί τόσο καιρό μαζεύει , έπνιγε τον ατμό σε ένα προσωπικό ξεγέλασμα, μέχρι η ώρα να μην αντέξει και να εκραγεί.Ξέρει να γίνεται ηλεκτρονική μοναξιά, ηλεκτρονική παγίδα σα το σαλόνι που μας φιλοξενεί και λέγεται διαδίκτυο, που σου χαρίζει χιλιάδες φίλους και κανένα συνάμα. Σε κάνει να επενδύεις, να μοιράζεσαι, να ανοίγεσαι, να χαίρεσαι, να λυπάσαι , να τραγουδάς , να σιωπάς , να κοιτάς τις ζωές των άλλων, να κοιτάς όσα σε αφήνουν οι άλλοι να δεις και να τα ερμηνεύεις όπως εσύ νομίζεις . Σκέψου πόσο πλανεύεσαι με το να νομίζεις ότι διαβάζεις τους άλλους, ενώ ουσιαστικά διαβάζεις μόνο εσένα, γιατί μόνος σου είσαι σε τούτο δα το καθρέφτισμα .
Η μοναξιά γίνεται και άρνηση , γνωστός μηχανισμός άμυνας σε όλους μας-. Δε τη γνωρίζουμε , δε τη βλέπουμε … τουλάχιστον αυτό νομίζουμε μέχρι να βγάλουμε τα χέρια μας από τα ματιά μας που μας έκρυβαν την αλήθεια.Η μοναξιά ξέρει να γίνεται και γέλιο, αυτοσαρκασμός, σάτιρα για να αντέξει τη παρουσία της.Και καμία φορά ξέρει να γίνεται και κλάμα , πόνος, αλήθεια . Βέβαια, αυτό είναι το πιο δύσκολο γιατί πάει παρέα με τις αλήθειες, με τις αποκαλύψεις και το χειρότερο με την αυτοαποκάλυψη. Οδυνηρό να προδίδεις την αλήθεια του εαυτού σου, στον ίδιο σου τον εαυτό . Οδυνηρό να πρέπει να αποχωριστείς τη μασκαράτα, που χρόνια τώρα σε προφύλασσε από σένα . Οδυνηρό να πρέπει να ΣΕ γνωρίσεις.
Μοιάζει σα να περπατάς στη βροχή με μια τεράστια ομπρέλα γύρω σου ανοιγμένη, που σε προστατεύει , σε κρύβει , σε αποκόπτει από τη βροχή -που άλλοτε μουσκεύει και άλλοτε λυτρώνει… τι μεγάλη αλήθεια η λύτρωση. Τι μεγάλη συνήθεια η αποφυγή της. Κι όταν αντέξεις να κλείσεις την ομπρέλα και να αφεθείς στη βροχή, τότε νοιώθεις να διαπερνά το κορμί σου και να σε καλεί να αναθεωρήσεις όσα νόμιζες σωστά βαλμένα. Νόμιζες…
Και τούτο γιατί η μοναξιά δε θέλει ούτε να μιλά , ούτε να μοιράζεται… δε θέλει φίλους, δε θέλει παρέες, δε θέλει παρηγοριές, δε θέλει κανέναν. Και την ίδια ώρα, τους έχει ανάγκη όλους για να βγει από το τέλμα της και να προχωρήσει.Τότε είναι που χρειάζεσαι φίλους, ανθρώπους να σε καταλαβαίνουν , να σου μιλούν , να σε στηρίξουν. Τότε είναι που χρειάζεσαι αυτό το ξύπνημα , αυτό το χτύπημα της πόρτας, αυτό το σπρώξιμο από το κλείσιμο σου, έξω στη ζωή. Άλλοτε γίνεται , άλλοτε όχι… σίγουρα όμως γίνεται πιο εύκολα, όταν έχεις κάποιον να σε φροντίσει. Σίγουρα γίνεται πιο εύκολο, όταν έχεις κάποιον να σκύψει δίπλα σου και να αφουγκραστεί όσα λες και όσα δε λες… Σίγουρα γίνεται, όταν έχεις κάποιον να σε κάνει να θες να ζήσεις διαφορετικά.Σίγουρα γίνεται πιο εύκολο, αν αυτές οι μέρες οι άγιες, σου στείλουν κάποιον να κοιτάξει μέσα σου, τόσο μέσα σου που να συναντήσει τη μοναξιά σου.

ITHOMATAS DIAS: Εσύ, πού ήσουν ρε ...Ελληναρά;

ITHOMATAS DIAS: Εσύ, πού ήσουν ρε ...Ελληναρά;: Έχω βουλιάξει κι εγώ μές τη συλλογική κατήφεια, μες την κατάθλιψη...
Φοβάμαι, ανησυχώ, θλίβομαι, αναρωτιέμαι για το μέλλον των παιδιών μου, για το γκρέμισμα των ονείρων μου και των μακρυχρόνιων προσπαθειών μου...
Αλλά ακόμα και αυτά καλύπτονται από την βαθιά μου οργή...
Πού ήμουν όλα αυτά τα χρόνια εγώ;

Ανώνυμος δημοσιογράφος καταγγέλλει ανώνυμους ιστολόγους!

Posted by:Αλεξάνδρα-Μαρία Τράγκα

Ανώνυμος δημοσιογράφος καταγγέλλει ανώνυμους ιστολόγους! Πληθαίνουν οι επιθέσεις εναντίον των ελεύθερων bloggers, με συντονισμένες προσπάθειες του έντυπου τύπου και της εξουσίας με σκοπό τη φίμωση των ιστολογίων, τον περιορισμό του δικαιώματος έκφρασης και επικοινωνίας, που αποτελούν απαραίτητη προϋπόθεση για την πληροφόρηση της κοινής γνώμης, τον έλεγχο της κρατικής εξουσίας και το θεμέλιο κάθε δημοκρατικής κοινωνίας.
Μετά τις απειλές του κυρίου Πάγκαλου για την προσφυγή του στη δικαιοσύνη για τα δυσμενή εναντίον του σχόλια τα οποία διατυπώθηκαν σε γνωστό ιστολόγιο, η ιστορία επαναλαμβάνεται με πρωταγωνιστή και θιγόμενο πρόσωπο αυτή τη φορά τον αρχηγό του Ελληνικού Στρατού. Με άρθρο του στην εφημερίδα Αδέσμευτος Τύπος ανώνυμος δημοσιογράφος ισχυρίζεται ότι αναρτήθηκε την περασμένη Κυριακή δημοσίευμα με υβριστικά σχόλια εναντίον του αρχηγού του ελληνικού στρατού και της οικογένειάς του στο διαδίκτυο από αριθμό ιστολογίων, το οποίο συνοδεύτηκε από εκβιαστικά τηλεφωνήματα ανωνύμου, ο οποίος, κατ' αυτών, αξίωσε την καταβολή χρηματικού ποσού προκειμένου να αρθούν τα εν λόγω δημοσιεύματα. Για το λόγο αυτό, κατά τον Αδέσμευτο Τύπο, διετάχθη προκαταρκτική εξέταση από την προϊσταμένη της Εισαγγελίας Πλημμελειοδικών προκειμένου να αρθεί το απόρρητο τόσο για τα στοιχεία των διαχειριστών των ιστολογίων όσο και για την ταυτότητα του εκβιαστή που αναμένεται να προκύψει από την άρση του τηλεφωνικού απορρήτου.
Υπενθυμίζουμε ότι το διαδίκτυο σύμφωνα με την οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που ισχύει για όλες τις χώρες της ΕΕ, αποτελεί μέσο επικοινωνίας και όχι ΜΜΕ και για το λόγο αυτό δεν υπόκειται στους περιορισμούς και τις περί τύπου διατάξεις. Μια πιθανή άρση του απορρήτου θα ήταν εφικτή μόνο για πιθανολογούμενο κακούργημα, το οποίο όμως όπως προκύπτει από τις αναρτήσεις συγκεκριμένων blog εις ουδεμίαν περίπτωση ετελέσθη. Άλλωστε, το άρθρο 19 του Συντάγματος αντιτίθεται σε οποιαδήποτε μορφή παρακολούθησης , ελέγχου ή αποτύπωσης της επικοινωνίας, κάθε μορφή παρεμπόδισης της επικοινωνίας καθώς και σε κάθε μορφή χρησιμοποίησης αποδεικτικών μέσων τα οποία αποκτήθηκαν κατά παράβαση της συνταγματικής προστασίας του απορρήτου. Η ελευθερία της έκφρασης όπως αυτή υλοποιείται μέσα από την ανωνυμία των ιστολογίων, διευκολύνει την κριτική προς την πολιτική εξουσία, καυτηριάζει δημόσια πρόσωπα και πολιτικές καταστάσεις με τη διατύπωση, αρκετές φορές, επικριτικών σχολιασμών σχετικά με τη συμπεριφορά προσώπων που αφορούν το κοινωνικό σύνολο. Δημόσια πρόσωπα όπως ο πρωθυπουργός της χώρας, οι υπουργοί, βουλευτές και άλλοι έχουν γίνει αποδέκτες δριμύτατης κριτικής. Γιατί άραγε θα αποτελούσε εξαίρεση ο αρχηγός του ελληνικού στρατού; Άλλωστε, σύμφωνα με απόφαση του ευρωπαϊκού δικαστηρίου, τα όρια αποδεκτής κριτικής προς ένα δημόσιο πρόσωπο, όταν γίνεται αναφορά στην ιδιότητά του αυτή είναι ευρύτερα από εκείνα του απλού πολίτη.Το δημόσιο πρόσωπο, αναπόφευκτα και ενσυνείδητα εκτίθεται στον έλεγχο των πράξεων και της εν γένει συμπεριφοράς του τόσο από δημοσιογράφους όσο και από το σύνολο των πολιτών και για το λόγο αυτό επιβάλλεται να επιδεικνύουν μεγαλύτερη ανοχή. Κάτι που προφανώς ο αρχηγός του ΓΕΣ αγνοεί. Και όπως γίνεται φανερό οι αποφάσεις του ευρωπαϊκού δικαστηρίου που αφορούν δημοκρατικά κατοχυρωμένα δικαιώματα των πολιτών δεν αποτελούν γεγονότα ιδιαίτερης σημασίας πόσο μάλλον εάν έχουν την αντίθετη προς το καθεστώς άποψη. Η μεθοδευμένη προσπάθεια σύνδεσης ιστολογίων με έναν υποτιθέμενο ανώνυμο εκβιαστή προφανώς αποτελεί το Δούρειο Ίππο στην προσπάθεια άρσης του απορρήτου των επικοινωνιών του «ενοχλητικού» ιστολογίου με εμφανείς σκοπιμότητες. Η άρση του απορρήτου της τηλεφωνικής επικοινωνίας δε θα ήταν άραγε αρκετή για τον πλήρη εντοπισμό των στοιχείων του παραβάτη του κοινού ποινικού δικαίου; Σε τι θα εξυπηρετούσε μία ταυτόχρονη άρση του απορρήτου των επικοινωνιών των bloggers αν έχει ήδη αποδειχθεί ότι αυτό δε συνδέεται σε καμιά περίπτωση με την κακουργηματική πράξη; Μήπως τελικά αυτό είναι το ζητούμενο; Μήπως οι σκοπιμότητες είναι τελείως διαφορετικές από εκείνες που ανώνυμος δημοσιογράφος προβάλλει; Mήπως ο τελικός σκοπός είναι ένα ακόμα βήμα προς τη φίμωση των ιστολογίων, τον έλεγχο της επικοινωνίας και τον περιορισμό της ελευθερίας της έκφρασης προς όφελος των συμβατικών ΜΜΕ, που κατά παράβαση κάθε κανόνα του κώδικα δημοσιογραφικής δεοντολογίας, αποσκοπούν μέσα από τους μηχανισμούς της προπαγάνδας την παραπληροφόρηση, τη χειραγώγηση των πολιτών και την καθήλωσή τους στο περιθώριο των εξελίξεων στις κρίσιμες ώρες που διανύει η χώρα μας; Μήπως τα blogs παραβίασαν το νόμο της σιωπής; Μήπως ενοχλούν τόσο πολύ οι αποκαλύψεις τους για την προαποφασισμένη συνδιαχείριση του Αιγαίου με τους Τούρκους, την ονομασία των Σκοπίων, και τα θέματα που αναφέρονται στη διασφάλιση της εθνικής μας κυριαρχίας και την ασφάλεια της χώρας μας;
Τι ειρωνεία! Να ζητά άρση του απορρήτου ένας δημοσιογράφος έγκριτης εφημερίδας που παραβιάζει κατάφωρα τον κώδικα δημοσιογραφικής δεοντολογίας και αρθρογραφεί ανώνυμα.
Πηγή: email Αναγνώστη

Τρύπια η βάρκα του Ψαρρά

Γράφει η Αλεξάνδρα-Μαρία Τράγκα
Και μετά τo νέο λίβελο της Eλευθεροτυπίας για το blog Ζητείται Ελπίδα, έγινε πλέον αντιληπτό ότι ο άνθρωπος κ. Ψαρράς μάλλον δεν έχει συναίσθηση των πράξεών του!!
Εξακολουθεί παράνομα και αντιβαίνοντας κάθε εσωτερικό και Κοινοτικό Δίκαιο, να επιτίθεται εναντίον ενός blog προσπαθώντας να το ταυτοποιήσει με κάποια δήθεν διαχειρίστρια που τον βολεύει, συλλέγοντας στοιχεία και... περικοπές από το ίδιο το ιστολόγιο, για να μας πείσει ότι η συγκεκριμένη ιστοσελίδα ανήκει στη δικαστή με την οποία βρίσκεται σε αντιδικία η νομική σύμβουλος του Μέσου που εργάζεται, αποσιωπώντας ακόμα ότι ο ίδιος είχε δικαστικά προηγούμενα με τη λειτουργό της Θέμιδας.
Δεν ξέρουμε αν έχει συμβουλευτεί δικηγόρο αλλά είμαστε σίγουροι ότι αγνόησε την Οδηγία 2002/58 (ΕΚ), που κυρώθηκε με το Νόμο 3471/2006 που ορίζει ότι το Διαδίκτυο σε όλα τα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) θεωρείται μέσο επικοινωνίας & όχι Μέσο Μαζικής Ενημέρωσης (ΜΜΕ). Ως εκ τούτου δεν μπορεί να επιβληθεί οποιοσδήποτε περιορισμός υφίσταται στην άσκηση της ελευθερίας του τύπου (αυτόφωρο ύστερα από υποβολή έγκλησης-μήνυσης & άσκηση αγωγής περί τύπου από πρόσωπα, που θεωρούν, ότι διαπομπεύονται δημόσια από τα ΜΜΕ) ΔΙΟΤΙ ΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ & ΟΧΙ ΜΜΕ.
Σε ό,τι αφορά στο απόρρητο της επικοινωνίας, αυτό κατοχυρώνεται στο άρθρο 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, στο άρθρο 17 του Διεθνούς Συμφώνου περί Ατομικών και Πολιτικών Δικαιωμάτων της 19-12-1966 (ήδη ν.2462/1997), στο άρθρο 12 της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Ο.Η.Ε.) και στο άρθρο 17 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το σχετικό δικαίωμα έχει δύο επιμέρους συνιστώσες: πρώτον, την ελευθερία της ανταπόκρισης ή επικοινωνίας τόσο με επιστολές όσο και με οποιονδήποτε άλλο τρόπο.
Δεύτερον, το απόρρητο όλων των μορφών επικοινωνίας, εφόσον όσοι επικοινωνούν θέλουν να διατηρήσουν τη μυστικότητα. Εάν κάποιος που επικοινωνεί δεν θέλει τη μυστικότητα, τότε δεν πρόκειται για προστασία ανταπόκρισης, αλλά ελευθερία της έκφρασης.
Στις ρυθμίσεις του άρθρου 19 του Συντάγματος αντιτίθεται κάθε μορφή παρακολούθησης, ελέγχου και αποτύπωσης της ανταπόκρισης ή επικοινωνίας, κάθε μορφή παρεμπόδισης της επικοινωνίας, καθώς και κάθε μορφή χρησιμοποίησης αποδεικτικών μέσων, τα οποία αποκτήθηκαν κατά παράβαση της συνταγματικής προστασίας του απορρήτου.
Όπως συνάγεται λοιπόν με βάση τα ανωτέρω, ο κύριος Ψαρράς είναι ανεπίδεκτος μαθήσεως!
Ο κύριος Ψαρράς όμως κάνει κουρελόχαρτο και τον ίδιο τον κώδικα δεοντολογίας της ΕΣΗΕΑ, ο οποίος χαρακτηριστικά ορίζει ότι:
Το δικαίωμα του ανθρώπου και του πολίτη να πληροφορεί και να πληροφορείται ελεύθερα είναι αναφαίρετο. Η πληροφόρηση είναι κοινωνικό αγαθό και όχι εμπόρευμα ή μέσο προπαγάνδας. Ο δημοσιογράφος δικαιούται και οφείλει:
1β. Να θεωρεί προσβολή για την κοινωνία και πράξη μειωτική για τον εαυτό του τη διαστρέβλωση, την απόκρυψη, την αλλοίωση ή την πλαστογράφηση των πραγματικών περιστατικών
1δ. Να μεταδίδει την πληροφορία και την είδηση ανεπηρέαστα από τις προσωπικές πολιτικές, κοινωνικές, θρησκευτικές, φυλετικές και πολιτισμικές απόψεις ή πεποιθήσεις του.
1ε. Να ερευνά προκαταβολικά, με αίσθημα ευθύνης και με επίγνωση των συνεπειών, την ακρίβεια της πληροφορίας ή της είδησης που πρόκειται να μεταδώσει.
στ. Να επανορθώνει χωρίς χρονοτριβή, με ανάλογη παρουσίαση και ενδεδειγμένο τονισμό, ανακριβείς πληροφορίες και ψευδείς ισχυρισμούς, που προσβάλλουν την τιμή και την υπόληψη του ανθρώπου και του πολίτη και να δημοσιεύει ή να μεταδίδει την αντίθετη άποψη, χωρίς, αναγκαστικά, ανταπάντηση, η οποία θα τον έθετε σε προνομιακή θέση έναντι του θιγομένου.
7β. Να αποφεύγει τη χυδαιογραφία, τη χυδαιολογία και τη γλωσσική βαρβαρότητα, τηρώντας, ακόμη και στη σάτιρα και τη γελοιογραφία, τους κανόνες της επαγγελματικής ηθικής και της κοινωνικής ευθύνης.
O ίδιος κώδικας, στο άρθρο 8, αναφέρει ότι: "H παραβίαση των διατάξεων αυτού του Κώδικα, εκτός από τις περιπτώσεις που τιμωρούνται αυτοτελώς από το δίκαιο (παραβίαση ιδιωτικής ζωής, δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας κλπ.) συνιστούν πειθαρχικά παραπτώματα που επισύρουν σχετικές κυρώσεις".
Κατόπιν τούτων, καλούμε τους κ.κ. Εισαγγελείς της χώρας να πάψουν να ερευνούν το blog marianaonice, γιατί και αυτοί παράνομοι είναι, αφού δεν υπήρξε μέχρι τώρα η νόμιμη οδός άρσης του απορρήτου του. Αντιθέτως, τους ζητούμε ας ασχοληθούν με αυτούς που κατάφωρα παραβίασαν το Σύνταγμα, τους Νόμους του κράτους και τον κώδικα δεοντολογίας του επαγγέλματός τους.
Κάποια στιγμή πρέπει να γίνει κατανοητό ότι το ζήτημα δεν είναι αν το ιστολόγιο ανήκει ή όχι σε ένα φυσικό πρόσωπο που ποτέ δεν κοινοποίησε την ταυτότητά του, αλλά αν ο κύριος Ψαρράς και τα αφεντικά του προσπαθούν να αποκαλύψουν την ταυτότητα ενός χρήστη του ίντερνετ με εντελώς παράνομο τρόπο και μάλιστα στην Ελλάδα του 2010!
By:kontiloforos

Πέφτουν οι τιμές με τα νέα τέλη ταξινόμησης

Κέρδος έως 2.800 ευρώ για αγορά Ι.Χ.
Ανάσα στον κλάδο του αυτοκινήτου θα δώσει η μείωση του Ειδικού Τέλους Ταξινόμησης στα Ι.Χ. σε συνδυασμό με την απόσυρση των ρυπογόνων μοντέλων. Οι αγοραστές αυτοκινήτων θα έχουν όφελος από 300 έως 2.800 ευρώ. Φως στο τούνελ βλέπει η αγορά αυτοκινήτου μετά την κατάθεση του νομοσχεδίου, στο οποίο προβλέπονται μειώσεις του Ειδικού Τέλους Ταξινόμησης των Ι.Χ. σε συνδυασμό με απόσυρση γηρασμένων μοντέλων ηλικίας 12 ετών και παλαιότερων. Τα συγκεκριμένα μέτρα θα ισχύσουν έως τις 31/12/2011 και εκτιμάται ότι θα βοηθήσουν τον κλάδο του αυτοκινήτου να βγει από το τέλμα και θα δώσουν μια γερή «ένεση» στα δημοσιονομικά έσοδα.

ΤΑ ΝΕΑ

Εργασιακός µεσαίωνας

Tου NOTH ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
Η επιστροφή στον εργασιακό µεσαίωνα που αποφάσισε χθες η κυβέρνηση υπό την πίεση της τρόικας είναι ένα µέτρο κοινωνικά καταστροφικό και άδικο, ενώ θα αποδειχθεί και οικονοµικά αναποτελεσµατικό. Σύµφωνα µε τις νέες ρυθµίσεις ο εργαζόµενος κινδυνεύει εν µια νυκτί να υποστεί – υπό την απειλή της απόλυσης – µείωση µισθού χωρίς πλαφόν έως το κατώτατο όριο των 740 ευρώ. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσµα την επικράτηση των νόµων της ζούγκλας στον ιδιωτικό τοµέα, αφού στις σηµερινές συνθήκες τεράστιας ανεργίας θα επιτρέπει στους επιχειρηµατίες – µε πρόσχηµα τις δυσκολίες που αντιµετωπίζει η επιχείρησή τους – να διαπραγµατεύονται ξεχωριστά µε κάθε εργαζόµενο το ύψος της αµοιβής που θα του δώσουν. Με τις νέες ρυθµίσεις οι εργαζόµενοι στον ιδιωτικό τοµέα, που δεν έχουν καµία ευθύνη για τα ελλείµµατα του κράτους και έχουν ήδη υποστεί το τσουνάµι των 650.000 απολύσεων το τελευταίο 10µηνο, ισοπεδώνονται εργασιακά. Την ίδια στιγµή οι εργαζόµενοι (και οι συνταξιούχοι) στον δηµόσιο τοµέα υπέστησαν, λόγω του Μνηµονίου, µείωση αποδοχών περίπου στο 15% µε την περικοπή του 13ου και του 14ου µισθού (σύνταξης), ενώ οι εργαζόµενοι στις ΔΕΚΟ που όλα αυτά τα χρόνια πληρώνονταν κατά µέσον όρο τα διπλάσια από τους εργαζοµένους στον ιδιωτικό τοµέα, αυξάνοντας τα κρατικά ελλείµµατα, θα υποστούν µειώσεις µισθών 10% κατά µέσον όρο στα εισοδήµατα 1.800 ευρώ και άνω, ενώ δεν έχουν κίνδυνο απόλυσης αλλά απλώς θα µετατίθενται σε άλλη οργανική θέση του ευρύτερου δηµόσιου τοµέα. Το χειρότερο είναι ότι µε τη δραστική µείωση των µισθών στον ιδιωτικό τοµέα δεν αγγίζονται τα ελλείµµατα του κράτους που έφεραν τη χώρα στο σηµερινό αδιέξοδο, ενώ δεν υπάρχει και καµία εγγύηση ότι θα µειωθούν οι τιµές των ελληνικών προϊόντων – ο λόγος για τον οποίο η τρόικα ζήτησε τις µειώσεις µισθών στον ιδιωτικό τοµέα. Ως γνωστόν οι µισθοί στον ιδιωτικό τοµέα στην Ελλάδα (και την Πορτογαλία) είναι οι χαµηλότεροι στην ευρωζώνη και οι υψηλές τιµές των ελληνικών προϊόντων σε σχέση µε τα ευρωπαϊκά οφείλεται στην ατελή λειτουργία του ανταγωνισµού – στις ολιγοπωλιακές πρακτικές που ακολουθούν οι µεγάλες αλυσίδες, στην ύπαρξη µεσαζόντων σε πολλούς τοµείς της αγοράς και στην αδυναµία του κράτους να παρέµβει για να διορθώσει τις στρεβλώσεις. Την ίδια στιγµή η µείωση των αµοιβών στον ιδιωτικό τοµέα, ενώ θα φέρει µεγάλο µέρος του πληθυσµού στα όρια της απόγνωσης, θα προκαλέσει πτώση των ασφαλιστικών εισφορών, µεγάλη πτώση της ζήτησης στην αγορά και µετανάστευση στο εξωτερικό των εργαζοµένων υψηλού επιπέδου.Είναι απορίας άξιον πώς η κυβέρνηση δεν κατάφερε να δείξει στην τρόικα αυτή την οφθαλµοφανή πραγµατικότητα. Αντίθετα είναι απολύτως κατανοητό γιατί επέλεξε και πάλι να στηρίξει τον ελλειµµατικό δηµόσιο τοµέα των «δικών τους παιδιών» έναντι του ιδιωτικού.

TA NEA

Ταµπουρωθείτε γιατί χανόµαστε

Του Θανάση Θ. Νιάρχου

Για πολλοστή φοράυπόχρεος στον Σταµάτη Φασουλή που είναι απαροµοίαστη η ικανότητά του να δίνει τίτλους, ενώ του έχεις αναφέρει περιληπτικότατα το θέµα που πρόκειται να σ’ απασχολήσει, εύκολα αντιλαµβάνεται κανείς,έστω κι ανδεν παρατίθεται µέσα σε εισαγωγικά, πόσο σαρκαστικός είναι ο σηµερινός τίτλος. Ακόµη και για έναναυτόπτη µάρτυρα η περιοχή των Εξαρχείων, το βράδυ της περασµένης ∆ευτέρας, έδειχνε προσανατολισµένη σε µιαν ατµόσφαιρα που µπορούσε ανά πάσα στιγµή να εξελιχθεί σε επικίνδυνη.
Ωστόσο στις 7.30 ακόµη τα πράγµατα φαίνονταν σχετικά ήσυχα. Νεαρά παιδιά – αγόρια και κορίτσια – καθόλου ανήσυχα, µε πρόσωπο περισσότερο προβληµατισµένο παρά έτοιµο να εκφραστεί επιθετικά για τον οποιονδήποτε, περνοδιαβαίνανε στους δρόµους, ενώ τα κατά τόπους ΜΑΤ, µε προτίµηση τις γωνίες, περισσότερο τα χαζεύανε παρά τα αντιµετωπίζανε ως υποψήφιους να τους επιτεθούνε.
Την ίδια ώρα εύκολα έβρισκες ταξί γωνία – παρακαλώ – Σκουφά και Ιπποκράτους, ακριβώς δίπλα από το κτίριο πουείναι τα γραφεία του ΠΑΣΟΚ, έστω κι αν η αστυνοµική δύναµη που το φρουρούσε ήταν σαφέστατα ενισχυµένη.
Επειδή τα πράγµατα είναι ιδιαζόντως σοβαρά, δεν γίνεται να µιλάει κανείς σε τρίτο ή σε δεύτερο ενικό, καθώς επιπλέον δεν κινδυνεύει να κατηγορηθεί πια για εγωπάθεια, ήταν ο υποφαινόµενος που πήρε το ταξί στοσηµείο αυτό. Ο οδηγός του ταξί σταυροκοπιόταν µε την ειδυλλιακή σχεδόν κατάσταση που επικρατούσε στη Σκουφά, την πλατεία Κολωνακίου και στη συνέχεια στη Βασιλίσσης Σοφίας, αφού ηκατεύθυνση ήταν περίπου τοµέσον της Μιχαλακοπούλου – το τι είχε ακούσει ώσπου να φτάσει Σκουφά και Ιπποκράτους δεν περιγράφεται.
Ο,τι ακριβώς ακούγαµε τώρα και οι δυο µαζί από έναν ραδιοφωνικό σταθµό: «Αυτήν τη στιγµή στα Εξάρχεια και στην Πλατεία Συντάγµατος είναι σε πλήρη εξέλιξη αστυνοµικήεπιχείρηση ώστε να αντιµετωπιστούν οµάδες νεαρών που εφοδιασµένοι µεπέτρες φέρονται αποφασισµένοι να επιτεθούν».

∆εν αρνείται κανείς ότισυνέβησαν γεγονότα τόσο το ίδιο βράδυ όσο και τις προηγούµενες νύχτες, αλλά οποιοσδήποτε τού περιγράφεται ένας χώρος που συµβαίνειο ίδιος να τον ζει ταυτόχρονα, δεν γίνεται ναµην αναρωτηθεί: Πόσο δραµατικό µπορεί να είναι ένα περιστατικό που συµβαίνει σ’ ένασηµείο µιας οποιαδήποτε πόλης σε βαθµό που να αφήνει ανεπηρέαστη µια εξόχως κοντινή του περιοχή; Ηταν δυνατόν να «έβραζε» η συµβολή της Ναυαρίνου µε τη Ζωοδόχου Πηγής και ακριβώςδυο τετράγωνα πιο πάνω να πίνουν άνθρωποιτον καφέ τους και µάλιστα στο πεζοδρόµιο;
Οταν περιγράφεται ως πραγµατικότητα κάτι που µπορεί να έχει συµβεί άπειρεςφορές στο παρελθόν, αλλά δεν ισχύει τη στιγµή που µιλάµε, δηµιουργείται ηαίσθηση ενός γενικοποιηµένου χάους πουδεν συµφέρει κανέναν απολύτως. Ούτε καν τον άνθρωπο που το λέει ως είδηση, ούτε ακόµα περισσότερο τον άλλο που το µεταφέρει. Θεριεύει και γιγαντώνεται το µικροαστικό σύνδροµο του «να ‘µαστε εµείς καλά και οι άλλοι να πάνε να πνιγούνε», αφού άκουσα µε τα ίδια µου τ’αυτιά δυο φίλους, ο ένας στην Κυψέλη, ο άλλος στην Εκάλη, να µου λένε µε τις ίδιες σχεδόν λέξεις στο κινητό: «Τρελός είσαι που θα βγεις έξω; ∆εν ακούς τι γίνεται; Εµείς έχουµε ταµπουρωθεί στα σπίτια µας».Οταν µέσα στηνίδια πόλη η πληροφόρησηείναι τόσοαντιφατική,καταλαβαίνεις µεπόσους τρόπους µπορεί ναδιοχετευθεί µιαείδηση που πρόθεσή της είναι να παραπλανήσει. Ιδού η κατάστασητου κόσµου µας σήµερα όσον αφορά την ενηµέρωση: Να λέωκάτι που δεν µπορεί να διαψευστεί ως αναληθές ενώ ταυτόχρονα περιέχει ένα τεράστιο ποσοστό ψέµατος.Σε κάτι που θα µπορούσε να υπάρξει ως αλήθεια, αλλά είναι µόνο µέρος της, να δίνω την έµφαση της σύνολης πραγµατικότητας.
Οµως δηµοκρατία µπορεί να υπάρξει µόνο όταν αυτή η λεπτή και χοντροκοµµένη ταυτόχρονα διάκριση γίνεται αντιληπτή. ∆ιαφορετικά, ενώ δεν ξέρουµε τιγίνεται κυριολεκτικάστη γειτονιά µας, µπορούµε να νιώθουµεκαι να κατανοούµε – αν και µακριάνυχτωµένοι – το τι είπε ο Τρισέ µε τη Μέρκελ και ο Παπανδρέου µε τον Σαρκοζί.

TA NEA

Φθηνότερα Ι.Χ. με απόσυρση

Κίνητρα απόσυρσης «γερασμένων» αυτοκινήτων άνω των 12 ετών, με μείωση των τελών ταξινόμησης έως και 100% για καινούργια Ι.Χ. έως 2.000 κυβικών εκατοστών, φέρνει το νομοσχέδιο-σκούπα που κατατέθηκε χθες στη Βουλή.
Το νομοσχέδιο που κατατέθηκε από τον υπουργό Οικονομικών, επιβεβαιώνει το αποκλειστικό ρεπορτάζ των «ΝΕΩΝ» στις 9 Σεπτεμβρίου 2010. Με τις αλλαγές έρχονται μειώσεις τελικών τιμών από 300 έως και 2.100 ευρώ ανάλογα με τον κυλινδρισμό και τη φορολογητέα αξία των Ι.Χ. Τα κίνητρα τα οποία θα τεθούν σε ισχύ 10 μέρες μετά την επικείμενη έκδοση κοινής υπουργικής απόφασης των υπουργών Οικονομικών, Περιβάλλοντος και Μεταφορών, θα έχουν ισχύ για αυτοκίνητα που θα αποσυρθούν έως 31 Δεκεμβρίου 2011 και φέρνουν δραστική μείωση των τελών ταξινόμησης κατά:
100% για αυτοκίνητα μέχρι 900 κυβικά ε κατοστά εφόσον η φορολογητέα αξία τους δεν ξεπερνά τα 6.000 ευρώ.
100% για αυτοκίνητα κυλινδρισμού από 901 μέχρι και 1.400 κυβικά εκατοστά εφόσον η φορολογητέα αξία είναι μέχρι και 8.000 ευρώ.
65% για αυτοκίνητα κυλινδρισμού κινητήρα από 1.401 μέχρι και 1.600 κυβικά εκατοστά και για φορολογητέα αξία μέχρι και 11.000 ευρώ.
50% για αυτοκίνητα κυλινδρισμού από 1.601 μέχρι και 2.000 κυβικά εκατοστά και για φορολογητέα αξία μέχρι και 14.000 ευρώ.
Στην περίπτωση που η φορολογητέα αξία είναι μεγαλύτερη των προαναφερθέντων ποσών, θα εισπράττεται για το επιπλέον ποσό ο προβλεπόμενος ακέραιος συντελεστής τέλους ταξινόμησης. Προϋπόθεση για να κερδίσει ο φορολογούμενος τη μείωση των τελών ταξινόμησης είναι η απόσυρση αυτοκινήτου παλαιάς τεχνολογίας, για τα οποία έχει εκδοθεί άδεια κυκλοφορίας στην Ελλάδα μέχρι 31/12/1998 και για τα οποία έχουν καταβληθεί τα τέλη κυκλοφορίας του έτους εντός του οποίου γίνεται η διαγραφή, καθώς και τυχόν οφειλομένων προηγούμενων ετών. Με τον τρόπο αυτόν, Ι.Χ. 1.400 κυβικών εκατοστών φορολογητέας αξίας 8.000 ευρώ, το οποίο σήμερα επιβαρύνεται με τέλος ταξινόμησης 12% ή 960 ευρώ, θα έχει πλήρη απαλλαγή από το τέλος ταξινόμησης εφόσον ο αγοραστής του προχωρήσει σε παράλληλη απόσυρση αυτοκινήτου παλαιάς τεχνολογίας και ηλικίας άνω των 12 ετών.
Ευνοϊκότερη γίνεται παράλληλα και η μεταχείριση των Ι.Χ. όσον αφορά τον φόρο πολυτελείας, που επιβάλλεται πλέον σε μεγαλύτερα ποσά χονδρικής τιμής. Με τις αλλαγές που προβλέπονται στο νομοσχέδιο, ο φόρος πολυτελείας στα καινούργια αυτοκίνητα θα επιβάλλεται με συντελεστή 10% για εργοστασιακή αξία από 20.000 έως 22.000 ευρώ (σήμερα 10% για αξία από 15.000 έως 20.000 ευρώ), με συντελεστή 30% για εργοστασιακή αξία μεταξύ 22.000 και 28.000 (από 20.000 έως 28.000 ευρώ σήμερα) και με 40% για αξία πάνω από 28.000 ευρώ (δεν υπάρχει αλλαγή για τα πολύ ακριβά). Στα μεταχειρισμένα, αντίστοιχα, ο συντελεστής 10% θα επιβάλλεται σε τιμή χονδρικής μεταξύ 16.000 και 17.000 ευρώ (από 11.000 έως 14.000 σήμερα) και 30% για αξία χονδρικής μεταξύ 17.000 και 19.000 ευρώ (από 14.00 έως 19.000 ευρώ σήμερα), ενώ δεν υπάρχει αλλαγή στον συντελεστή 40% (εξακολουθεί να επιβάλλεται για τιμή χονδρικής πάνω από 19.000 ευρώ).
Τα τέλη ταξινόμησης
Τα τέλη ταξινόμησης επιβάλλονται στη φορολογητέα αξία των αυτοκινήτων η οποία αποτελεί το άθροισμα της τιμής χονδρικής, ναύλων μεταφοράς και ασφαλίστρων. Στα καινούργια αυτοκίνητα τελευταίας αντιρρυπαντικής τεχνολογίας σήμερα τα τέλη ταξινόμησης διαμορφώνονται σε 5% για Ι.Χ. έως 900 κυβικά, 12% για αυτοκίνητα από 901 έως και 1.400 κυβικά, 20% για αυτοκίνητα από 1.401 έως 1.600 κυβικά, 30% για αυτοκίνητα από 1.601 έως 1.800 κυβικά, 40% για κυβισμό μεταξύ 1.801 και 2.000 εκατοστών και 50% για αυτοκίνητα κυβισμού άνω των 2.001 εκατοστών.
TA NEA

Τα τρία βήματα της Αντιτρομοκρατικής μέχρι την ξαφνική επίσκεψη στους Κορυσχάδες Ευρυτανίας

Οταν ο Παλαιοκώστας

συναντά τον... Βελουχιώτη

Τον «γρίφο της Ευρυτανίας» επιχείρησε να λύσει τις τελευταίες εβδομάδες η Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία προκειμένου να βρει την άκρη του νήματος στη βομβιστική επίθεση όπου σκοτώθηκε τον περασμένο Ιούνιο ο αστυνόμος Γιώργος Βασιλάκης. Κλιμάκιο της Υπηρεσίας με απόλυτη μυστικότητα επισκέφθηκε το γραφικό χωριό της Ευρυτανίας αναζητώντας ένα «ντοκουμέντο» που θα μπορούσε να αποκαλύψει την ταυτότητα αυτών που οργάνωσαν την αποστολή του φονικού δέματος με στόχο τον τότε υπουργό Προστασίας του Πολίτη κ. Μ. Χρυσοχοΐδη και τελικό θύμα τον υπασπιστή του.
Οι αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ. φαίνεται να διαθέτουν πληροφορίες ότι το κείμενο που εστάλη για τη βομβιστική επίθεση στη λεωφόρο Κατεχάκη σχετίζεται κατά περίεργο τρόπο με το συγκεκριμένο εύρημα στα βουνά της Ευρυτανίας και αναζήτησαν τη λύση του γρίφου στους πρόποδες του Τυμφρηστού σε υψόμετρο 940 μ. .
1.Σε υπολείμματα του δέματος-βόμβας που σκότωσε τον Γιώργο Βασιλάκη εντοπίστηκε αποτύπωμα του καταζητούμενου ποινικού Βασίλη Παλαιοκώστα, ο οποίος πιθανολογείται ότι ήταν ο μεταφορέας του εκρηκτικού μηχανισμού.Οπως ανέφεραν οι αξιωματικοί, «από προηγούμενες έρευνές μας γνωρίζουμε ότι τα χωριά της Ευρυτανίας ήταν από τις πιο...αγαπημένες κρυψώνες των αδελφών Παλαιοκώστα,αφού ήξεραν πολύ καλά τους δύσβατους ορεινούς δρόμους της περιοχής και κατόρθωναν έτσι να ξεφεύγουν από τον αστυνομικό κλοιό.
Δεν μπορεί λοιπόν να αποκλειστεί η περίπτωση ο μυστηριώδης επισκέπτης που υπέγραψε με το όνομα “Θανάσης Κλάρας” στο βιβλίο επισκεπτών του Μουσείου Εθνικής Αντίστασης στις Κορυσχάδεςνα ήταν κάποιος συνεργός του συγκεκριμένου υπόπτου,ο οποίος αργότερα έβαλε την ίδια υπογραφή-ψευδώνυμο στο κείμενο για τη βόμβα-δέμα.Χωρίς βεβαίως να μπορεί να προβλέψει ότι κάποιος θα παρατηρήσει τη σύμπτωση των δύο υπογραφών στην Αθήνα και στο χωριό της Ευρυτανίας,με χρονική διαφορά μάλιστα έξι μηνών» .
http://prassia-eyrytanias.blogspot.com/

Νοσοκομείο Κερκύρας: Το γιοφύρι της Άρτας στη νέα του εκδοχή

Tου Μανώλη Βασιλάκη μέλους
του ιδρυτικού πυρήνα της ΕΝΑΚ

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα της άγριας διασπάθισης του δημοσίου χρήματος και των τρωκτικών που πλουτίζουν ασύστολα σε βάρος του κοινωνικού συνόλου τείνει να γίνει το νοσοκομείο της Κέρκυρας.
Εδώ και είκοσι ολόκληρα χρόνια εγκαινιάζεται. Εδώ και 15 χρόνια κτίζεται. Εδώ και 7 χρόνια είναι έτοιμο να λειτουργήσει. Το 2004 μπήκε στις προεκλογικές αποπερατώσεις της κυβέρνησης Σημίτη. Κι ας ήταν τα δύο υπόγεια του «έτοιμου» κτιρίου πλημυρισμένα από αναβλύζοντα υφάλμυρα νερά. Ο Καραμανλής στην κεντρική του ομιλία στην Κέρκυρα το 2004, υποσχέθηκε ότι θα λειτουργήσει μέσα στην πρώτη τετραετία. Πέρασαν δύο βουλευτικές θητείες στην κυβέρνηση (μια πενταετία) και το μόνο που έκαναν ήταν να εξαγγείλουν εγκαίνια μετά τις εκλογές του 2009 που ήξεραν ότι θα τις έχαναν. Μεγάλε Αβραμόπουλε στο θέατρο έπρεπε να κάνεις καριέρα, η πολιτική σε αδικεί….
Εντωμεταξύ οι Κερκυραίοι όταν τους τύχει κάτι σοβαρό μεταναστεύουν οικογενειακώς είτε στα Γιάννενα είτε στην Αθήνα (αν προλάβουν και δεν έχουν αποδημήσει εις Κύριον). Και η κοροϊδία συνεχίζεται. Η νέα κυβέρνηση Παπανδρέου που εκλέχτηκε τον Οκτώβρη του 2009 υπόσχεται ότι το νοσοκομείο θα λειτουργήσει στις αρχές του 2010. Εικονική πραγματικότητα και αυτή η εξαγγελία.
Κανείς δεν ξέρει ποιά είναι η πραγματική κατάσταση του νέου κτιρίου, αν κτίστηκε με τις προδιαγραφές που απαιτούνται για το γεωγραφικό σημείο που βρίσκεται (είναι γνωστό ότι στην Κέρκυρα και βρέχει και υγρασία έχει όπως επίσης είναι γνωστό ότι στο σημείο που κτίστηκε το νοσοκομείο έχει και περισσότερη υγρασία και μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα με υψηλή υγρασία).
Αντίθετα όλοι ξέρουν ότι δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη ακόμα για την στελέχωση του νέου νοσοκομείου με προσωπικό με βάση τις ανάγκες ενός καινούριου οργανογράμματος. Επίσης όλοι ξέρουν ότι δεν υπάρχει ο απαραίτητος ιατρικός εξοπλισμός για την λειτουργία του.
Τέλος κάποιοι υποψιάζονται ότι πίσω από όλο αυτό το σήριαλ κρύβονται οργανωμένα συμφέροντα που θέλουν την Κέρκυρα χωρίς αξιόπιστο Δημόσιο Νοσοκομείο με σκοπό να κερδοσκοπήσουν στην πλάτη και στην ανάγκη του Κερκυραϊκού λαού. Οργανωμένα συμφέροντα που στόχο έχουν την εκμετάλλευση του Κερκυραίου στον κρίσιμο τομέα της υγείας. Είναι γνωστό σε όλους εξάλλου ότι μεγάλοι τραπεζικοί και επιχειρηματικοί όμιλοι που ελέγχουν μεγάλο κομμάτι της ιδιωτικής υγείας, θέλουν να προηγηθούν σε υποδομές, για να μπορέσουν να εκμεταλλευτούν τον Κερκυραίο στην μεγαλύτερη ανάγκη του: Στην παροχή αξιόπιστων υπηρεσιών υγείας σε ένα αξιοπρεπές περιβάλλον. Και όσο και αν αμφιβάλλουμε ότι μπορούν ιδιώτες επενδυτές να παρέχουν αξιόπιστες υπηρεσίες υγείας, άλλο τόσο δεν αμφιβάλλουμε ότι στα πλαίσια του μάρκετιγκ θα πουλάνε ξενοδοχειακές ανέσεις σε πανάκριβες τιμές. Σε βάρος των Κερκυραίων και των ασφαλιστικών τους ταμείων.

Φίμωτρα η ψαριά του Ψαρρά

Της Αλεξάνδρας-Μαρία Τράγκα

Λίβελλος το άρθρο στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία του δημοσιογράφου Δ. Ψαρρά κατά της δικαστικής λειτουργού Μαριάνθης Παγουτέλη η οποία ταυτίζεται με τη blogger Marianaonice, άρθρο με πολλούς αποδέκτες που προκαλεί αναπάντητα ερωτήματα.

1)Το πρώτο ερώτημα αφορά τον τρόπο με τον οποίο πραγματοποιήθηκε η συγκεκριμένη ταυτοποίηση της λειτουργού της Θέμιδας Μαριάνθης Παγουτέλη με τη blogger Marianaonice. Ως γνωστόν η ταυτοποίηση θα ήταν δυνατή μόνο με την άρση... του απορρήτου των επικοινωνιών εφόσον επιτρέπεται μόνο για κακουργήματα. Και επειδή η ελευθερία και η ανεξαρτησία των blogger όσον αφορά στην έκφρασή τους αποτελεί κατοχυρωμένο δικαίωμα και σε καμιά περίπτωση κακούργημα, δεν είναι δυνατόν να πραγματοποιήθηκε καμία ταυτοποίηση της ιστολόγου με τη δικαστική λειτουργό.

2)Όπως είναι γνωστό το διαδίκτυο, σύμφωνα με τις οδηγίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που αφορούν όλα τα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποτελεί μέσο επικοινωνίας και όχι ΜΜΕ και για το λόγο αυτό δεν είναι δυνατόν να του επιβληθεί οποιοσδήποτε περιορισμός. Πώς είναι δυνατόν λοιπόν αυτός ο τρόπος επικοινωνίας που επιτρέπεται σε οποιοδήποτε πολίτη Έλληνα ή Ευρωπαίο, να απαγορεύεται σε δικαστικούς λειτουργούς; Γιατί κατά τον κύριο Ψαρρά η ύπαρξη και λειτουργία blog σα μέσο επικοινωνίας από οποιονδήποτε πολίτη αποτελεί ανεπίτρεπτη πράξη και μέμφεται όποιον το χρησιμοποιεί; Μήπως αυτό συμβαίνει γιατί η ελεύθερη από πολιτικές και οικονομικές εξαρτήσεις φωνή των ιστολογίων στη χώρα μας εμποδίζει την προπαγάνδα της πολιτικής εξουσίας και τη χειραγώγηση των πολιτών;

3)Ασκείται δριμεία κριτική κατά της blogger Marianaonice γιατί καταφέρεται κατά της ελληνικής δικαιοσύνης. Προφανώς ο εν λόγω δημοσιογράφος αγνοεί ότι το ευρωπαϊκό δικαστήριο έκρινε ότι τα σχόλια για υποθέσεις δημοσίου ενδιαφέροντος όσο καυστικά και αν είναι προστατεύονται από την ελευθερία έκφρασης. Ας θυμηθεί ο κύριος Ψαρράς τα σχόλια του Προέδρου της Ενώσεως Εισαγγελέων κυρίου Π. Μπρακουμάτσου που χαρακτήρισε τη δικαιοσύνη ως τον «μεγάλο ασθενή» αλλά και τον Εισαγγελέα του Α. Π Αρείου Πάγου κ. Ι.Τέντε σχετικά με την κατάσταση που επικρατεί στο χώρο της δικαιοσύνης. Αλλά και το βιβλίο του δημοσιογράφου και συγγραφέα Τ. Κωνσταντινόπουλου «Η δικαιοσύνη στο σκαμνί» είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικό για τα τεκταινόμενα στο χώρο της δικαιοσύνης.
4) Παραληρεί λέει ο εν λόγω δημοσιογράφος η Marianaonice εναντίον των Εβραίων. Λησμονεί όμως ο κύριος Ψαρράς την ευθύνη του Ισραήλ για τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, τη βάρβαρη και βάναυση πολιτική του κατά του Λιβάνου και του λαού της Παλαιστίνης που οδήγησε σε μαζικές δολοφονίες άμαχου πληθυσμού. Λησμονεί τις επιθετικές ενέργειες εναντίον των ακτιβιστών του διεθνούς στόλου για παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας προς τη Γάζα που είχε σαν αποτέλεσμα τη δολοφονία 10 ατόμων και των τραυματισμό δεκάδων άοπλων που ξεσήκωσε τον αποτροπιασμό και την κατακραυγή της διεθνούς κοινότητας.

5)Γιατί άραγε δεν κάνει ανάλογες αναφορές για την ιστοσελίδα του Γεωργίου Αντωνιάδη ( Πασπαρόγατου) μέλους του ΠΑΣΟΚ για το video που έχει αναρτήσει στο youtube με τίτλο «Η Θεσσαλονίκη είναι πόλη εβραϊκή»;

Οι σκοπιμότητες του κυρίου Ψαρρά προφανώς ήταν πολλές.

Α) Η συμβολή του με την εμπλοκή της δικαστικής εξουσίας, στο προ καιρού επιθυμητό και επιδιωκόμενο φίμωμα των bloggers. Άλλωστε οι πρόσφατες κινήσεις του κυρίου Πάγκαλου αλλά και οι δηλώσεις του κυρίου Πεταλωτή δείχνουν καθαρά τις προθέσεις της πολιτικής εξουσίας σχετικά με την ελευθερία έκφρασης και την ανεξαρτησία των ιστολόγων.

Β) Η εμπλοκή του στο έργο της δικαιοσύνης, με τη σκόπιμη παραπλάνηση των δικαστικών αρχών με σκοπό την εξυπηρέτηση ιδιοτελών συμφερόντων.

Γ) Η ενίσχυση των θέσεων του Ισραήλ στην Ελλάδα μετά τη στροφή της εξωτερικής πολιτικής στη χώρα μας και την παραχώρηση εθνικού εναέριου χώρου μας για την πραγματοποίηση στρατιωτικών ασκήσεων.

Καλή προσπάθεια κύριε Ψαρρά αλλά αποτυχημένη.

By:kontiloforos

Στην κυκλοφορία και το Λεύκτρο – Παραδείσια

Θέμα ημερών είναι η παράδοση 6 ακόμη χιλιομέτρων του νέου αυτοκινητόδρομου Καλαμάτας – Τρίπολης. Πρόκειται για το τμήμα Λεύκτρο – Παραδείσια, το οποίο θα το παραδώσει στην κυκλοφορία ο υπουργών υποδομών μεταφορών και Δικτύων Δημήτρης Ρέππας. Στο τμήμα αυτό, στη Βελιγοστή, θα λειτουργήσει και νέος σταθμός διοδίων, όταν παραδοθεί στην κυκλοφορία και το τμήμα Παραδείσια – Τσακώνα. Όπως έχει ανακοινωθεί, σταδιακά, με παρακάμψεις, θα δοθεί στην κυκλοφορία το συγκεκριμένο τμήμα μετά το Πάσχα, ενώ ολόκληρος ο αυτοκινητόδρομος, μέχρι την Καλαμάτα, αναμένεται να παραδοθεί μέχρι το τέλος του επόμενου χρόνου.
ΕΡΑ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ 105,4 FM

Μελετώντας – Αναπολώντας – Μελαγχολώντας

By:Γιώργος Μ.Λιοντήρης
Πολιτικός Μηχανικός

Στον καιρό της Τρόικας περισσεύει χρόνος για σκέψεις και περισυλλογή, για αναζήτηση αιτίων, για ιστορική αναδρομή και πιθανόν για αυτοκριτική για όλους μας. Δανείζομαι μια τέτοια καταγραφή σκέψεων του κ. Δημήτρη Α. Σεβαστάκη ζωγράφου, επίκ. Καθηγητή της Σχολής Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ, που δημοσιεύθηκε στην στήλη Εν-στάσεις της εφημερίδας Ελευθεροτυπία, και νομίζω ότι αξίζει να προβληματιστούμε:

Η κατάθλιψη
Την Παρασκευή το απόγευμα ερημιά. Το Σάββατο ερημιά. Δεν στοιχίζει η δημοτική παιδική χαρά ούτε ο περίπατος στις πλατείες ούτε οι βιτρίνες των έρημων μαγαζιών. Όμως ο κόσμος δεν βγαίνει, δεν κοιτάει. Δεν θέλει να βλέπει, γιατί δεν μπορεί να θυμάται αυτό που από λίγους μήνες ήταν: εύπορος Ευρωπαίος που κοίταζε με συγκατάβαση τις γκρίζες φωτογραφίες του πατέρα του ή του παππού του. Τα φτωχά τζιν καμπάνες του πολυτεχνείου πατέρα, τα πάμφτωχα λινά ρεβέρ του μεταπολεμικού παππού του. Κοίταζε με την κουρασμένη υπεροψία του γρήγορου και αδίστακτου καταναλωτή, με την πλεονάζουσα κατανόηση του επιδειξία πλούτου και των καταναλωτικών επιβεβαιώσεων. Ο παππούς έπρεπε να δουλεύει σκυλίσια για το πρώτο διαμέρισμα, ο πατέρας για το μεγαλύτερο διαμέρισμα και το μικρό εξοχικό, αλλά και για να νομιμοποιηθεί μέσα σε μια επισφαλή δημοκρατία, ενώ ο ίδιος έπρεπε να δουλέψει απλώς για να πάρει την ακριβότερη έκδοση αυτοκινήτου με τα δερμάτινα καθίσματα ή να δώσει 20.000 ευρώ για να παντρευτεί. Απλή η ιστορία του τόπου μας.
Τώρα ερημώνουν οι γιορτές των φτωχών, οι βιτρίνες που δεν απαιτούν τίποτα, οι βόλτες για λίγη μπύρα στο κέντρο. Ο ίδιος αδυνατεί να αντικρίσει την πτώση. Περίεργη όμως πτώση. Δεν ένιωσε κανέναν ίλιγγο από την ανάδυση του με το «κωστοπουλικό Κλικ», το μεταΠΑΣΟΚ της ώριμης και αποενοχοποιημένης κεντροαριστεράς, αλλά νιώθει ίλιγγο τώρα που κατακρημνίζεται στο free-press της ίδιας αφηγηματικής κουλτούρας. Ενώ είχε μηχανισμούς για να διαχειριστεί την άνοδο – μπορούσε να ταυτίζεται με τον Μαικλ Ντάγκλας – τώρα αδυνατεί να οργανώσει μηχανισμούς για να εκλογικεύσει την πτώση. Δεν πέρασε ποτέ από το νου του ότι αυτή η άνοδος δεν τον περιείχε. Ότι ήταν το κόκαλο για να φτιαχτούν τα νέα τζάκια σε συνέχεια αυτών που «φτιάχτηκαν» με το σχέδιο Μάρσαλ. Δεν φαντάστηκε ότι η δική του γενεαλογική συνέχεια, ο πατέρας με τα τζιν και το μικρό εξοχικό, ο παππούς με τα ρεβέρ και το πρώτο διαμέρισμα, απλώς αντιστοιχούσαν σε κάτι πιο ιλιγγιώδες, σε έναν μεταπρατικό, αντιπαραγωγικό, ελληνικό καπιταλισμό, τον καπιταλισμό του κρατικού προμηθευτή και της παραγωγικής λούφας. Από τον καπιταλισμό του «εθνικόφρονος βουλευτικού μέσου» και τον μετέπειτα καπιταλισμό της «κομματικής οργάνωσης», στο σημερινό καπιταλισμό της «άκρης και του κονέ». Δεν κατάλαβε ότι αυτή η γενεαλογία στη γλώσσα κρύβει τη μεταπολεμική ιστορία του τόπου. Αλλά κι ότι οι τιμωρητικές νουθεσίες που ακούει όλη μέρα στα ραδιόφωνα και τις τηλεοράσεις δεν είναι για να διορθωθεί το κακό, αλλά για να συνεχίσει να εξαπλώνεται ανανεωμένο και πιο βουλιμικό, για να παρθούν όλα πίσω, για να μηδενιστεί το κοντέρ. Νέος εμφύλιος, νέα ερείπια, νέο σχέδιο Μάρσαλ, νέοι κανίβαλοι, νέα κόλαση, νέα εκδίκηση, παντού μίσος.
Αυτή είναι η περιγραφή, η νεοτερικότητα της μετα-μεταπολίτευσης, ο μοντερνισμός της ενάρετης παραγωγής του Προβόπουλου, η επανάσταση του καλβινιστικού παπανδρεϊσμού. Βαθιά μέσα του νομίζει ότι χάνει το πλεόνασμα από τα λύτρα. Γι΄αυτό, ενοχικός, φοβισμένος και βλάκας, δεν βγαίνει, δεν εκδηλώνεται. Τάχα μου λυσσασμένος τυφλοπόντικας του youtube, τάχα μου νέες τεχνολογίες για να κοιτάξει στις ιστοσελίδες αυτοκίνητα και τιμές ξενοδοχείων. Εδώ θα περάσει τα Χριστούγεννα, εδώ το Πάσχα, έτοιμος για το χειρότερο, κατατονικός και ιντερνετάκιας. Μπαίνει και σε κανένα blog και βρίζει. «Τους τα΄πα». Όπως παλιά ο τζινάκιας πατέρας του στη καφετέρια κι ο ρεβέρ παππούς του στο καφενείο. Ο καθένας τα ΄ριχνε στο ιστορικό blog της γενιάς του. Για να ησυχάζει και να ξαναπείθεται. Πιο επικίνδυνο στη σαββατιάτικη κατάθλιψη είναι ότι κρύβει μια νέα ευπιστία κι όχι μια νέα ευφυϊα. Θα δούμε…
Για τη μεταφορά
Γιώργος Μ. Λιοντήρης

ΣΠΑΝIΟ ΕΙΔΟΣ ΨΑΡΙΟΥ ΒΡΕΘΗΚΕ ΣΤΙΣ ΑΚΤΕΣ ΤΟΥ MALIBU!!!

Από τον Σταύρο Λιλόγλου

Το σπάνιο, θαλάσσιο OARFISH(ψάρι-κουπί) ήταν μακριά από το φυσικό περιβάλλον του όταν αυτό ξεβράστηκε στην ακτή του Malibu, την Κυριακή 28/11. Ο Ντάρελ Ρέη έκανε τον Κυριακάτικο πρωινό του περίπατο στην παραλία των αποικιών του Malibu όταν διέκρινε το περίπου 4 μέτρων αργυροειδή ψάρι με το ερυθρό ραχιαίο πτερύγιο που κολυμπούσε μερικά μέτρα μακριά από την ακτή.
" Μεγάλωσα στις παραλίες και δεν είχα δει ή ακούσει ποτέ κάτι σαν και αυτό και για αυτό ήξερα ότι έπρεπε να είναι κάτι που προήλθε από πολύ μακριά και βαθιά μέσα από τον ωκεανό " είπε ο σαραντάχρονος Διευθυντής μάρκετινγκ , Ντάρελ Ρέη.
Όταν o Ρέη επέστρεψε με τη φωτογραφική μηχανή του, το πλάσμα είχε ξεβραστεί στην παραλία, νεκρό.
Έξι άνθρωποι έμεναν με ανοιχτό το στόμα από το θέαμα αυτού του μακρύ και λεπτού Λεβιάθαν και αναρωτήθηκαν εάν πρόκειται για κάποιο είδος χελιού. Αλλά ο πρώτος που κατάφερε να αναγνωρίσει αμέσως το μακρόστενο πλάσμα ήταν ένα αγόρι ηλικίας οκτώ χρονών που αναγνώρισε το πλάσμα από τα μαθήματα στο σχολείο του και έσπευσε να ενημερώσει τους ενήλικες ότι πρόκειται για ένα oarfish.
Οι βιολόγοι που κατέφθασαν από το κέντρο άγριας φύσης της Καλιφόρνιας επιβεβαίωσαν την αξιολόγηση του αγοριού:
Ήταν πράγματι ένα OARFISH, ένα είδος που ζει σε μεγάλα θαλάσσια βάθη και θεωρείται ως ένα από τα είδη ψαριών με τον μακρύτερο σκελετό στον ωκεανό.
Το oarfish αποτελεί κατά ένα μεγάλο μέρος ένα μυστήριο στους επιστήμονες.
Αυτά βρίσκονται χαρακτηριστικά στα 250 έως 1.000 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας σε τροπικά και χωρίς ρεύματα νερά, όπου τρέφονται με μικρά καλαμάρια.
" Το γεγονός ότι ήταν κοντά στην ακτή είναι ασυνήθιστο" δήλωσε η διευθυντής του κέντρου άγριας φύσης Καλιφόρνιας, Σύνθια Ρεήες.
“Οι καρχαρίες, τα σαλάχια και άλλα θαλάσσια ζώα που χάνουν τον προσανατολισμό συχνά ξεβράζονται κατά μήκος της ακτής Malibu, αλλά είναι πολύ σπάνιο για ένα πλάσμα όπως το oarfish να βρεθεί τόσο μακριά από το φυσικό του περιβάλλον” συμπλήρωσε η Σύνθια Ρεήες.
Αφού έγινε λήψη από δείγματα ιστού το ερευνητικό κέντρο του Malibu προσέφερε το δείγμα στο μουσείο φυσικής ιστορίας της Κομητείας του Λος Άντζελες, το οποίο έχει στην συλλογή του ακόμη τρία δείγματα του συγκεκριμένου είδους.
Οι ερευνητές είπαν ότι είναι συγκινημένοι γιατί έχουν ακόμη ένα δείγμα ενός είδους που είναι διάσημο στη θάλασσα αλλά ανεπαρκώς μελετημένο επιστημονικά.
Το ψάρι-κουπί έχει στενή ομοιότητα στο τέρας του Λοχ Νες και το μήκος του μπορεί να ξεπεράσει τα δέκα μέτρα και είναι υπεύθυνο για την δημιουργία πολλών από τους μύθους με τα φιδιά της θάλασσας που δημιουργήθηκαν από τους ναυτικούς στο πέρασμα του χρόνου.
Εικάζεται ότι κέρδισε το όνομά του για τα επιμηκυμένα πυελικά πτερύγια του, που του δίνουν την εμφάνιση ότι κινείται όπως το κουπί μέσα στο νερό.
Επειδή το ψάρι που βρέθηκε την Κυριακή είναι σχετικά μικρό σε μήκος από άλλες παλιότερες περιπτώσεις, οι επιστήμονες θεωρούν ότι πρόκειται για νεαρό άτομο του είδους. Εμφανίζονται όμως πρόθυμοι να εξετάσουν το δείγμα ώστε να ανακαλύψουν τους λόγους που οδηγήθηκε μακριά από το περιβάλλον του. Ο διευθυντής συλλογών ιχθυολογίας στο μουσείο φυσικής ιστορίας της Κομητείας του Λος Άντζελες, Ρικ Φήνεη σημειώνει ότι το συγκεκριμένο είδος χρειάζεται πολύ χώρο για να κινείται στο νερό και έτσι όταν βρεθεί κοντά στην ακτή έχει πρόβλημα και οδηγείται στο θάνατο.
Οι αναγνωρίσεις Oarfish έχουν τεκμηριωθεί από 1808, όταν ξεβράστηκε στην ξηρά της Σκωτίας, ένα δείγμα του είδους μήκους 16 μέτρων . Το 1901, ένα oarfish 7 μέτρων ξεβράστηκε επάνω στην άμμο στο Newport Beach, ανατροφοδοτώντας έτσι τα έτη ιστοριών των τεράτων θάλασσας.
Τα τελευταία χρόνια, οι ερευνητές έχουν βιντεοσκοπήσει μια υποβρύχια κολύμβηση ενός oarfish, βαθιά στο Κόλπο του Μεξικού και ενός άλλου που κολυμπούσε κοντά στη Μπάχα της Καλιφόρνιας. Το 1996 μια ομάδα του ναυτικού βρήκε ένα oarfish 7 μέτρων στο Coronado.

«Λουκέτο», και στο ξενοδοχείο Filoxenia στη Καλαμάτα!

Σοκ..! στην κοινωνία της Καλαμάτας αποτελεί η απόφαση του ομίλου Δασκαλαντωνάκη , που διοικεί τα τελευταία χρόνια το ξενοδοχείο “filoxenia” 4 αστέρων, να το κλείσει για την χειμερινή σεζόν λόγο της οικονομικής κρίσης όπως ισχυρίζονται. Το εν λόγο ξενοδοχείο αυτήν την στιγμή απασχολεί 30 άτομα περίπου και εκτός ότι αυτοί και οι οικογένειές τους θα μείνουν στον δρόμο αποτελεί και μεγάλο πλήγμα για τον τουρισμό καθώς το Filoxenia είναι από τα μεγαλύτερα στον νομό Μεσσηνίας και στη Καλαμάτα γενικότερα. Κατασκευασμένο 40 χρόνια πριν, ανακαινισμένο πριν τρία χρόνια, και συνυφασμένο με την διαμονή στην Καλαμάτα πολλών ανωνύμων και επωνύμων επισκεπτών παγκοσμίως, καθώς βρίσκετε μέσα στην πόλη και επάνω κυριολεκτικά από την θάλασσα. Το «Filoxenia» αξίζει να σημειωθεί ότι δεν έχει κλείσει ποτέ (!), στα χρόνια λειτουργίας του, παρά μόνο για ανακαινίσεις, και έχει περάσει επιχειρηματικά από τα χέρια των κ.κ. Μπουφέα, Σταύρου Παπαδόπουλου, και τέλος του ομίλου Δασκαλαντωνάκη. Η ανακοίνωση της παύσης λειτουργίας του στο τέλος Νοεμβρίου έγινε χθες.. από υψηλόβαθμο στέλεχος της εταιρίας, ενώ την δυσάρεστη είδηση δεν θέλει να πιστέψει κανείς. Επίσης, αξίζει να σημειωθεί ότι πολλοί αναρωτιούνται μήπως είναι κάποιο σχέδιο της Εταιρίας προκειμένου να επαναπροσλάβει με διαφορετικές… συμβάσεις το προσωπικό, διότι η διεύθυνση του ξενοδοχείου έχει ήδη κλεισμένες διάφορες εκδηλώσεις για την χειμερινή σεζόν…

Εκτός ελέγχου το χρέος στα 337 δις ευρώ

Του Στέλιου Κράλογλου


Εκρηκτικές διαστάσεις λαμβάνει το δημόσιο χρέος της χώρας, τροφοδοτούμενο από το τεράστιο έλλειμμα του προϋπολογισμού, το οποίο το 2009 έφθασε το 15,4% του ΑΕΠ (ξεπέρασε τα 36 δισ. ευρώ).

Παρά τα σκληρά δημοσιονομικά μέτρα που έχουν ληφθεί, οι δανειακές ανάγκες του δημοσίου είναι τεράστιες, λόγω της δυναμικής που έχει λάβει πλέον το δημόσιο χρέος, το οποίο στο τέλος Σεπτεμβρίου 2010 έφθασε τα 336,8 δισ. ευρώ (144% του ΑΕΠ) από τα 317 δισ. ευρώ ή 137% του ΑΕΠ που ήταν στο τέλος Ιουνίου.

Με λίγα λόγια κάθε έλληνας χρωστάει 33.600 ευρώ, μόνο και μόνο λόγω του δημοσίου χρέους. Αν σ’ αυτό το ποσό προστεθεί και το ιδιωτικό χρέος τότε το μέλλον των ελλήνων πολιτών είναι …υποθηκευμένο.

Το χρέος του ελληνικού δημοσίου επιβαρύνθηκε μέσα σε ένα τρίμηνο κατά περίπου 20 δισ. ευρώ, καθώς προστέθηκαν σ’ αυτό περίπου 10 δισ. ευρώ που είναι οι συσσωρευμένες ζημιές του ΟΣΕ. Δεν αποκλείονται μάλιστα περαιτέρω επιβαρύνσεις από δάνεια που έχουν συναφθεί με την εγγύηση του δημοσίου από άλλες ΔΕΚΟ, και δεν έχουν αποπληρωθεί.

Οι μεγάλες δημοσιονομικές πιέσεις που προκαλεί η εξυπηρέτηση του τεράστιου δημοσίου χρέους, αυξάνουν τις δανειακές ανάγκες του κράτους οι οποίες φέτος θα ξεπεράσουν τα 70 δισ. ευρώ, έναντι περίπου 65 δισ. ευρώ που ήταν ο περυσινός δανεισμός.

Μέχρι τώρα ο δανεισμός ξεπέρασε τα 57 δισ. ευρώ εκ των οποίων τα 29 δισ. προέρχονται από το μηχανισμό στήριξης. Εάν όλα πάνε καλά και είναι θετική η αξιολόγηση της «τροϊκας», αρχές Ιανουαρίου θα εκταμιευθεί η τρίτη δόση του δανείου ύψους 9 δισ. ευρώ (6,5 + 2,5 από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Τα μεγάλα ελλείμματα της χώρας τροφοδοτούν σταθερά το δημόσιο χρέος, το οποίο μέσα σ’ ένα τρίμηνο «φούσκωσε» κατά 20 δισ. ευρώ.

Στο τέλος Σεπτεμβρίου το δημόσιο χρέος έφθασε τα 336,8 δισ. ευρώ από 316,954 δισ. ευρώ στο τέλος Ιουνίου και από 310,384 δισ. ευρώ που ήταν στο τέλος Μαρτίου. Το Δεκέμβριο του 2009 το χρέος ήταν 298,524 δισ. ευρώ, ενώ στο τέλος του 2008 έφθανε τα 282,071 δισ. ευρώ.

Παράλληλα, στο …ύψος τους στέκονται και οι εγγυήσεις του δημοσίου. Από 25,408 δισ. ευρώ που ήταν στο τέλος Μαρτίου αναρριχήθηκαν στο τέλος Ιουνίου στα 25,496 δισ. ευρώ για να υποχωρήσουν ελαφρώς στα 25,447 δισ. ευρώ στο τέλος Σεπτεμβρίου.

Όσον αφορά στα ταμειακά διαθέσιμα, στις 30 Σεπτεμβρίου ήταν 11,176 δισ. ευρώ (7,465 δισ. ευρώ ήταν στο τέλος Ιουνίου).

Ρεκόρ δημοσίου χρέους θα καταγράψει η Ελλάδα το 2011 όταν το κρίσιμο δημοσιονομικό μέγεθος θα «χτυπήσει» 152,6% του ΑΕΠ ή 348,5 δισ. ευρώ από 142,5% φέτος και 330,4 δισ. ευρώ.

Το χρέος αναμένεται να μπει σε καθοδική πορεία ως ποσοστό του ΑΕΠ από το 2014 και μετά.

Η Ελλάδα θα φτάσει το 2014 να πληρώνει μόνο για τόκους κοντά στα 20 δισ. ευρώ ( 19,9 δισ. ευρώ για την ακρίβεια) από 14,2 δισ. ευρώ φέτος, 15,3 δισ. ευρώ του χρόνου , 17 δισ. ευρώ το 2012 και 18,9 δισ. ευρώ το 2013.
Το «κλειδί» για την πορεία της δημοσιονομικής προσαρμογής και κυρίως για τη διαχείριση του δημοσίου χρέους το οποίο αποτελεί το μεγάλο άγος της ελληνικής οικονομίας, θα αποτελέσει ο ρυθμός ανάπτυξης τα επόμενα χρόνια.

Ο προβληματισμός έγκειται στην ύφεση στην οποία αναμένεται να βυθιστεί η Ελλάδα τουλάχιστον την επόμενη διετία, λόγω των σκληρών δημοσιονομικών μέτρων της κυβέρνησης.

Στο τρίτο τρίμηνο του έτους η ανάπτυξη συρρικνώθηκε κατά 4,5%, ενώ στο σύνολο του 2010 η ύφεση εκτιμάται σε 4,2% και 3% το 2011.

Καλή τύχη Ελλάδα!

Η γεωπολιτική αξία του ελληνικού χώρου, η γεωπολιτική συνείδηση του Έλληνα και

η επικείμενη «εθνική συνεννόηση»!

Του Σάββα Καλεντερίδη


Εισαγωγή
Ο ελλαδικός χώρος, δηλαδή ο χώρος στον οποίο επεκτείνεται η επικράτεια της Ελλάδας και της Κύπρου, αν θεωρηθεί ως ενιαίο σύνολο, συμπεριλαμβανομένου και του θαλάσσιου χώρου που περικλείει την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη των δυο χωρών, μπορεί, χωρίς αμφιβολία να λάβει τον τίτλο μιας από τις πιο σπουδαίες περιοχές, από γεωπολιτικής άποψης και αξίας, περιοχές του πλανήτη.
Όποιος κατέχει την ευρύτατη αυτή περιοχή, ελέγχει τους θαλάσσιους άξονες και τη θαλάσσια κυκλοφορία προς τον Εύξεινο Πόντο και το Σουέζ, αλλά και τον κόλπο των Αδάνων, στον οποίο καταλήγουν σημαντικοί αγωγοί μεταφοράς αργού πετρελαίου από τον Καύκασο και το Ιράκ.

Η γεωπολιτική αξία της περιοχής αυξάνεται ακόμα περισσότερο, αν επαληθευθούν δημοσιεύματα που φέρουν την περιοχή αυτή να διαθέτει υποθαλάσσια αποθέματα φυσικού αερίου και πετρελαίου, που ξεπερνούν κατά πολύ το ένα τρισεκατομμύριο δολάρια, με το οποίο, σημειωτέον, μηδενίζεται το δυσβάστακτο ελληνικό χρέος και Ελλάδα και Κύπρος μετατρέπονται σε πλούσιες από κάθε άποψη χώρες.

Οι Έλληνες έχουμε συγκροτήσει τοπική συνείδηση, με βάση την ιστορία και τον πολιτισμό της περιοχής από την οποία καταγόμαστε και εθνική συνείδηση κυρίως με βάση την μακρόχρονη ιστορία και τον πολιτισμό του ελληνικού έθνους. Και η συνείδηση αυτή, που έχει πάρει τα συγκεκριμένα σύγχρονα χαρακτηριστικά, σφυρηλατήθηκε κυρίως τα τελευταία διακόσια χρόνια, δηλαδή με την ίδρυση του ελλαδικού κράτους, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι στις προηγούμενες ιστορικές περιόδους, οι Έλληνες δεν είχαν ελληνική συνείδηση, όπως υποστηρίζουν διάφοροι ιστορικοί συγκεκριμένης 'σχολής' σκέψης. Μπορούμε δε να ισχυριστούμε ότι η εθνική συνείδηση ήταν ο κύριος παράγοντας που κινητοποίησε τους Έλληνες για να συμμετέχουν στους εθνικούς αγώνες, που οδήγησαν στη δημιουργία του ελληνικού και του κυπριακού κράτους.

Στο σημείωμα που ακολουθεί, θα προσπαθήσουμε να εξετάσουμε συνοπτικά τους βασικούς σταθμούς που έκριναν την τύχη του αιγαιακού χώρου, τους παράγοντες που την επηρέασαν και το ρόλο που μπορεί να παίξει ο ελληνικός λαός, για να προλάβει δυσάρεστες εξελίξεις στο θέμα της συν-εκμετάλλευσης και της κυριαρχίας αυτού του χώρου.

Από τη γεώτρηση στον Πρίνο, στο Πολυτεχνείο και την Εισβολή

Τις αρχές της δεκαετίας του '70 η τότε κυβέρνηση προχώρησε στην εκμετάλλευση του πετρελαϊκού κοιτάσματος στην τοποθεσία Πρίνος, στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Καρβάλης και Θάσου. Δεν είναι γνωστές οι συνθήκες κάτω από τις οποίες η τότε κυβέρνηση των Συνταγματαρχών, που κατέλαβε την εξουσία με την έγκριση των ΗΠΑ, προχώρησε σε αυτήν την κίνηση και αν αυτό προκάλεσε την αντίδραση της Ουάσιγκτον.

Πάντως, μετά από αυτό ακολούθησε η ανατροπή της κυβέρνησης που επιχείρησε την εξόρυξη του πετρελαίου, μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, για να αναλάβει τα ηνία της χώρας ο ταξίαρχος Ιωαννίδης, με πολιτικές και αναλυτικές ικανότητες που τον καθιστούσαν απόλυτο ενεργούμενο των ΗΠΑ και του Εβραϊκού παράγοντα, που δια του Χένρι Κίσινγκερ -αμφότεροι- σχεδίασαν και προκάλεσαν το προδοτικό πραξικόπημα και την επακολουθήσασα τουρκική εισβολή στην Κύπρο, τον Ιούλιο του 1974.
Τον Αύγουστο του 1974, και ενώ οι Τούρκοι κατείχαν το 7,5% του κυπριακού εδάφους, ένα προγεφύρωμα που στην ουσία ο κυπριακός λαός και η εθνοφρουρά ήταν σε θέση να εξαλείψουν ανά πάσα στιγμή, διεξάγεται ο Αττίλας 2, τον οποίο η κυβέρνηση εθνικής ενότητας του Κωνσταντίνου Καραμανλή παρακολούθησε κυριολεκτικά ως απλός θεατής, να καταλαμβάνει το υπόλοιπο 30% του μαρτυρικού νησιού, προκαλώντας το θάνατο χιλιάδων Ελλήνων και στέλνοντας στην προσφυγιά 220 χιλιάδες Έλληνες.
Με την εισβολή και κατοχή, ο έλεγχος στο μαρτυρικό νησί πέρναγε στην κυριολεξία στα χέρια του διεθνή παράγοντα, ο οποίος θα έχει και τον κύριο ρόλο και μερίδιο, εκτός των άλλων, και στο θέμα της εκμετάλλευσης των τεράστιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου που βρίσκονται υποθαλασσίως στην ΑΟΖ της Κύπρου.

Η αποχώρηση της Ελλάδος από το ΝΑΤΟ και ο επιχειρησιακός έλεγχος του Αιγαίου

Αμέσως μετά την 'ολοκλήρωση' της εισβολής, η κυβέρνηση εθνικής ενότητας, του Κωνσταντίνου Καραμανλή, προβαίνει σε μια εντελώς ακατανόητη ενέργεια και αποφασίζει την έξοδο της Ελλάδος από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ, με βάση το σκεπτικό ότι η Ατλαντική Συμμαχία δεν απέτρεψε την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο. Το σκεπτικό αυτό, όμως, δεν στέκει, αφού η Τουρκία, μέλος του ΝΑΤΟ, επιτέθηκε στην Κύπρο, δηλαδή σε μια χώρα που δεν ανήκε στο ΝΑΤΟ. Άρα, ειδικά στο ζήτημα αυτό, το ΝΑΤΟ ήταν 'αθώο', γι' αυτό και χαρακτηρίζουμε παραπάνω την ενέργεια αυτή ως 'εντελώς ακατανόητη'.

Αποτέλεσμα;

Μέχρι τότε η Ελλάδα, ως μέλος του στρατιωτικού σκέλους του ΝΑΤΟ, είχε τον επιχειρησιακό έλεγχο του Αιγαίου, γεγονός που ισχυροποιούσε την εθνική μας κυριαρχία στον εν λόγω χώρο. Με την έξοδο της Ελλάδος από το στρατιωτικό σκέλος, για ακατανόητους λόγους, άνοιξε στην κυριολεξία ο 'ασκός του Αιόλου' σε αυτό το χώρο που αποτελεί το διαχρονικό πνεύμονα του Ελληνισμού.

Ενώ η Ελλάδα προχωρεί σε αυτήν την εντελώς ακατανόητη ενέργεια, η Τουρκία, δια του ο τότε υπουργού Εξωτερικών, Ιχσάν Σαμπρί Τσαγλαγιανγκίλ, χαρακτηρίζει για πρώτη φορά δημόσια ως "απαράδεκτη" την επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στο Αιγαίο, του οποίου πλέον η Αθήνα δεν έχει τον (νατοϊκό) επιχειρησιακό έλεγχο.

Από το Πρωτόκολλο της Βέρνης, στο Casus Belli και στο Μάρτη του '87

Αμέσως μετά αρχίζει η Τουρκία το χορό των έμπρακτων διεκδικήσεων στο Αιγαίο, που οδηγεί στην υπογραφή του Πρωτοκόλλου της Βέρνης, το 1977, από τους Καραμανλή-Ντεμιρέλ, με το οποίο οι δυο χώρες δεσμευόντουσαν να απέχουν από 'προκλητικές ενέργειες' σε συγκεκριμένες περιοχές στο Αιγαίο.

Το 1982, ακριβώς μετά την υπερψήφιση της Διεθνούς Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας, που ισχυροποιεί το δικαίμωα της Ελλάδος να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ν.μ., και ενώ η Ελλάδα έχει επανέλθει στο στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ, με επαχθείς όρους και χωρίς να της έχει δοθεί και πάλι ο επιχειρησιακός έλεγχος του Αιγαίου, η Άγκυρα δηλώνει επίσημα για πρώτη φορά πως θεωρεί αιτία πολέμου (Casus Belli) την επέκταση των χωρικών υδάτων από τα έξι στα δώδεκα ναυτικά μίλια από πλευράς της Ελλάδος. Έκτοτε, αυτό παραμένει αμετακίνητη «στρατηγική θέση» της Άγκυρας, που έχει υπογραμμιστεί και επικυρωθεί με αποφάσεις του τουρκικού Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας και της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης.

Να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη ενέργεια της Άγκυρας έρχεται σε μια στιγμή που βρίσκεται σε εξέλιξη σειρά κομματικών επιλογών της ελληνικής κυβέρνησης, ως αποτέλεσμα των οποίων η ελληνική Πολεμική Αεροπορία, που μέχρι τότε είχε τον ΑΠΟΛΥΤΟ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ, αποδυναμώνεται σε τέτοιο βαθμό, σταδιακά, μέχρι να ολοκληρωθεί ο απόλυτος κομματικός έλεγχος της Πολεμικής Αεροπορίας, που σε κάποιο βαθμό αδυνατεί να κυριαρχήσει στον εναέριο χώρο του Αιγαίου. Αυτό έχει ως συνέπεια την αντικειμενική αδυναμία αποτελεσματικής αντιμετώπισης των 'τουρκικών' σχεδιασμών και προκλήσεων στο Αιγαίο.
Κάτω από αυτές τις συνθήκες, η Ελλάδα παρα-σύρεται στην Κρίση του Μάρτη του 1987, η οποία, παρά το φαινομενικά αποτελεσματικό χειρισμό της κρίσης σε επιχειρησιακό επίπεδο, 'τελειώνεται' με μια δήλωση της ελληνικής κυβέρνησης που στην ουσία 'γκριζάρει' ολόκληρο το Αιγαίο. Η ΈΝΤΑΣΗ ΚΑΙ Η ΚΡΊΣΗ ΣΤΟ Αιγαίο, στο πολιτικό επίπεδο έληξε με την δημόσια δήλωση-δέσμευση της Ελληνικής Κυβέρνησης, ότι δεν προτίθεται να διενεργήσει υποθαλάσσιες έρευνες στο Αιγαίο, όπως ευφυώς, οφείλουμε να ομολογήσουμε, είχε απαιτήσει ο Τουργκούτ Οζάλ.

Όμως η δήλωση της Κυβέρνησης, πρακτικά, «ακύρωσε» το Πρωτόκολλο της Βέρνης του 1976, μεταξύ των δυο χωρών, που καθόριζε συγκεκριμένες περιοχές αποφυγής 'προκλητικών ενεργειών' εκατέρωθεν, ενώ η δήλωση της ελληνικής κυβέρνησης, το Μάρτη του 1987, αναφερόμενη στο Αιγαίο, αφορά πλέον σε όλες τις περιοχές του.

Από την εφαρμογή της Σύμβασης για το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας στη Μαδρίτη

Τον Νοέμβριο του 1994 η Ελλάδα ισχυροποιεί τη θέση της στο θέμα της επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ, η οποία, παρεμπιπτόντως, αν γίνει, λύνονται ως δια μαγείας όλα τα ελληνοτουρκικά προβλήματα και κλείνονται ερμητικά όλα τα 'παράθυρα' που χρησιμοποιεί η Τουρκία για να προβάλλει τις απαράδεκτες διεκδικήσεις της στο Αιγαίο. Τότε η Ελλάδα αποκτά και επίσημα με βάση το γραπτό πλέον διεθνές δίκαιο το δικαίωμα να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ν.μ., αφού τίθεται σε εφαρμογή η σχετική Συμφωνία για την εφαρμογή του Τμήματος ΧΙ της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας (Νέα Υόρκη, 29/7/1994) ν. 2321/1995 (ΦΕΚ Α/136/1995).

Η Τουρκία από την πλευρά της, για να αποκλείσει το ενδεχόμενο της επέκτασης, προετοιμάζεται στην ουσία για εφαρμογή του διακηρυγμένου Casus Belli, ενώ ταυτόχρονα ο επιτετραμμένος των ΗΠΑ στην Αθήνα πιέζει αφόρητα τον πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου να δηλώσει ότι η Ελλάδα δεν θα κάνει χρήση του δικαιώματος αυτού. Τελικά, τη δήλωση κάνει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Ευάγγελος Βενιζέλος, ο οποίος δηλώνει ότι η Ελλάδα δεν θα προβεί σε επέκταση, διατηρεί όμως το δικαίωμα αυτό για το μέλλον, δικαίωμα το οποίο δεν έχει χρησιμοποιήσει μέχρι σήμερα, Νοέμβριο του 2010.

Μαδρίτη 1997: Η Ελλάδα αυτοκτονεί

Το 1996, η κυβέρνηση Σημίτη έρχεται αντιμέτωπη με μια κρίση Made in USA. Μηχανισμοί της Ουάσιγκτον κινητοποιούν πρόσωπα και μηχανισμούς σε Άγκυρα και Αθήνα και προκαλούν την Κρίση των Ιμίων, μια κρίση στην οποία επιχειρείται να συρθεί η Ελλάδα στο χείλος μιας πολεμικής σύγκρουσης με την Τουρκία, υπό το φόβο της οποίας θα κληθεί να υποχωρήσει, με καταστροφικά αποτελέσματα για το ζήτημα της κυριαρχίας της στο Αιγαίο. Η κρίση εξελίσσεται και ενώ η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα να βυθίσει το σύνολο των πολεμικών σκαφών του τουρκικού στόλου που βρίσκονται στην περιοχή των Ιμίων και το Δ' Σώμα Στρατού τη Θράκη έχει τον απόλυτο έλεγχο των κινήσεων, η κυβέρνηση Σημίτη υποχωρεί και στην ουσία παραιτείται της κυριαρχίας ελληνικού εδάφους στα Ίμια, ενώ ταυτόχρονα με την πράξη της αυτή γκριζάρει ακόμα περισσότερο ολόκληρο το Αιγαίο.

Ενώ ο πρωθυπουργός Σημίτης ευχαριστεί τους Αμερικανούς γιατί με τη μεσολάβησή τους απέτρεψαν τον πόλεμο μεταξύ Ελλάδος-Τουρκίας, ένα χρόνο μετά, 'επισφραγίζει' το ολίσθημα των Ιμίων με την Διακήρυξη της Μαδρίτης, όπου η Ελλάδα αναγνωρίζει «νόμιμα ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας στο Αιγαίο», νομιμοποιώντας στην ουσία το Casus Belli της Άγκυρας. Να σημειώσουμε ότι είναι σε όλους γνωστό, προφανώς εκτός από εκείνους που συνυπέγραψαν την εν λόγω διακήρυξη, ότι όταν έχεις ζωτικά συμφέροντα, αναγνωρισμένα και από τον 'άλλον', νομιμοποιείσαι να τα υπερασπιστείς ακόμα και με πόλεμο. Δηλαδή, με άλλα λόγια, η ίδια η Ελλάδα νομιμοποίησε στην ουσία το Casus Belli της Άγκυρας.

Παρεμπιπτόντως, όταν την ίδια μέρα, στη Μαδρίτη, ρωτήθηκε, από κάποιον φίλο που ήταν παρών, ο αείμνηστος Γιάννος Κρανιδιώτης γι' αυτό το εθνικό ολίσθημα, είπε ότι 'μας πίεσε αφόρητα η Ολμπράιτ', η οποία, πρέπει να ομολογήσουμε, όντως αποδείχτηκε συνεπής συνεχιστής της αποστολής που είχε αναλάβει από τη δεκαετία του '70 ο Χένρυ Κίσσιγκερ.

Η περιπέτεια των «Διερευνητικών Επαφών»

Ενώ σταδιακά αποψιλώνεται και αποδυναμώνεται η κυριαρχία της Ελλάδος στο Αιγάιο, υπό την υψηλή εποπτεία της Ουάσιγκτον, ακολουθεί η υιοθέτηση της πρακτικής των «Διερευνητικών Επαφών Ελλάδος-Τουρκίας» και το καταστροφικό Σχέδιο Αννάν, που εκπορεύτηκε και εκπονήθηκε από τους ίδιους κύκλους και το οποίο, παρότι αποδέχτηκε και στήριξε η πλειοψηφία των πολιτικών παραγόντων σε Κύπρο και Ελλάδα, είχε τη γενναιότητα και τη σοφία να απορρίψει ο κυπριακός λαός, που έτυχε να έχει για μπροστάρη τον Τάσο Παπαδόπουλο, που είχε την έστω και άτυπη στήριξη του διδύμου Καραμανλή-Μολυβιάτη.

Επανερχόμενοι στις διερευνητικές επαφές, να σημειώσουμε ότι αυτές διανύουν ήδη τον 46ο κύκλο, εμπεδώνοντας προφανώς στην ελληνική αλλά και στη διεθνή κοινή γνώμη ότι όλο και κάποια βάση θα έχουν οι τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο, αφού η Ελλάδα δέχεται να στροβιλίζεται στους κύκλους των διερευνητικών επαφών, ενώ η Τουρκία συνεχίζει ταυτόχρονα να διακηρύσσει ότι θα θεωρήσει ως αιτία πολέμου ακόμα και την επέκταση πάνω από τα έξι μίλια στο Ιόνιο Πέλαγος, ενώ η Άγκυρα διεκδικεί ακόμα και τη Γαύδο σε διαδικασίες του ΝΑΤΟ και ενώ συνεχίζονται με αμείωτο ρυθμό οι αέναοι κύκλοι των παραβιάσεων του εθνικού εναέριου χώρου της Ελλάδος από την τουρκική πολεμική αεροπορία και οι 'κρουαζιέρες' του τουρκικού πολεμικού ναυτικού σε Μύκονο και Ραφήνα.

Πλησιάζοντας στο «Δια ταύτα:»


Η πορεία της εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων παγκοσμίως, επιβάλλει το άνοιγμα καινούργιων 'κύκλων' στο θέμα αυτό. Με άλλα λόγια, έρχεται η σειρά των κοιτασμάτων της ΝΑ Μεσογείου, της Κρήτης-Λυβικού Πελάγους και του Αιγαίου, με τον Ελληνισμό να βρίσκεται σε κατάσταση αντικειμενικής αδυναμίας να διεκδικήσει αυτό που ιστορικά και νόμιμα, με βάση το διεθνές δίκαιο, του ανήκει στο θέμα αυτό. Βρίσκεται σε αντικειμενική αδυναμία να διεκδικήσει το δικαίωμά του να εκμεταλλευτεί τον υποθαλάσσιο πλούτο που βρίσκεται στην ελλαδική και κυπριακή επικράτεια, ως αποτέλεσμα της καλοσχεδιασμένης παρέμβασης του διεθνούς παράγοντα εδώ και δεκαετίες.

Η αναφερόμενη αντικειμενική αδυναμία έγκειται στο γεγονός ότι η Κύπρος είναι δέσμια του Αττίλα και όσων τον προκάλεσαν, με ό,τι αυτό συνεπάγεται και η Ελλάδα με αποψιλωμένη κυριαρχία σε εκτεταμένες περιοχές του ελλαδικού χώρου και υπό το φάσμα της απειλής της χρεοκοπίας και του Μνημονίου, που όπως δήλωσε με τον πιο επίσημο τρόπο ο πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου, δεν μας επιτρέπει να ασκήσουμε ελεύθερα την εθνική μας κυριαρχία. Και όλα αυτά συμβαίνουν με ένα πολιτικό σύστημα σκοπίμως και τεχνηέντως κατακερματισμένο και έναν λαό που βομβαρδίζεται από τα πυρά των ΜΜΕ, που ασκούν στην ουσία ένα ψυχολογικό πόλεμο εναντίον του, ένας πόλεμος που κορυφώθηκε με την απειλή της χρεοκοπίας.

Αξίζει να σημειώσουμε ότι προηγήθηκε η απόπειρα του Καραμανλή να 'βάλει' στο παιχνίδι και τον ρωσικό παράγοντα, το 2007, για να ακολουθήσει η 'αποκάλυψη' του υπαρκτού σκανδάλου τον ομολόγων, οι πυρκαγιές, η αποκάλυψη του 'σκανδάλου' Ζαχόπολου, η αποκάλυψη του σκανδάλου του Βατοπεδίου κλπ. Η αναφορά μας αυτή δεν γίνεται για να επιδαψιλεύσουμε δάφνες στον Κ. Καραμανλή. Αυτό το κάνει ο ελληνικός λαός όταν κληθεί σε εκλογικές αναμετρήσεις, αλλά και η ίδια η ιστορία. Αναφερόμαστε στο θέμα για να τονίσουμε την εμπλοκή του διεθνούς παράγοντα, ο οποίος δεν ενοχλείται από αντίστοιχες κινήσεις της Τουρκίας, που έχει ήδη έναν αγωγό με τη Ρωσία, έχει υπογράψει συμφωνία για κατασκευή ρωσικού πυρηνικού αντιδραστήρα στη Μερσίνα και σχεδιάζει την κατασκευή δεύτερου ρωσο-τουρκικού αγωγού. Αυτό μας επιτρέπει να συμπεράνουμε ότι οι ΗΠΑ, που δεν ενοχλούνται από την εκτεταμένη ενεργειακή και οικονομική συνεργασία της Τουρκίας με τη Ρωσία, ενοχλούνται με την εμπλοκή του ρωσικού παράγοντα στα ενεργειακά και οικονομικά της Ελλάδος, όχι μόνο λόγω του Nabucco αλλά και γιατί προφανώς θεωρούν ότι η οικονομική και γεωπολιτική εμπλοκή της Ρωσίας στα ελληνικά πράγματα, είναι δυνατόν να περιπλέξει τα πράγματα και να θέσει σε κίνδυνο τον αμερικανικό σχεδιασμό στο Αιγαίο.

Βρισκόμαστε στο Φθινόπωρο του 2010, και όπως προαναφέραμε, το ζητούμενο για το θέμα μας είναι το πώς θα εξουδετερωθεί πλήρως ο παράγοντας Ελλάδα και Ελληνισμός, για να μην είναι σε θέση να διεκδικήσει τα δικαιώματά του στο ζήτημα της εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων στην περιοχή ΝΑ Μεσόγειος-Κρήτη-Λυβικό Πέλαγος-Αιγαίο.

Είναι κοινά παραδεκτό ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε ασφυκτικό κλοιό και κατά την άποψή μας εκείνο που επιδιώκεται από το διεθνή παράγοντα είναι ο πλήρης έλεγχος του πολιτικού συστήματος και η ολοκληρωτική εξουδετέρωση ακόμα και της εκδήλωσης διάθεσης του ελληνικού λαού να διεκδικήσει το δικαίωμα διαχείρισης του εθνικού πλούτου. Για έλεγχο των ΜΜΕ δεν μιλάμε, γιατί αυτός ούτως ή άλλως είναι δεδομένος.

Θα προσπαθήσουμε να μιλήσουμε για το ρόλο που μπορεί να παίξει ο ελληνικός λαός.

Ο ελληνικός λαός, αφού υπέστη μήνες τώρα το ανηλεές σφυροκόπημα αυτού του ιδιότυπου ψυχολογικού πολέμου που δέχεται από τα ΜΜΕ από τις δημόσιες συχνότητες, που, παρεμπιπτόντως, θεωρούνται εθνική περιουσία και δημόσιο αγαθό, υπό την πίεση της χρεοκοπίας, της Τουρκίας, των Σκοπίων, της Αλβανίας και των εκατομμυρίων λαθρομεταναστών, που για έναν εξαιρετικά περίεργο λόγο δεν επιλέγουν τη Βουλγαρία, που ανήκει και αυτή στην Ε.Ε., αλλά αποκλειστικά και μόνον την Ελλάδα, φαίνεται αδύναμος να αντιληφθεί τί πραγματικά 'παίζεται', με τα κόμματα να αδυνατούν να τον κινητοποιήσουν, για τους λόγους που λίγο-πολύ προαναφέρθηκαν.

Η κυβέρνηση, που φέρει την ευθύνη της διακυβέρνησης της χώρας, υπό το βάρος των τεράστωιν οικονομικών προβλημάτων που καλείται να διαχειριστεί και με τους περιορισμούς που θέτει το Μνημόνιο, έχει περιορισμένες δυνατότητες να αντιδράσει και να συσπειρώσει τον κόσμο γύρω της. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης, που μπορούν εν δυνάμει να αντιδράσουν και συσπειρώσουν γύρω τους κόσμο, δέχονται ασφυκτικές πιέσεις από πολιτικούς παράγοντες που δρουν διαλυτικά και αποσταθεροποιητικά στο εσωτερικό τους και από κόμματα που φυτρώνουν στην κυριολεξία σαν μανιτάρια δεξιά και αριστερά.

Με άλλα λόγια, ο ελληνικός λαός, στην ουσία είναι αποκλεισμένος από τις εξελίξεις και δεν ερωτάται καν για τις σοβαρότατες αποφάσεις που πρόκειται να ληφθούν. Και όλα αυτά γιατί το πολιτικό σύστημα και κυρίως τα κόμματα, αποκομμένα από το λαό, έχουν καταντήσει να είναι μηχανισμοί που καταναλώνουν και κατατρώγουν αδηφάγα τα τεράστια κονδύλια της χρηματοδότησής τους από τον κρατικό κορβανά, χωρίς να τον εκπροσωπούν και χωρίς να εκφράζουν πλέον την αυθεντική λαϊκή βούληση.

(Ελπίζουμε όχι τραγικός) Επίλογος

Ενώ η κατάσταση έχει έτσι όπως προσπαθήσαμε να περιγράψουμε στο σημείωμα αυτό, ακούμε, μαθαίνουμε και διαισθανόμαστε ότι το επόμενο διάστημα θα επιχειρηθεί να επιτευχθεί ενός είδους «εθνική συνεννόηση» για τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο τόπος, στα οποία θα συμπεριλαμβάνεται και το θέμα της συν-εκμετάλλευσης του Αιγαίου.

Το πολιτικό σύστημα και ο πολιτικός κόσμος, που έδωσε εξετάσεις και απέτυχε και το 1919-1922, και το 1944-1949, και το 1960-1967, και το 1974-1981 και το 1981-1996 και το 1996-2010, κατά πάσα πιθανότητα θα κληθεί να λάβει σοβαρότατες αποφάσεις για την επιβίωση της Πατρίδας και του Ελληνισμού. Και όλα αυτά ερήμην του ελληνικού λαού.

Και αυτό δεν συμβαίνει μόνο τώρα. Σε όλες τις προηγούμενες περιόδους, ο ελληνικός λαός, αντί να είναι ο ίδιος ο παράγοντας που ρυθμίζει τις εξελίξεις, πάντα επ' ωφελεία των συμφερόντων του Έθνους και της Πατρίδος, χρησιμοποιήθηκε από κόμματα, κλίκες και σκοτεινά συμφέροντα ως άλλοθι και σύρθηκε σε καταστροφικές για τη χώρα εσωτερικές αντιπαραθέσεις και διχασμούς.
Αν αναρωτηθούμε για πιο λόγο δεν διεκδικεί ο ελληνικός λαός το ρόλο που του ανήκει στις εξελίξεις, ενώ όταν καλείται να αγωνιστεί και να προσφέρει το αίμα του, δηλώνει πάντοτε παρών, θα διαπιστώσουμε ότι ο ελληνικός λαός, ενώ διαθέτει συγκροτημένη εθνική συνείδηση που τρέφει έναν απαράμιλλο πατριωτισμό, δεν διαθέτει γεωπολιτική συνείδηση, που θα του επέτρεπε να διεκδικεί και έχει ρόλο στις μεγάλες αποφάσεις και θα έβαζε φρένο στον αυθορμητισμό του, που αποτέλεσε πηγή τεράστιων κακών στο παρελθόν.
Πιστεύουμε λοιπόν ότι ο ελληνικός λαός ήταν εύκολο θύμα και έπεσε στις παγίδες που στήθηκαν τις προηγούμενες περιόδους για να εξυπηρετήσουν τα γεωπολιτικά συμφέροντα του διεθνή παράγοντα κάθε φορά. Και στις παγίδες αυτές παρασύρθηκε και έπεσε ο ελληνικός λαός γιατί δεν είχε την γεωπολιτική συνείδηση που επιβάλλεται να έχει κάθε φορά, με βάση πάντα τη θέση της Ελλάδος και της Κύπρου στο χάρτη των γεωπολιτικών συμφερόντων.

Η περίοδος που διανύουμε και η κατάσταση είναι εξαιρετικά κρίσιμη για την επιβίωση της Πατρίδας και του Ελληνισμού.

Αν η κυοφορούμενη συν-εκμετάλλευση του υποθαλάσσιου πλούτου, που 'μαγειρεύεται' γίνει υπό όρους που δεν εξασφαλίζουν το μερίδιο που δικαιούται η Ελλάδα και επιβάλλουν τα κυριαρχικά μας δικαιώματα στο Αιγαίο, η χώρα και ο ελληνισμός οδηγείται στην ολοκληρωτική καταστροφή.

Επειδή ακούγονται διάφορα, μια που ασκείται μυστική διπλωματία στο θέμα, αν εκτός από τις περιοχές που γειτνιάζουν με τις μικρασιατικές ακτές, η Ελλάδα αναγνωρίσει δικαιώματα νομής στην Τουρκία και σε περιοχές που βρίσκονται δυτικά των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου και επειδή η νομή συνιστά και ιδιοκτησία-κυριαρχία, υπάρχει ο κίνδυνος μετά τη συνεκμετάλλευση να μιλάμε πλέον για συγκυριαρχία σε περιοχές στις οποίες η Τουρκία πριν μερικές δεκαετίες δεν είχε κανένα απολύτως δικαίωμα.
Όλα δείχνουν ότι βρισκόμαστε στο «Δια ταύτα:»

Ο πολιτικός κόσμος και το πολιτικό σύστημα έχουν τα χαρακτηριστικά που όλοι γνωρίζουμε.
Επειδή συνεχίζουμε θεωρούμε ότι ο ελληνικός λαός διαθέτει ανεξάντλητες δυνάμεις, ελπίζουμε τη φορά αυτή, με πυξίδα τις πικρές εμπειρίες του παρελθόντος, που παρασύρθηκε σε αδελφοκτόνες συγκρούσεις, εξυπηρετώντας άθελά του τα συμφέροντα των ξένων, να αντλήσει μαθήματα από το παρελθόν και να βρει τη δύναμη και τη σοφία που απαιτούν η περιστάσεις και η ιστορική συγκυρία, για να επιβάλλει τη δική του βούληση στις αποφάσεις που θα κληθούν να λάβουν οι πολιτικοί δρώντες, οι οποίοι μέχρι σήμερα έκαναν ό,τι είναι δυνατόν για να μην δικαιούνται της εμπιστοσύνης μας.

Ας ελπίσουμε, λοιπόν, την καλύτερη λύση στα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα και κυρίως σε αυτό της συν-εκμετάλλευσης του Αιγαίου, να βρει -πάντα στα πλαίσια του Συντάγματος και της λειτουργίας του δημοκρατικού πολιτεύματος- τον προσφορότερο τρόπο για τα συμφέροντα του Έθνους και της Πατρίδας και να τη δώσει ο κυρίαρχος λαός.
Καλή τύχη Ελλάδα!

ΑΝ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ,ΤΟΤΕ ΤΙ ΕΙΝΑΙ???

Αναγνώστες μας,... γράφουν!!!

Αγαπητό blog Ithomi News,
Η εποχή του ΔΝΤ τα έχει αλλάξει όλα. Οδεύουμε προς έναν εργασιακό μεσαίωνα. Δυστυχώς όλοι έχουν βρει την ευκαιρία που ήθελαν ώστε να αλώσουν κεκτημένα χρόνων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η απόφαση της τράπεζας Πειραιώς…
Ευχαριστώ για την φιλοξενία.
UDemand

Διαβάζουμε στο protothema μία πρωτοφανή απόφαση της Τράπεζας Πειραιώς:
Μία πρωτόγνωρη για την εγχώρια αγορά εργασίας μέθοδο επιλέγει η διοίκηση του Μιχάλη Σάλλα στην Τράπεζα Πειραιώς προκειμένου να αντιμετωπίσει την πρωτοφανή οικονομική κρίση, χωρίς να προβεί σε απολύσεις εργαζομένων της.
Όπως πληροφορείται το protothema gr. τα διευθυντικά στελέχη των κατά τόπους υποκαταστημάτων του ομίλου ενημέρωσαν τους υπαλλήλους ότι έχουν την δυνατότητα να επιλέξουν ένα πρόγραμμα “προσωρινής εθελουσίας εξόδου” για διάστημα τριών ετών, το οποίο μετά την λήξη τους θα τους επαναφέρει στην τράπεζα με το σύνολο των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων τους σε ισχύ.
Στην διάρκεια της παραμονής εκτός εργασίας, όσοι υπάλληλοι επιλέξουν να συμμετάσχουν στο πρόγραμμα θα έχουν πλήρη ασφαλιστική κάλυψη, ενώ θα αμείβονται με το 40% των αποδοχών τους τον 1ο χρόνο, το 45% στον 2ο χρόνο και το 50% στο 3ο χρόνο.
Ουσιαστικά πρόκειται για ένα είδος sabbatical (άδεια απουσίας) το οποίο χορηγείται σε περιπτώσεις εργαζομένων που λ.χ. θέλουν να καταρτιστούν περισσότερο, να εξειδικευθούν σε κάποιο τομέα κλπ.
Έως τώρα δεν υπάρχει κάποια αντίδραση από συνδικαλιστικούς φορείς, ωστόσο παράγοντες της τραπεζικής αγοράς σχολίαζαν ότι το συγκεκριμένο σύστημα ενδεχομένως να δίνει και μία λύση ανάγκης και για τους εργαζόμενους στο Δημόσιο, με προϋπόθεση, φυσικά, ότι η εξέλιξη δεν μπορεί να εκληφθεί ως άρση της μονιμότητας.
Αν αυτό δεν είναι δικτατορία, κατάληψη του κράτους, τότε τι είναι?
Παλαιότερα οι χώρες καταλαμβάνονταν με τακνς, τώρα σπέρνεται στους πολίτες ο τρόμος και ο πανικός.
Αλήθεια πως θα ζήσει ένας εργαζόμενος με 40% του μισθού του, δηλαδή με 300 και 400 ευρώ?
Και όλοι αυτοί είναι άνθρωποι με πτυχία και μεταπτυχιακά που μόχθησαν να τα αποκτήσουν και επένδυσαν τα όνειρά τους σε αυτή την τράπεζα δουλεύοντας ωράρια εξοντωτικά.
Εμείς οι Έλληνες φορολογούμενοι δεν κληθήκαμε τόσες φορές να πληρώσουμε από την τσέπη μας την περιβόητη στήριξη των τραπεζών με κρατικές επιχορηγήσεις?
Και πως είναι δυνατόν ο κ. Σάλλας να απομακρύνει εργαζομένους με αυτούς τους εξευτελιστικούς εργασιακούς όρους και από την άλλη να εμφανίζεται πριν από λίγο καιρό ως επίδοξος αγοραστής της Αγροτικής Τράπεζας και του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου?
Και βέβαια οι κύριοι συνδικαλιστές δεν αντιδρούν γιατί είναι κι αυτοί κύριο κομμάτι του συστήματος... Δεν θέλουν να αντιδράσουν γιατί φοβούνται ότι θα απολέσουν τα δικά τους αυτοκρατορικά προνόμια..
Αυτοί οι κύριοι με τους παχυλούς μισθούς που δεν εμφανίζονται ποτέ στις υπηρεσίες τους, δεν έχουν καμία σχέση με τους αγνούς αγωνιστές που έχυσαν αίμα για να έχουμε σήμερα το οκτάωρο, την αργία την Κυριακή κλπ.
Έχουν γνώσιν οι φύλακες ...
Μπορεί κάποιοι πολίτες να τρώνε το κουτόχορτο που τους σερβίρουν τα "προοδευτικά" παραπληροφοκάναλα, κάποιοι άλλοι όμως καταλαβαίνουν και κρίνουν...
Και είναι πολλοί αυτοί και γίνονται όλο και περισσότεροι...

Η ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΟΥΡΚΟΛΑΓΝΕΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΓΟΝΟΙ ΤΟΥ ΣΤΕΡΓΙΑΔΗ

Γράφει ο:Κωνσταντίνος Χολέβας-Πολιτικός Επιστήμων

Ματαίως προσπαθούσαν ορισμένοι αφελείς αρθρογράφοι να μας πείσουν ότι αίρεται επιτέλους η απειλή κηρύξεως πολέμου από την Τουρκία σε περίπτωση επεκτάσεως των χωρικών μας υδάτων σε 12 μίλια. Το περίφημο casus belli τελικά δεν απαλείφθηκε από το επίσημο τουρκικό δόγμα και οι αφελείς εξετέθησαν για την τουρκολαγνεία τους. Όπως εκτίθενται για την εθνική τους αναξιοπρέπεια και όσοι προτείνουν ή επιχειρούν το ψαλίδισμα της Ιστορίας μας στο όνομα των «καλών ελληνοτουρκικών σχέσεων». Το αποτέλεσμα είναι εμείς μεν να διδάσκουμε στα παιδιά μας μία αποστειρωμένη ιστορία χωρίς ήρωες και αγωνιστές και από την άλλη η Τουρκία να διακηρύσσει δια στόματος Νταβούτογλου ότι θα χρησιμοποιήσει την μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης κατά τον ίδιο τρόπο κατά τον οποίο χρησιμοποίησε τους Τουρκοκυπρίους από το 1954 μέχρι την εισβολή. Εμείς δείχνουμε πάντα έτοιμοι για υποχωρήσεις και τουρκολαγνείες και η Άγκυρα στέλνει Υπουργούς της στα Κατεχόμενα να εορτάσουν την επέτειο της ανακηρύξεως του ψευδοκράτους στις 15 Νοεμβρίου και να μας πουν κατάμουτρα ότι η μόνη λύση στο νησί είναι η δημιουργία δύο κρατών, η παγίωση της διχοτόμησης.
Η τουρκολαγνεία δεν βρίσκει σύμφωνη φυσικά την πλειοψηφία του λαού. Ίσως γι’ αυτό ανέλαβαν ορισμένα τηλεοπτικά κανάλια να προετοιμάσουν το έδαφος για περισσότερες ελληνικές υποχωρήσεις. Κάθε βράδυ ο κουρασμένος Έλληνας εργαζόμενος και η ταλαίπωρη μάνα με τα παιδιά της υφίστανται βομβαρδισμό από τουρκικές τηλεοπτικές σειρές. Για να βλέπουμε τη συμπαθητική πλευρά της Τουρκίας και να δεχθούμε ευκολότερα τη διχοτόμηση του Αιγαίου, της Κύπρου, της Θράκης ή οτιδήποτε άλλο ζητήσει η σταθερή, επίμονη και διαχρονική εξωτερική πολιτική των νεο-οθωμανών. Πίσω από την πλάτη μας και ενόσω εμείς νανουριζόμαστε με τα τουρκικά σήριαλ και τους ζουμερούς μπακλαβάδες τους η Τουρκία κάνει το παν για να μας φέρει σε δύσκολη θέση. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Τουρκικός Συνασπισμός Αμερικής (TCA) χρηματοδότησε με 150.000 δολλάρια την ομογενειακή οργάνωση των Σκοπιανών UMD για να οργανώσει επίσκεψη των συνεργατών 18 Αμερικανών Γερουσιαστών στα Σκόπια με σκοπό την προώθηση της Σκοπιανής προπαγάνδας στη Γερουσία των ΗΠΑ.
Οι πρόσφατες περιφερειακές και δημοτικές εκλογές ανέδειξαν και νέα φαινόμενα τουρκολαγνείας. Είδαμε με έκπληξη ανθρώπους που δηλώνουν προοδευτικοί να θαυμάζουν τον Κεμάλ Ατατούρκ, τον σφαγέα των Αρμενίων και του Ελληνισμού του Πόντου και της Μικρασίας. Θέλω να πιστεύω ότι θα βρεθούν ωριμότεροι συνεργάτες τους με γνώση της Ιστορίας για να τους βοηθήσουν να καταλάβουν το σφάλμα τους. Ειδάλλως τέτοιοι τουρκολάγνοι κινδυνεύουν να θεωρηθούν συνεχιστές και ιδεολογικοί επίγονοι του Αριστείδη Στεργιάδη, του Έλληνα Αρμοστή στη Σμύρνη το 1919-22, ο οποίος κατεγράφη στην ιστορία ως μία από τις σκοτεινότερες και αντιπαθέστερες φυσιογνωμίες του Νέου Ελληνισμού. Γράφει για τον Στεργιάδη η «Ιστορία του Ελληνικού Έθνους» τα εξής ενδιαφέροντα:
«Η συνηθέστερη κατηγορία εναντίον του Στεργιάδη ήταν η μεροληψία του υπέρ του τουρκικού στοιχείου, που εκδηλωνόταν κυρίως με πίεση στις αρμόδιες αρχές για την αθώωση Τούρκων κατηγορουμένων, και η επιμονή του αντίθετα για τη σκληρή τιμωρία των Ελλήνων ενόχων..... Η υπερβολή που, όπως καταγγελλόταν ομόφωνα, χαρακτήριζε κάθε ενέργεια του Στεργιάδη, εκδηλωνόταν και απέναντι στον κλήρο. Είναι γνωστή η ρήξη του με τον Μητροπολίτη Κυδωνιών Γρηγόριο, ακόμη και με τον Χρυσόστομο Σμύρνης, του οποίου δεν εδίστασε να διακόψει κήρυγμα σε επίσημη δοξολογία για τον εορτασμό της νίκης, επειδή κατά τη γνώμη του το περιεχόμενο ξέφευγε από τα θρησκευτικά πλαίσια και έπαιρνε τη μορφή εθνικοπατριωτικής πολιτικολογίας. Ενδεικτική για την αντίθεσή του με τον Χρυσόστομο είναι και η εισήγησή του στην ελληνική κυβέρνηση να περικόψει τον μισθό του Μητροπολίτη». ( τόμος ΙΕ, σελ 124).
Οι σύγχρονοι ιδεολογικοί επίγονοι του Στεργιάδη εν ονόματι της «ελληνοτουρκικής φιλίας» καταδιώκουν κάθε εθνικοπατριωτική εκδήλωση και υβρίζουν συγκεκριμένους κληρικούς. Ο Σαράντος Καργάκος σημειώνει ότι «στο πρόσωπο του Στεργιάδη οι Έλληνες της Ιωνίας είδαν να έρχεται στη θέση του αλλόθρησκου χαλίφη ένας άλλος χειρότερος αλλά ομόθρησκος χαλίφης». (Η Μικρασιατική Εκστρατεία, τόμος Α΄, σελ 213, Αθήνα 2010). Η συνέχεια της ιστορίας είναι εξόχως διδακτική. Όταν πλησίαζαν οι Τούρκοι άτακτοι στη Σμύρνη ο διώκτης του πατριωτισμού και τιμητής των Επισκόπων Στεργιάδης το έβαλε πρώτος στα πόδια και έφυγε με αγγλικό πλοίο αδιαφορώντας για την τύχη των Ελλήνων. Αντιθέτως οι Μητροπολίτες, τους οποίους πολέμησε και εξύβρισε, έμειναν κοντά στο ποίμνιό τους και βρήκαν μαρτυρικό θάνατο. Ο Στεργιάδης δεν τόλμησε να πατήσει το πόδι του στην Ελλάδα και πέθανε μετά από παραμονή 28 ετών στη Νίκαια της Γαλλίας. Ας βλέπουν οι ιδεολογικοί του επίγονοι πού μπορεί να τους οδηγήσει η ιδεοληψία τους και ο φιλοκεμαλισμός τους.
Ελπίζω αυτό το πνεύμα τουρκολαγνείας, που έχει καταλάβει κάποια στρώματα των ηγετικών ελίτ της κοινωνίας μας, να μην επικρατήσει κατά την επέτειο των 100 χρόνων από την απελευθέρωση της Μακεδονίας (Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος, 1912). Προτείνω από την 1.1.2011 να οργανωθεί επιτροπή σοβαρών επιστημόνων υπό την αιγίδα των Περιφερειαρχών Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας (αυτές κυρίως τις περιοχές αφορά ο εορτασμός) και να είναι όλα έτοιμα ώστε τον Οκτώβριο του 2012 να τιμηθούν ουσιαστικά όσοι αγωνίσθηκαν και όσοι θυσιάσθηκαν για την ελληνική Μακεδονία χωρίς θολοκουλτούρες και εθνοαποδομητές.
Κ.Χ.